Submitted by मुग्धमानसी on 8 July, 2013 - 03:36
मुळे जराशी बळकट असती तर गगनाला भिडले असते
गजांआडूनी ऋतू बघण्याचे दुःख तुलाही कळले असते!
कातर ओली एखादी सर तुझ्या आत पाझरली असती
तर मी कदाचित वसंत होऊन तुझ्या मनी मोहरले असते!
किनार्यावरी भिरभिरणारी नजर तुझी जर ठरली असती
क्षितिजावरती न्याहाळणारे तुला... नेत्र ते दिसले असते!
पहाट होते, सकाळ होते, दुपार आणि सांज रात्र मग
त्यानंतरचे मुके बहकणे तू असता तर टळले असते!
दवबिंदूंना पाहून साधे मोघम हसणे सुचले असते
तुझ्या बगिच्यातील फुलांचे हसणे सार्थक फळले असते!
त्या धारांच्या पल्याडचे ते तुला रिक्तपण दिसले असते
या प्रश्नांनी उठता-बसता तुलाही असे छळले असते!
’कशास मी ही उदास आतूर... उगाच झेलत संततधारा..’
फक्त एकदा भिजला असता, तर तुजला हे कळले असते!
शब्दखुणा:
Groups audience:
Group content visibility:
Public - accessible to all site users
शेअर करा
कशास मी ही उदास आतूर... उगाच
कशास मी ही उदास आतूर... उगाच झेलत संततधारा..’
फक्त एकदा भिजला असता, तर तुजला हे कळले असते! >>> अप्रतिम खुप आवडली.
Pages