पंधराशे हॅरीसन - रोलर कोस्टर

हहपुवा! झकास लिहिलयं

झकास! एक्दम खुसखुशीत.

एकदम झक्कास

हा भाग नाही आवडला. लिहीला झकास आहे. विनोद मस्त आहेत.

पण आरतीच्या व्यक्तिरेखेतले बदल नाही आवडले.
मागच्या दोन भागात आरतीला व्यक्तिमत्व होते, आणि विचार करण्याची कुवत होती. यात तिला उगाचच बळेच टिपिकल बायकी बावळट झाक दिल्यासारखी वाटली.

खरच मस्त लिहिलय. एकदम खुसखुशीत. (मी लिन्क पाठवतेय मैत्रिणींना.... )

मस्त! सॉलीड!!! छानच आहे.

मस्त.. हलके फुलके.. खुसखुशीत..

मागच्या दोन भागात आरतीला व्यक्तिमत्व होते, आणि विचार करण्याची कुवत होती. यात तिला उगाचच बळेच टिपिकल बायकी बावळट झाक दिल्यासारखी वाटली.>>> काय कळले नाही बा काय म्हणायचे आहे ते. मोस्ट्ली आई-मुले नात्याभोवती, टीनएजर मुलं असलेल्या आईच्या तिन्हि गोष्टी आहेत, त्यानुसार मूळ मुद्द्याला धरून वाटते. त्या-त्या वयात ते ते बदल होत असावे स्त्रीमधे अस वाटत..... ते बदल व्यवस्थित टिपले आहेत की... आरती फक्त 'आई' म्हणून विचार करते हे बायकी कसे झाले.... लेखिकेने उगिच अनुमोदन दिले... मला तरी पूर्ण कथा normal वाटली .... अस घडू शकतं.

सुंदर लिहिलंय!!!!

आणि असं घडलं आहे.
आम्ही आमच्या पोपटाला असाचं Funeral दिला होता तेही चक्क भारतात. कोणाच्या सुखासाठी कोण काय करेल ह्याची काही कल्पना नाही....................
मी आज पुन्हा एकदा वाचुन काढली.

राजसी +१
आरती बायकी बावळट वाटली? तो राजही बिचारा मैत्रिणीच्या माशासाठी इतका जीव टाकतोय तो नाही का बायकी बावळट वाटला? सगळ्यांनी काय विनोदबुद्धी वगैरे गुंडाळून सारखं तलवार उपसून जगण्यातच 'पुरुषार्थ' मानायचा का!
इथे उल्लेख आला म्हणून 'शोध' पुन्हा शोधून वाचला. आपला मुलगा टॅटू काढून घेणार की काय म्हणून (“अरे, आपल्यात ना Sही गोन्दावत”) कावरीबावरी झालेली आई! त्यात काय व्यक्तिमत्त्व आणि विचार करण्याची कुवत दिसली जी इथे दिसली नाही ही शोध घ्यायचीच बाब वाटते आहे आता!

सिमंतिनी, खूप आवडलं . सा.बा. ना वाचून दाखवलं तर त्यांन त्यांच्या मैत्रीणींच्या ग्रुपला वाचून दाखवायच आहे म्हणाल्या. तुमची परवानगी असेल तर प्रिंट आउट काढुन, तुमच्या नावाचा उल्लेखानिशी वाचलं तर चालेल?

त्यात काय व्यक्तिमत्त्व आणि विचार करण्याची कुवत दिसली जी इथे दिसली नाही ही शोध घ्यायचीच बाब वाटते आहे आता!>>> मी सांगू..मी सांगू..एका भागात मुलीचा बेक सेल सोडून गेलेली आई (तरी बरं ती पूर्ण वेळ त्याचाच विचार करत असते... पण त्याच्यामुळे सासू-नवरा कामाला लागले नां ..) आणि दुसर्‍या भागात नवर्‍याने एकदा आवरलेली मुलाची खोली .. जय स्त्रीमुक्ती ह्या भागात ना ती नोकरीला जाताना दाखवली ना नवरा माश्याची काळजी घेताना .... उगिचच आपलं संधिवाताचं तुणतुण पुढे करत का होईना माश्याची काळजी घेतली.... मासा replace करायच तिच्या नवर्‍याच्या आधी नाही ना लक्षात आलं (बायका इतक्या सहजासहजी things replace करत नाहीत living or non-living too) ..... "ते व्यक्तिमत्त्व आणि विचार करण्याची कुवत" हो!

ह्म्म. असं आहे होय ते! अरे अरे!
धन्यवाद, राजसी.

हे आपलं असचं general info. around same line>>>>

आपल्याला जमेल ना नक्की? घरी मुलगी राहील ना नीट? आधीच स्वतःसाठी अशी एक आत्यंतिक गरजेची नसलेली सुट्टी घेणे, त्यात आणि लहान मुलीला घरी ठेवून, म्हणजे अपराधीपणाचे कडवट, मुरलेले, उग्र लोणचे. 'अँटी-हिरकणी सिंड्रोम' इथपावेतो येडचॅपपणाची आणि स्वनिर्भत्सनेची मजल जाऊन पोचली. 'तू गेली असतीस?' असे कोणाही बाईला विचारण्याइतपत घोळ घातला. 'मी नसते जाऊ शकले, पण तू जा' अशी उत्तरे येऊ लागली तसा Guilt Quotient चा पारा उपकरण फुटेस्तोवर चढू लागला. पारा चढला की त्रास नुसता. घालमेलडॉटकॉम. मग नवरा तापमान उतरवण्याचे काम 'पेप टॉक' देऊन इमानेइतबारे करी. शेवटी त्याचा 'कोणाला काहीही विचारायची गरज नाही' हा सल्ला मानला. 'बाळ माझ्याशिवाय राहील ना नीट' ही दुधारी तलवार असते. दोन्ही बाजूने वेदना.

सिमंतिनी, तुमच्या मताचा आदर आहे.
पण खरं सांगायचं तर मी जरा डिसअपॉइन्ट झाले खुद्द लेखिकेनेच असं म्हणावं हे वाचून.

गोंदावण्याबाबतही काही क्षण तुमची आरती गडबडून गेलीच होती. इथे ते गडबडणंच जरा विनोदी पद्धतीने एक्सप्लोअर केलं गेलं इतकंच. त्यातला वेडेपणाही एकीकडे तिला कळत नसता तर हा 'वृत्तांत' इतका मजेशीर झालाच नसता. जे राघवनने शेवटी सांगितलं ते तिलाही एका पॉइन्टला सुचलंच असतं याची खात्री वाटावी इतकी स्मार्ट ती तिच्या थॉट प्रोसेसमधून दिसतेच आहे. राघवन मुळातच या (एका पर्टिक्युलर) गोष्टीपासून अलिप्त राहिला होता म्हणून त्याला लवकर सुचलं इतकंच. 'शोध'मधे तोही मासिक सापडल्यावर प्रथम गडबडला होताच.

>> ह्या गोष्टीत आरती मनाला रोलरकोस्टर वर पाठवते, 'माइंडफुलनेस' नाहीये म्हणून तिथे विचार करण्याची कुवत नाहीये
या गोष्टी म्हणजे क्विक स्नॅपशॉट्स आहेत. जुना अल्बम काढून त्यातले फॅमिली फोटोग्राफ्स बघत बसावं तसे. एका फोटोत आरतीचे मजेशीर वेडपट हावभाव कॅप्चर झाले असतील, एखाद्यात राघवनचे आणि लहान म्हणून कदाचित कित्येक फोटोंमधे राजचे. तर एखाद्या फोटोत सगळेच शहाणे तत्त्ववेत्ते दिसतील. त्यावरून आपण त्यांची पॅकेजं ठरवायची का?!

असो. तुमच्या लेखाबद्दल मी तुम्हालाच सांगणं बरं नव्हे, पण लेख जितका आवडला तितकाच तुमचा तो प्रतिसाद निराशाजनक वाटला हा अभिप्राय नोंदवणं आवश्यक आहे.

स्वाती, अख्या पोस्टला पूर्ण अनुमोदन.

तुमच्या लेखाबद्दल मी तुम्हालाच सांगणं बरं नव्हे, पण लेख जितका आवडला तितकाच तुमचा तो प्रतिसाद निराशाजनक वाटला.>>>+१

स्वाती, अख्या पोस्टला पूर्ण अनुमोदन.>>>+१

सिमिन्तिनीजींचा हा लेख नक्कीच वाचणार आहे. शीर्षक वाचून महात्माजींच्या एका व्रूत्तपत्राची आठवण येतेय.

स्वाती_आंबोळे +१
एवढ्या लाइट हार्टेड आणि मस्त किश्श्याचा कीस नको पाडुया आता.

सिमन्तिनी, अजून एपिसोड्स लवकर येउ दे.

स्वाती, पोस्ट आवडली.

एवढ्या लाइट हार्टेड आणि मस्त किश्श्याचा कीस नको पाडुया आता. >>> असं नाही वाटत मला. कुठलंही लिखाण हे थोडंफार आरशासारखंच. वेगवेगळी प्रतिबिंबं दिसतात लोकांना. त्यामुळे अशी मतमतांतरे वाचायला मजा येते

त्यामुळे अशी मतमतांतरे वाचायला मजा येते >> ती मला पण येतेच अगो. एस्पेशली स्वातीचं नेमक्या साध्या सोप्या शब्दात विचार थेट मांडायचं कौशल्य मला फार्च आवडतं.

पण माबोवर (किंवा जनरली ऑनलाइन) मस्करीची कुस्करी व्हायला वेळ लागत नाही आणि मतमतांतरं फारच चटकन वादावादीत रुपांतरीत होतील की काय अशी भिती वाटते.

सिमन्तीनी,
धन्यवाद. तुझा अभिप्राय आवडला आणि पटला. पुढील भागाची वाट पहाते आहे.

राजसी,
धन्यवाद. जूने लेखन वाचायची तसदी कोणी घेईलसे वाटले नव्हते. दिल भर आया.

अरे, थँक्स, पण इथे डिस्कशन फक्त लेखाबद्दलच करू या.

>> तो फोटो काढला पाहिजे उकरून आता
सिमन्तिनी, वाट पाहते.

रैना,

वाचलं तेंव्हाच होतं आत्ता फक्त आठवणीनी copy + paste केलं .... so नो धन्यवाद needed as it was not a तसदी

इथे डिस्कशन फक्त लेखाबद्दलच करू या>>>+१

सगळ्यांनी काय विनोदबुद्धी वगैरे गुंडाळून सारखं तलवार उपसून जगण्यातच 'पुरुषार्थ' मानायचा का!
>>>>