#मराठी कथा

घड्याळाचा काटा जसजसा दहाकडे सरकत होता, तशी माझी तडफड आणि धडधड वाढत चालली होती. आजही कॉलेजला उशीर होणार, असंच दिसत होतं. कितीही केलं तरी हातातलं काम संपत नव्हतं. शेवटी ते तसंच टाकून मी पटकन दोन घास पोटात ढकलले आणि सायकलला टांग मारून कॉलेजच्या दिशेने निघालो. घरापासून कॉलेज तीन-चार किलोमीटर लांब असल्यामुळे घरच्यांनी माझ्यासाठी एक जुनी सायकल घेतली होती.