रूपक

मन हे निर्मळ | जैसे चंदन पिवळं |
उगाळता वरवंटी | ठाई सुगंध सुगंध |

तन हे अत्तर । जैसे कुपीत जपले |
उघडता उनमळे । काहो क्षणात सगळे |

जन येथे सारे । जणू मतलई वारे |
सोभोवती सांगड | फक्त सुखांत |

धन येथे सारे । का त्या लोभियांसी प्यारे |
निर्धन येथे राही । सदा समाधानी |

सौंसार हा सारा । दोन जीवांचा मिलाप |
सुख दुःख दिवेमाळ । संगे पेटवावी |

माय बाप यांचे प्रेम । जैसे समुद्र अनंत |
कितकाही तो सिंचता । राही तितूकाच |

आजी आजोबांची माया । जैसी वटवृक्ष गर्द छाया |
‎अंगी खेळा बागडाया । होती पारंब्याही |