बरेचदा असे होते की एखादा चित्रपट संपल्यावर असे वाटते की याचा शेवट वेगळा असता तर जास्त आवडलं असतं.
उदाहरणार्थ - ' शोले ' चित्रपटाच्या शेवटी अमिताभ मरायला नको होता असं मला वाटतं. किंवा ' ताल ' चित्रपटाच्या शेवटी ऐश्वर्याने कोणाशीच लग्न करायला नको होतं - कितीही असलं तरी अक्षयने तिचा आणि तिच्या वडिलांचा अपमान केलेला असतोच. किंवा मग ' रंग दे बसंती ' च्या शेवटी त्यांना मारून टाकलं असं न दाखवता लोकांनी त्यांना वाचवलं असं काहीतरी दाखवायला हवं होतं.
असे अजून कित्येक पिक्चर असतील ज्यांचा शेवट वेगवेगळ्या प्रकाराने जास्त आवडला असता. तुमच्या मनात आहेत का असे काही वेगळे शेवट?
मुलाखतकार: सुजितजी चित्रपटाचे निर्माते या भूमिकेतून आमच्या वाचकांना काय सांगाल?
Home
मागे कुंबलंगी नाईट्स सिनेमा बघितल्यापासून दाक्षिणात्य सिनेमाबद्दल आवड आणि कुतूहल दोन्ही मुळे नवे नवे दाक्षिणात्य सिनेमा शोधायचा आणि पहायचा जणू एक नियम झाला होता. दोन वर्षांपूर्वी या सिनेमाबद्दल कळलं. तेव्हा पहिलाच आणि इतक्यात पुन्हा पाहिला.
इथे या फेस्टिव्हलसंबंधी थोडी माहिती/अनुभव शेअर करत आहे.
एक डिस्क्लेमर म्हणजे, ही माहिती वैयक्तिक अनुभवावर आधारलेली असल्याने सगळ्यांना लागू पडेलच, असं नाही.
यासंबंधी आणखी कुणी जाणकार असतील तर यामध्ये भर घालू शकतील, किंवा सुधारणा करू शकतील.
१. यंदा हा फेस्टिवल १३ फेब्रुवारी ते २० फेब्रुवारी दरम्यान आहे. कॅंपातील आयनॉक्समध्ये, सेनापती बापट रोडवरच्या पीव्हीआर पॅव्हेलियनमध्ये आणि औंधमधल्या सिनेपोलिसमध्ये हा फेस्टिवल होणार आहे.
हा भयपट आहे. यामध्ये बिपाशा बासू तिच्या वडिलांसोबत साऊथ बॉंबेमध्ये एका बंगल्यात राहत असते. त्यावर बिल्डरांचा डोळा असतो. जागा बळकावण्यासाठी बिल्डर तिच्या वडिलांवर दबाव टाकतात. त्यामुळे वडील आत्महत्या करतात. बिपाशाचा पूर्वेतिहास दुर्दैवी आहे.
पण बिपाशा या धक्क्यातून बाहेर पडलेली आहे. तिनं आता मुंबई सोडलीय. आणि हिमाचल प्रदेशात एका जंगलात एक रिसॉर्ट टाकलाय. चांगलं चाललंय रिसॉर्ट. शिवाय तिथे कुणाल नामक एक हिरोछाप तरूणही मुक्कामी आलेला आहे.
मुक्काम पोस्ट बोंबिलवाडी हा चित्रपट नुकताच बघितला.
बरेचसे कलाकार उत्तम आहेत, त्यांनी त्यांची कामे चांगली केली आहेत. १९४२ चा काळही छान उभा केलाय..
हा एक आवडलेला पंच,
"अरे काय वेळ जात नाहीये तर चिंचेच्या पानांच्या पत्रावळी लावताय का ... " ( शब्द इकडे तिकडे झाले असल्यास क्षमस्व).
ज्यांनी चिंचेचं झाड/ पाला बघितला नसेल त्यांच्या साफ डोक्यावरून जाईल 
आणि आता एक गंडलेला किंवा ओढून ताणून विनोद कॅटेगरीतला :
आवडलेल्या गोष्टी
सुरुवातीला श्रेय नामावलीमध्ये सर्व ज्येष्ठ श्रेष्ठ नटना वाहिलेली आदरांजली.
मूळ नाटकाचं चित्रपटात रूपांतर किंवा असा एखादा संगीत पट करायची कल्पना आणि त्यासाठी केलेला प्रयत्न / साहस .
जे काही थोडेफार संवाद मिळालेत ते नीना कुलकर्णींनी उत्तम केलेत.
आता खटकलेल्या गोष्टी
कास्टिंग
दुनिया मेरी मुठ्ठी मे !
माझ्या ड्रायविंग ची कथा
सर्वांचे एक निरीक्षण आहे की, कोविडनंतर लोकांची माणुसकी, सहनशक्ती आणि एकाग्रता कमी झाली आहे. ट्रॅफिकमध्ये किरकोळ कारणावरून हमरीतुमरीवर येण्याचे प्रमाण वाढले आहे. जसे की, इतक्या वेळा हॉर्न का वाजवला? किंवा मी हॉर्न वाजवला आणि तू बाजूला का झाला नाही? थोड्याशा शाब्दिक चकमकीचे रूपांतर शिव्या आणि हाणामारीमध्ये सहजतेने व्हायला लागले आहे. ग्राहक आणि विक्रेता (किंवा सेवा पुरवठादार) यांच्यातही पूर्वीसारखे हेल्दी रिलेशन राहिले नाहीत. त्यांच्यातही किरकोळ कारणावरून हाणामारी होऊ लागली आहे. सहनशक्ती संपली की राग अनावर होतो आणि त्याचे रूपांतर कशात होईल ते सांगता येत नाही.
