खो खो

भरत जाधवचा किंवा मकरंद अनासपुरेचा चित्रपट थिएटरला जाऊन बघणे ही प्रचंड मोठी रिस्क असते .
पण आईबरोबर जाव लागल म्हणून हा सिनेमा पाहिला . आणी आश्चर्याचा सुखद धक्का बसला .
त्याच महत्वाच कारण म्हणजे हा टिपीकल मराठी विनोदी सिनेमा नाही . तो तसा होऊ नये याची काळजी केदार शिंदेनी घेतली आहे , नाही म्हणायला थोडा पाचकळपणा आहे , शेवटी भरतच्या अंगात (नेहमीप्रमाणे) येणारी ५-६ पात्रे आहेत , पण ते सगळ अगदी नगण्य .