सावल्यांच्या जाळ्यात - भाग २

पूर्वभाग- सावल्यांच्या जाळ्यात - भाग १

आर्यन मेहताने रिया मोईत्रा तीन दिवसांपासून बेपत्ता असल्याची तक्रार खार पोलिस ठाण्यात नोंदवली.
इन्स्पेक्टर देशमुख यांच्या प्राथमिक तपासात रियाचा शेवटचा कॉल तिच्या आई इरा मोईत्राला झाल्याचे समोर आले.
आईच्या विधानातील विसंगतींमुळे ही साधी मिसिंग केस नसून संशयास्पद प्रकरण असल्याची देशमुखांना खात्री पटते.
*************************************************************************************************************************

भाग २ — विसंगती

२५ एप्रिल, सकाळी ९:०५
खार पोलिस ठाणे

इन्स्पेक्टर विजय देशमुख नेहमीपेक्षा लवकर आले होते.

त्यांच्या टेबलावर रिया मोईत्राच्या केसची फाईल उघडीच होती—कॉल रेकॉर्ड्स, प्राथमिक स्टेटमेंट्स, आणि रात्री उशिरा आलेलं सीसीटीव्ही फुटेज.

काहीतरी मेळ बसत नव्हता. देशमुखांना खूप स्पष्टपणे जाणवत होतं.

“कदम,” देशमुखने आवाज दिला, “फुटेज लावा.”

९:१२ — तांत्रिक कक्ष

स्क्रीनवर टाइमस्टॅम्प चमकला:

24 APR — 20:41

रिया ऑफिसच्या बिल्डिंगमधून बाहेर येताना दिसत होती.

ती वेगाने चालत होती. एका हातात मोबाईल, दुसऱ्या खांद्यावर बॅग.

देशमुख पुढे झुकले.

“झूम करा.”

कदमने फ्रेम मोठी केली.

रिया फोनवर बोलत होती—ओठांची हालचाल स्पष्ट दिसत होती. चेहऱ्यावर ताण होता… पण घाईही होती.

“पुढचं फुटेज.”

20:47 — रोड कॅमेरा

रिया रस्त्याच्या कडेला थांबते.

एक सिल्वर रंगाची कार फ्रेममध्ये येते.

देशमुखचा आवाज मंद झाला—
“नंबर प्लेट क्लिअर करा.”

कदमने कॉन्ट्रास्ट वाढवला.

नंबर दिसू लागला आणि त्या क्षणी दोघेही निःशब्द झाले.

कदम हळू आवाजात म्हणाला—

“सर… ही कार…”

देशमुखांनी वाक्य पूर्ण केलं— “—इरा मोईत्राच्या नावावर आहे.”

खोलीत एकदम शांतता पसरली.

१०:३० — विश्लेषण कक्ष

देशमुख टेबलवर बोटांनी हलके ठोके देत होते.

“टाइमलाइन पुन्हा मांडू,” ते म्हणाले.

कदमने नोट्स वाचल्या—

20:35 — रियाचा आईला कॉल

20:41 — ऑफिसमधून बाहेर

20:47 — आईच्या कारमध्ये बसते

21:02 — फोन स्विच ऑफ

देशमुख खुर्चीत सरळ बसले.

“पण आई काय म्हणाली होती?”

कदमने फाईल चाळली.

“…ती म्हणाली रिया काही दिवसांसाठी बाहेर गेली आहे. आणि—”
तो थांबला,
“—ती शेवटची तिच्यासोबत नव्हती असंही सुचवलं.”

देशमुखांच्या ओठांवर कठोर रेष उमटली.

पहिली ठळक विसंगती.

तेवढ्यात तांत्रिक टीममधला कॉन्स्टेबल घाईत आत आला.

“सर… आणखी एक गोष्ट सापडली आहे.”

“बोला.”

“रिया मोईत्राच्या फोनचं शेवटचं लोकेशन… बांद्रा नाही.”

देशमुखांनी क्षणभर डोळे बारीक केले.

“मग?”

कॉन्स्टेबलने स्क्रीन फिरवली.

नकाशावर एक लाल बिंदू चमकत होता.

पेन — मुंबई बाहेरचा हायवे बेल्ट.

कदम चकित झाला.

“सर… पण ती तर बांद्र्यात कारमध्ये बसली होती—”

देशमुख हळू आवाजात म्हणाले—

“म्हणजे कार शहराबाहेर गेली.”

खोलीतील वातावरण क्षणात जड झाले.

देशमुखने फाईल बंद केली, त्यांचा निर्णय झाला होता.

“कदम,” ते ठाम आवाजात म्हणाले, “इरा मोईत्राला पुन्हा बोलावू.”

क्षणभर थांबून ते म्हणाले “आणि या वेळी… फक्त चौकशी नाही.”

त्यांनी खिडकीबाहेर पाहिलं. रखरखीत उन्हात झाडांच्या सावल्यांचे कवडसे रस्त्यावर पसरले होते .

“या वेळी सत्य बाहेर काढायचं आहे.”

आणि केस आता खऱ्या अर्थाने गंभीर वळणावर आली होती.

सावल्यांच्या जाळ्यात - भाग ३