निगूतीची बर्फी

भारीच की
एक नंबर product झालंय

बर्फी खूप छान दिसतीय. लेखही खुसखुशीत. मुंबई हलवा म्हणतात तो कसकाय वर बरेच वेळा आला होता , सोपाही वाटला म्हणून केला पण सेट केल्यावर नुसतच देखणं रुपडं झालं, उचलताना चिकटत होता आणि चवही खास नव्हती. आता वाटतय बहुतेक निगुती ने केला नाही .

छान! खरं तर सीता और गीता बर्फी नाव द्यायला हवं होतं. सकाळी दोन धागे दिसत होते. दोन्हीवर प्रतिसाद होते.
(चहा प्यायलावर मात्र आता एकच धागा दिसतोय.)

छे, ग्रुपमध्ये नवीन मध्ये मला दोन धागे दिसत आहेत.
(हम है राही प्यार के मधला मिश्राजी झाला काय माझा.... हम झूठा नही हूं... आय वील शो यू फोर...)

एक लिटरचा अमूल क्रिमचा डबा आणला होता तो मी सगळा घरच्या प्लॅस्टिकच्या डब्यात रिकामा केला आणि फ्रिझरमध्ये ठेवला. काही दिवसांनी बघितले तर क्रीम बदलून क्रीमयुक्त पाणी राहिले होते. ते सगळे बराच वेळ आटवून जे काही राहिले तो गोड पदार्थ चवीला छान होता. ही रेसीपी आधी समजली असती तर मीही अशी बर्फी करून बघितली असती. अमूल क्रीम फ्रिजबाहेर आणि आतमध्ये लगेच खराब होतं. त्याचं गणित काही समजत नाही.

त्यांनी दोन ग्रुप निवडलेत. माझ्यासाठी नवीनमध्ये आपण निवडलेल्या ग्रुपमधले लेखन दिसते.

मायबोलीवर नवीन मध्ये एकदाच दिसेल.

मस्त लेखन. मुलीने खाल्ली का बर्फी?

हाहा मस्त लिहिलंय. आमच्या घरी गोड कोणी खात नसल्यामुळे माझे असे प्रयोग होतच नाहीत. बर्फी खरंच छान दिसतेय पण.
एकूणच-
खाणारं कोणी असेल तर निगुतीने बर्फी करण्याला अर्थ आहे, आयएफ-दीक्षित वाल्यांच्या घरी सगळंच गोडधोड व्यर्थ आहे.

छान लिहिलंय! आणि फोटोतली बर्फी पण छान दिसतेय!

मजा आली वाचायला. सुरेख दिसत आहे बर्फी.
प्रयोग मात्र करणार नाही. क्रीम वगैरे अगदी किंचित वास असेल तरी वापरायला जमत नाही.

बर्फीचा मेन इंगरेडियंट निगुती कुठे मिळतो? अमेरिकेत मिळेल का??

फार भारी लेख आहे आणी बर्फी पण झक्कास.
लेख वाचून झाल्यावर त्या वड्या पडलेल्या बघून जीव गार झाला कारण ट्रे मधे तर थलथलीत मिश्रण वाटले (नुकताच माझा नारळाच्या वडीचा एक्सपिरिअन्स घेऊन झालाय, युक्ती धाग्यावर विचारले ही होते बिघडलं सगळं प्रकरण तर काय करावं)
प्रतिसाद पण भन्नाट. मेधावी

ते पेढे प्रकरण माझे पहिल्यांदा फसले होते त्याची आठवण झाली. डब्यात ठेवलेले तर दगडांसारखे खडखड वाजत होते .

सिझलर्स असतं तसं शेकर्स पेढे म्हणून द्यायचे हाय काय नि काय .... खाताना बत्ता पण द्यायचा सोबत. सुपारी वाईट तरी कुटून कुटून खातात, मग पेढे तर दूधा-तूपाचे ....
हो अगदी अगदी वडी बघून माझा पण जीव भांड्यात पडला. नाहीतर तोवर वाढता वसा होणार असंच वाटत होतं.

एकदा जवळच्या नातलगांनी मैसूर पाक दिला होता तो आम्हाला खलबत्त्यात कुटून खावा लागला होता. >> वेळीच लांबचे नातलग करा बरं त्यांना, नाहीतर कवळी लागायची.
मांड्याचा कोंडा धागा काढावा का !! Proud >> _/\_

>>>>नासण्याच्या मार्गावर असूनही न फाटण्याच्या या क्रीमच्या हट्टीपणाला काय म्हणावे कळतं नव्हते. >>>> हाहाहा!!

>>>त्याने ओरेंज पेढा कधीच खाल्ला नाहीये (बहुतेक )>>>>

छान खुसखुशीत झालाय लेख. बर्फी तर मस्तच दिसते आहे.

निगुतीची बर्फी वाचून, फ्रीजमध्ये पडीक फ्रेश क्रीमचा डबा सारखा समोर येत होता. शेवटी काल हिम्मत करून एक्सपायरी डेट पाहिली आणि आता थोडेच दिवस हातात आहेत , हे समजलं. तुनळीवर शोधाशोध केल्यावर बऱ्याचशा पेढ्यांच्याच पाककृती दिसल्या. मग फार विचार न करता, संकष्टीच्या दिवशी 'निगुतीचे पेढे' करावे असं ठरवलं.

संध्याकाळी क्रीम आटवायला घेतलं. कोणाची पाककृती करावी, हे काही नक्की ठरवलं नसल्यामुळे अंदाजाने दूध पावडर टाकली. खास चव म्हणून केशर भिजवलेले दूध पण घेतलं थोडं. तुनळीवर साधारण दहा मिनिटात आटलेली क्रीम, प्रत्यक्षात अर्धा ते पाऊण तासाने आटलेली दिसली. ( एवढ्या वेळात लेकीने संधी साधून विविध वाट्या चमचे आणि तिची खेळणी याचा एकत्रित पसारा माझ्या मागे करुन ठेवला. ती आणि तिच्यावर वैतागलेल्या सासूबाई यांच्याकडे मी सोयीस्कररित्या दुर्लक्ष केलं. कारण मी क्षणभरही न थांबता क्रीम हलवत होते. )

शेवटी भांड्याला न चिकटणारा घट्ट गोळा तयार झाल्यावर तो थोडा थंड होऊ दिला. आता यात पिठीसाखर मिसळून गोळा मळून पेढे तयार करायचे होते. पण थोडी पिठीसाखर टाकून त्या माव्यात हात टाकला तर, तो सोडेचना हात. सगळं प्रकरण चिकट झालेलं. थोडी साखर वाढवून बघितलं, पण छे... वाटलं, आता माकाचु मध्ये सल्ला विचारावा. पण इथली यशस्वी पाककृती आठवून, अस्मितासारखाच, फ्रीजचा आधार घेतला.

रात्रभर फ्रीजमध्ये ठेवल्याने एकदम कडक झालेला तो गोळा, थोडासा मैदा ( नाहीतरी बाजारातल्या खव्यात मैद्याची भेसळ असतेच, असा स्वतःला दिलासा दिला मनातल्या मनात ), लागेल तशी दूध पावडर आणि पिठीसाखर मिसळून कमीत कमी चिकट केला. आणि अजून बिघडायच्या आत पटापट पेढे करून घेतले.

सासऱ्यांना खायला दिल्यावर त्यांना आवडला. मावा आणला होतास का , असं विचारल्यावर चवीची खात्री पटली. मगच बदामाचे काप लावून सजावट केली. अशा प्रकारे, 'खटाटोपाचे पेढे' तयार झाले. नवरोबाने तर गणपतीसाठी घरीच कर पेढे असं सांगितलंय. आता पुन्हा एवढे उद्योग करण्यापेक्षा, रीतसर पाककृती पाहून योग्य मापाने करून बघेन. बिघडलंच तर दुरुस्त करण्यचा आत्मविश्वास दिलाय, ' निगुतीच्या बर्फीने'.

इजा झाला, बिजा झाला, आता तिजा नक्कीच येऊ द्या.

बाप्पा येतोय, "स्फुर्ती दायी मावा मोदक" बाप्पाला नैवेद्य दाखवा.

{घरी असे मावा मोदक करा असे पटवायची माझी हिंमत नाही. तशीही मी घरी बसून खावखाव करतो [हे पोटातल्या कावळ्यांच्या कावकाव च्या सुरात वाचावे, ते कावळे बिचारे (पोट)वाढीला लागले आहेत तर मी काय करणार बापडा ] .

पावसामुळे बाहेर न पडता आल्याने लेक + लेकीची माय + मायची सासू ही त्रिमुर्ती वैतागली आहे, आयते मागच्या बागेत पावसामुळे तळे साचलेय, गणपती आधीच माझे विसर्जन करतील.}

जमल्यास फोटो टाका.>≥>>>> तेच जमत नाही ना... फोटो साईझ जास्त आहे बहुतेक. प्रयत्न करून बघेन.

घरी असे मावा मोदक करा असे पटवायची माझी हिंमत नाही>>> पाफा, तुम्ही स्वहस्ते मोदक बनवण्याची हिंमत करून पहा मग. मदतीला हा धागा आहेच.

जमल्यास फोटो टाका.>≥>>>> तेच जमत नाही ना... फोटो साईझ जास्त आहे बहुतेक. प्रयत्न करून बघेन.

घरी असे मावा मोदक करा असे पटवायची माझी हिंमत नाही>>> पाफा, तुम्ही स्वहस्ते मोदक बनवण्याची हिंमत करून पहा मग. मदतीला हा धागा आहेच. 

नवीन Submitted by माऊमैया on 9 August, 2020 - 01:52

>>>>>>>
फोटो अगोदर व्हॉट्सॅप करा, मग फोन गॅलरीतून इथे अपलोड करा. सगळे प्रॉब्लेम सोल्व्ह होतील.

वातावरण गरम आहे, खायला मागायला तोंड उघडायची भिती वाटते. किचन मधे जायला परवानगी लागते अन तुम्ही असे वेडे धाडस करायला लावता?
ते न्युज चॅनेल वाले सुशांतची बातमी सोडून माझ्या घरचे महाभारत कव्हर करायला धावतील.