पिरिअड फिल्म्स मधल्या ढोबळ चुका

Submitted by वाट्टेल ते on 28 November, 2018 - 11:05

हा धागा मराठी चित्रपटांपुरता सीमित करत आहे. पिरिअड फिल्म्सला एक काळ उभा करण्याचे आव्हान असते. सिरीयल वगैरेला, जिथे कथानक म्हणजेच सगळा आनंदी आनंद असतो तिथे ही अपेक्षाही नाही पण चित्रपटांकडून हा मामला जरा जास्त गांभीर्याने हाताळला जातो का, याची काही कल्पना नाही. मी जाणकार, अभ्यासक मुळीच नाही पण चित्रपट बघताना, पात्रांचे पोशाख, देहबोली, भाषा, वावर येथपासून अनेक गोष्टीत कथानकाचा काळ काय आहे या दृष्टीने कितपत विचार केलेला असावा याबद्दल शंका येते. इतकेच नाही तर चित्रपटाची भाषा, कॅमेरा अँगल, शॉट्स आणि कलाकारांचे दिसणे, वावर या गोष्टींवर सिरीयलचा प्रभाव वाढत आहे असे मला वाटते. आता काळ उभा करताना इतकी लिबर्टी घ्यावी का हा वादाचा मुद्दा असू शकेल. काही प्रेक्षकांना काळ नीट उभा राहत नाही अशी जाणीवच नसते आणि त्याबद्दल फारशी आस्थापण नसते. तर काही प्रेक्षकांना लहान लहान गोष्टींनी समाधान होते आणि “काय सुंदर काळ उभा केलाय” असे ऐकायला मिळते आणि काही छिद्रान्वेषी लोकांना “अरे किती साध्या चुका - या टाळता आल्या असत्या, रसभंग होतोय” अशी भावना होते. अनेक गोष्टी अशा आहेत की त्यात कमी बजेटमुळे फरक पडला किंवा त्या काळाबद्दल काही माहितीच उपलब्ध नाही असेही कारण नसावे.

सहज आठवलेल्या काही गोष्टी

बालगंधर्व - एकूणच कपडेपट
तप्तपदी, जोगवापासून सायकलपर्यंत - नववारी साडीवर, पाचवारीसारखी पिन लावणे
कट्यार काळजात घुसली, रमामाधव - सिरीयलचे भाग एकमेकांना जोडून जरासे एडिटिंग केल्यावर जे काय होईल तसे वाटत होते. कपडेपट, पात्रांचे वागणे, बोलणे, वावर एकूणच सगळे धन्य!
गुलाबजाम - इथे पिरियड असे नाही इतके डबे/ स्वंयपाक करणाऱ्या बाईच्या घरात कच्चा माल, भांडी, स्टोव्ह आणि किती धामधूम हवी ? तसा काही प्रकार नाही, कायम सर्व यावरून झाल्यासारखे वाटते. सोनाली कुलकर्णी जेमतेम ३-४ लोकांचा स्वयंपाक करणारी वाटते. मुद्दा हा आहे, की सिरीयलमध्ये जशा भातुकलीसारख्या लुटुपुटीच्या गोष्टी, प्रसंग दाखवतात आणि आपण प्रेक्षक तेच खरं आणि गोड मानून घेतो, तसलाच प्रकार वाटला.

वास्तुपुरुष, बाधा इतकेच नव्हे तर संदूक आणि हरिश्चन्द्राची फॅक्टरी मात्र खूप उजवे वाटले याबाबत ( पुन्हा बघावे का ?)

आपले काय मत ? अशाच तुम्हाला खटकलेल्या गोष्टी कोणत्या ?

Groups audience: 
Group content visibility: 
Public - accessible to all site users

मला तुंबाड मध्ये बोटीत आई 'तू भी उसी हरामी की औलाद है' असं काही म्हणते तेव्हा हरामी आणि औलाद हे दोन्ही शब्द त्या काळच्या मराठी बायका वापरत नसतील असे वाटले.परत एकदा नीट ऐकायला हवा डायलॉग.

फर्जंद
शिवाजी एन्ट्री सीन, पायावर फोकस
रबरी सोल लावलेली मोजडी क्लोजप