जुळुन येती रेशीमगाठी- नवीन मराठी मालिका

Submitted by मुग्धानंद on 12 December, 2013 - 04:29

झी मराठीवर दि. २५ नोव्हेंबर, २०१३ ला सुरू झालेली एक वेगळी वाटणारी मराठी मालिका, " जुळुन येती रेशीमगाठी".
एस्सेल व्हिजन प्रॉडक्शनची निर्मीती असणार्या या मालिकेचे दिग्दर्शन हेमंत देवधर यांचे असुन, कथा- विवेक आपटे यांची आहे.
मालिकेतील कलाकार-: ललित बदाने, प्राजक्ता माळी, उदय टिकेकर, गिरीश ओक, सुकन्या कुलकर्णी, मधुगंधा कुलकर्णी, दुर्वा सावंत, लोकेश गुप्ते, विघ्नेश जोशी, शर्मिष्ठा राउत, योगीनी चौक इ.
शिर्षक गीत गायक- स्वप्नील बांदोडकर, निहिरा जोशी
या मालिकेवर चर्चा करण्यासाठी हा धागा.

Group content visibility: 
Public - accessible to all site users

मामी, इतक्यातच शिकलिये ग ती कणिक मळायला आणि स्वयपाक करायला हळुहळु होईल प्रगती स्वयपाकघरातुन पुढे डोळा मारा>> चाळीशी नक्की.

>>चल.. चहा टाकते.. मेघना यायची वेळ झाली ना.. <<
बरोबर, कोथींबीर वडी पाहिजेच. नाहितर पोहे , नाहितर थालीपीठ. अहो, मराठी कुटुंब आहे, हे पदार्थ शिजलेच पाहिजेत.
(आमच्या घरात सुद्धा इतके कांपो नसतील बनले कधीच. मला कांपो आवडत सुद्धा नाहीत इतके की रोज खायला. वर्षातून एकदा खाल्ले तर खाते. (हि माहीती उगीच हां.)

>>>>>एक अतिशय साधारण रंगसंगतीचा व कमी खर्चात उपलब्ध होऊ शकेल असा ड्रेस घातला होता व खरे प्रेम मनाचे मनावर असते हे सिद्ध केले. <<

प्रत्येक वेळेला तिचा चुडीदार बघितला की मला ठोकावेसे वाटते टीवीला. असले चुडीदार कुठल्या काळातील आहेत तेच कळत नाही. ) ते सुद्धा इतके घट्ट की शेजारच्या वहीनी कडून उसने घातलेत. आणि त्यात रंग सुद्धा दु:खी एकदम. फिक्कट निळा, पांढरा, फिक्कत गुलाबी यक्क्स!

>>चानक एवढा स्पर्श झाल्यामुळे आजवर पाळलेले पावित्र्याचे बंधन गळून पडते की काय ह्या भयाने आदित्य कावराबावरा होऊन लाजून चूर झाला. << Proud

बेफी>> मी खालीच बसले आहे म्हणून कुठे पडले नाही पण जोरात हसल्याने बाजूला पेंगणारे कुत्रे दचकले मात्र.

त्यांचे धर्मेच , अर्थेच मैत्रीच असं असेल.

शुभांगी. | 23 April, 2014 - 13:28

बेफिकीर स्मित

बाकी कालच्या एपिसोडमधे फॉर्मल ड्रेसमधे आदित्य देसाई चांगला दिसत होता.
<<<

तसा मीही बरा दिसतो बरं का शुभांगी!

बाजूला पेंगणारे कुत्रे दचकले मात्र.<<<

त्याला नका दाखवत जाऊ असल्या मालिका, कुत्रीच पेंगायला लागली तर राखण कोण करणार?

राहून राहून आदित्य देसाई आणि त्याच्या सालस आईवडिलांना दुसरी कुठलीतरी छान 'डिझर्विन्ग' मुलगी मिळावी असं वाटतं >> +१

आता पुढच्या चार एक एपिसोडसमधे आदित्य देसाईची एखादी कॉलेजची मैत्रीण किंवा नानांच्या मित्राची मुलगी जी आदित्यची बालमैत्रिण असेल ती येइल. ती सई ताम्हणकर असेल. मग या दोघांच्या जवळकीने मेघनाच्या डोक्यात प्रकाश पडेल आणि साठा उत्तराची कहाणी एका उत्तरी सुफळ संपुर्ण होईल :स्वप्नात हरवलेली बाहुली:

अरे यार घिसेपिटे फॉर्म्युले पण वापरना झालेत ही लोक> Lol

बेफिकीर.....
काहीही काम नसलेलं जीवन!>>>>>
हसुन हसुन पुरेवाट......
एक विनन्ती क्रुपया होसुमीयाघ या धाग्यावर परत या........
आम्ही आतुरतेने तुमची वाट बघत आहोत........

ते हिंदी सिरियलीत नै का, हमारी जिम्मेदारी पुरी होने तक हम अलग रहेंगे. आणि मग कोणीतरी एक चोमडी, त्यांच्या रूम मध्ये शिरून बघणार, दोघांची अंथरूणं वेगळी आहेत... मग घरात कल्लोळ... असे दाखवले नाही इथे तर नशिब.
तशी एक चोमडी आहेच इथे, अर्चु. तिचा काहि नेम नाहि, ती शिरेल एकदम आणि गोंधळ घालेल. (गोंधळ नै का, काही लोकं लग्नाच्या आधी का नंतर घालतात कोणातरी देवी/देवाच्या नावाने तसला).

हायला, इकदे बेफी जोरदार बॅटिन्ग करतायेत की. Lol
मला ही सिरियल बघावी लागत नाही. (मागच्या जन्मीच पुण्य म्हणुन सिरियली न बघणारी बायको मिळाली आहे बहुतेक)
पण एका लग्नाची तिसरी गोष्ट सुरु होताना ह्याचे पुढच्या भागातील अपडॅट्स दिसतात.
त्यावरुन कथानकाचा अंदाज येतोय.

बेफिकीर भयानक सुटला आहात.:हहगलो: (तब्येतीने नव्हे.:फिदी:)

आणी आदित्य देसाई त्याचे डोळे जर आग्नेय व ईशान्य या दोन्ही दिशाना एकाच वेळी वळवु शकत असेल तर त्याला दामुअण्णा मालवणकर अशी उपाधी द्यावी लागेल. टेक्निकली आणी भौगोलीकली या दोन्ही दिशान्च्या मध्ये पूर्व दिशा येते.:फिदी:

आमच्या कडे तशा डोळ्याना नागपूर-कोल्हापूर म्हणतात.:फिदी:

काल मेघना badminton खेळली आणि कणिक भिजवायची वेळ आली तेव्हा कंबर आणि हात लागले दुखायला, आहेच सासू करायला, नशीबवान आहे.

इतकी घोडी झाली तर प्रेमं करता येतात, त्या कुठल्या मठ्ठ आ न च्या प्रेमात आदु रे आदु करून झुरता येतं आणि साधी भाजी करता येत नाही? थुत तिच्या जिन्गानीवर

मोबाईलच्या जमान्यात जुयेरे ची गोष्ट अगदीच तकलादु पायावर उभी आहे.
आपली प्रेयसी दुसर्‍याशी लग्न करतेय हे माहीत असून किंवा मेघना तीन-तीन तास नवर्‍याची वाट बघत ऑफीसमध्ये थांबते तेव्हा एकमेकांना फोन करत नाहीत की मेसेज टाकत नाहीत. आणि ती तिथे ( हातात फोन घेऊन ) ताटकळलेली असताना आदित्यचा कलिग विचारतो तिला की मी आदित्यला फोन करु का हे तर तुफान विनोदी आहे !

ह्यापेक्षा पूर्वीच्या जमान्यातले लोकं हुशार. त्यांना लँडलाईन, पब्लिक बूथ, शेजार्‍यांचा फोन वापरणे,संशय यणार नाही अशा व्यक्तीमार्फत निरोप पोचवणे, पत्र, तार असे कित्येक स्मार्ट उपाय माहीत होते Wink

काल मेघना badminton खेळली आणि कणिक भिजवायची वेळ आली तेव्हा कंबर आणि हात लागले दुखायला, आहेच सासू करायला, नशीबवान आहे.>>>ती खाली वाकताना 'आईगं' म्हणते तेव्हा मला एकदम एलदुगो मधल्या घनाची आठवण आली...तो नमस्कार करायला खाली वाकतो अन त्याची पाठदुखी चालू होते....मग यातूनच पुढे त्याना प्रेमाचा साक्षात्कार होतो......इथेही तेच दाखवतात कि काय? अशी भिती वाटून गेली.

आदे चे बाबा डबलढोलकी वाजवतात.....आधि म्हटले कि त्या मुलीने विवाह बंधनात नवर्‍याशी वचनबद्ध झाल्याने प्रियकराला विसरून जावे...आणि आता तिचे प्रेम खरे असेल तर तिने जावे त्याच्याकडे...प्रेमात सगळे माफ असते म्हणे.

मोबाईलच्या जमान्यात जुयेरे ची गोष्ट अगदीच तकलादु पायावर उभी आहे.<<<

+१

कोणी आमच्याशी बोलणं टाका अथवा ठेवा, पटते त्याला + १ देणारच आम्ही!

होसूमीयाघ आणि जुयेरे ह्यांची कथानके एकत्र झाली तर काय होईल असा एक काल्पनिक धागा काढावा असे मनात येऊन राहिले आहे.

परिक्षा आणि उन्हाळा एकदम आलेत!!!.....आता फक्त तिला जेवण्यासाठी घास भरवायचेच बाकी राहिलेत...ते सुद्धा करुन टाका म्हणावे.

मेघनाने आता कपाळावर 'sorry'ची पट्टी आणि गळ्यात 'Thank you'ची पाटी अडकवण्यास काही हरकत नाही.....सारखं-सारखं तेच तेच. कोणी रागावले कि 'sorry' कडे बोट दाखवायचे आणि कोणी चांगले वागले कि 'Thank you'ची पाटी पुढे करायची.

Pages