डिलीव्हरीसाठी माहेरी जातानाचे क्षण

डिलीव्हरीसाठी माहेरी जातानाचे क्षण

पाचव्या महिन्यामध्ये निघाली होती ती पित्याघरी
आले होते पिता-माता तिला नेण्यास माहेरी
तिला अवघड ते झालेले, मला सोडून जाण्याचे
राहिले भानही नव्हते काही खाण्याचे पिण्याचे
कधीपासुन बसुन गाडीत पाहती वाट तिची सारी
आले होते पिता-माता तिला नेण्यास माहेरी
*
पहाटे पाचपासूनी तशी जागीच ती होती
कुशीवर या, कुशीवर त्या सारखी होती पालटती
आताही आवरुनी सामान झाली तयार जाण्यास
निघत नव्हता तिचा पाय घराबाहेर निघण्यास
बोलवत होते सर्व ये मुली तू लौकर बाहेरी
आले होते पिता-माता तिला नेण्यास माहेरी
*
मघापासून स्वच्छ केले खूप वेळा ते फर्निचर
स्पर्श मायेने करुनि ठेविली कड-धान्ये जागेवर
नकळत माझ्या ती जाऊन आली दारा-खिडक्यांशी
हात हळुवार फिरवत राहिली त्या सुंदर पडद्यांवर
फेरी मग कितिकदा झाली भेटण्याला शेजारी
आले होते पिता-माता तिला नेण्यास माहेरी
*
कितीतरी जोडली नाती तिने होती या वर्षभरात
जरी निर्जीव नाती ती तरी होती अंत:करणात
तिच्या जाण्याने माझ्याही मनाला कंप सुटलेला
जरी मी एकटा तरी मी ठेविले होते तिजला हृदयात
सहज सहवेदना होती सतत त्या हृदय मंदिरी
आले होते पिता-माता तिला नेण्यास माहेरी
*
पुन:पुन्हा स्पर्शुनी अन ठेवूनी निर्जीव पिशव्यांना
नमस्कारे वंदुनीया देव्हा-यातील देवांना
अखेरीस मलूल ती येउन बसली गाडीत जाण्याला
उघडला आता मजसाठी तिने सुचनांचाही खजिना
सुरू झाली मग ती गाडी आता जाण्या दूरवरी
आले होते पिता-माता तिला नेण्यास माहेरी
*
मी हिरमुसलो तिने की स्पर्शिले त्या निर्जीव वस्तूना
मात्र माझ्या नशिबी आल्या त्या केवळ शिस्तीच्या सूचना
आत जाउन बसलो मी खट्टू मग माझ्या कोचवरी
अचानक ऐकला आवाज आली गाडी माघारी
धावतच आली प्रिय पत्नी माझी मग उतरून गाडीतून
बाहूपाशी बद्ध झाली गळा आला होता दाटून
म्हणाली ’येते मी लौकर घेउनी तुमच्या बाळाला’
आणि मग मुक्त झाले हुंदके जे बसलेले हट्टून
बरसल्या नेत्रांतुन वेगाने एकामागून एक सरी
आले होते पिता-माता तिला नेण्यास माहेरी
*
माझिया बागेतील हिरवळ अधिकच गर्द मज वाटे
फूल तर एकच फुललेले तरी दरवळ कशी दाटे
ती होती कोण असली जादु भरली किमया करणारी
आले होते पिता-माता जिला नेण्यास माहेरी