जाग नव्हतीच आली...

छान.

सगळीकडे शेवटची ओळ जाग नव्हतीच आली, असे ठेवल्यास चालेल का?

विचारांत stagnation जाणवले. कविता मात्र सुंदर, प्रवाही, प्रभावी.

छान आहे..........आवडली.......

सुप्रिया, पाणावले डोळे ओळी ओळीला, इतकंच लिहीते.
(परवा तुझ्याशी चॅट करताना जे वाटलं, तेच, तसंच वाटलं, पुन्हा.
भेटते लवकरच.)

<<<काल जागलो-बोललो
सुख- दु:खे उगाळली
आज माझ्या घरधन्या
जाग कशी नाही आली?
>>>

सुप्रिया

बोचल्या या ओळी हृदयाला

हृदयस्पर्शी........

सुप्रिया,

हम्म.
कवितेच्या पाठीमागे दडलेल्या भावना जाणवल्या.

आह्ह्ह...

भिडली.

वाचल्यापासून रडतेय.
शेवटचं कडवं तर वाचवतच नाहीये.

शीर्षक वाचल्यानंतरच्या अपेक्षा पूर्ण होतात.. उत्तम...!!

ह्रु द य स्प् र्शि

सुप्रिया, "हे दु:ख प्रयत्नपुर्वक गिळून टाक आणि आयुष्याला सामोरी जा" हे तुला सांगायची गरज वाटत नाहिये कारण तू सामोरी जातेच आहेस आणि म्हणूनच तू ही कविता लिहू शकलीस. ऑल द बेस्ट !

शीर्षक वाचल्यानंतरच्या अपेक्षा पूर्ण होतात.. उत्तम...!!+१
कवितेच्या पाठीमागे दडलेल्या भावना जाणवल्या.+१

सुप्रिया.. अश्विनी ने माझ्या मनातलंही सांगून टाकलंय तुला..
तुझा स्वतःवरचा भक्कम विश्वास तुझ्या सोबतीला आहेच .

हृदयस्पर्शी.

कवितेच्या पाठीमागे दडलेल्या भावना जाणवल्या.+१

छान कविता सुप्रियाजी. एकटे पालक बाफला भेट द्या जमल्यास.

सुप्रिया, काळजी घे.

चट्का देउन गेली..

भिडली !