ललितकथा

दुष्काळ

Submitted by बागेश्री on 2 March, 2015 - 03:53

ती तशीच झोपडीच्या मुख्य वास्याशी उभी होती... कितीतरी वेळ...
कधीतरी पायातलं बळ सरल्यावर तशीच खाली बसली.
पाऊस लागला होता....!
अखंड पाझरत होता.

वेणीचे पेड उघडले होते, झोपडीत शिरणारा वारा मोकळ्या केसांत घुसमटून पलीकडे होत होता..
तिला कसलंच भान नव्हतं.
बाहेरच्या संततधारेकडे टक लाऊन बसली होती.
कौलावरून गळणार्‍या पागोळयांच्या, पावसाच्या धूसर पडद्यापलीकडे तिची नजर पोहोचली होती.
अगंणात कधीच चिखल झाला होता.
दाराच्या चौकटीला गुडघ्याच्या उंचीची लाकडाची एक पाटी तिने लावली होती, म्हणून पाणी अजून तरी आत शिरलं नव्हतं!

शब्दखुणा: 
Subscribe to RSS - ललितकथा