लेखन उपक्रम - गेले करायचे राहून - मीस्वच्छंदी

विषय वाचल्यावर माझ्या डोक्यात पहिल्यांदा पटकन दोन गोष्टी आल्या.
ज्यातली पहिली गोष्ट जी राहूनच गेली.. कधी परत जमेल याची शक्यता आता शून्य आहे.
आणि दुसरी आतापर्यंत करायची राहून गेली आहे.

१. त्यावेळी, म्हणजे मी शाळेत असताना, बरोबरची मुलंमुली नाच, पेटी किंवा तबला असं शिकायला जायचे.
परंतु स्ट्रिंग इन्स्ट्रुमेंट म्हणजे तंतुवाद्य जसं गिटार, व्हायोलिन याचे विशेष क्लासेस नव्हते किंवा माझ्या माहितीत तरी एवढे नव्हते. किंवा ओळखीचं कोणी जातंय असंही नव्हतं.
आमच्या इकडे जवळच एक चर्च होतं, त्या गल्लीमध्ये मात्र व्हायलीन/ गिटार दुरुस्तीच दुकान होतं.

त्यावेळी खूप वेळ मनात येऊन गेल आपण गिटार किंवा व्हायोलिन शिकव का?
पण मी कधी घरी या विषयी बोलले नाही. पुढे कधी स्वतःही प्रयत्न केला नाही.

नंतर खूप वर्षांनी, मुलाने शाळेत व्हायोलिन घेतलेले ( बहुदा त्यामागे माझी राहून गेलेली इच्छा / आकर्षण असावं का?) त्यावेळी त्यावर हात चालवून बघायचा प्रयत्न केला.
पण दोन हातांचं एवढ अचूक कॉर्डिनेशन मला अजिबात झेपण्यासारखे नाही हे कुठेतरी कळून चुकले.

तेव्हा गिटार/ व्हायोलिन सारखे एखादे तंतूवाद्य वाजवायला शिकणे हे ‘गेले करायचे राहून’ या यादीत कायमचं समाविष्ट झाले आहे .

२.
त्याच चर्चच्या भागात एका घराच्या इकडे पाटी लावलेली,
पॉटरी ची. हे कुंभारकाम एकदातरी शिकावं, जमतं का बघावं याची खूप उत्सुकता होती.

पण परत ते झालं, तेही अजिबात कॉमन नव्हतं.
वाटायचं किती महाग असेल वगैरे म्हणून घरी कधी बोलले नाही किंवा चौकशी केली नाही.
नंतर स्वतः पैसे कमवायला लागल्यावर, वेळ नव्हता. नेहेमीच्या रहाट गाडग्यात विसरून गेले.

पुढे अमेरिकेत आल्यावर, मुलांना क्लासला न्यायचे तिकडे एक आर्ट स्टुडिओ होता. त्यांच्याकडे पॉटरी चा क्लास असतो हे कळलं.
पुढेमागे मुलाला तिकडे घेऊन गेले तेव्हा चौकशी केल्यावर कळलं की पॉटरी सिंगल सेशन ही बऱ्यापैकी महाग आहे.
वाटलं, मुलांचे हे एवढे खर्च त्यात आपण आपली का भर घाला?
म्हणे परत वेळ होता, शक्य होतं पण पैसे..?

गेल्या २-४ वर्षात पैसे, वेळ दोन्ही बाजूंनी शक्य आहे पण अचानक मला कळलं जवळपास २-३ क्लास / स्टुडिओ आहेत. कोणता जास्त चांगला हे बघण्या/ ठरविण्यासाठी वेळ काढुया आणि मग जाऊ या म्हणत.. अजून काही चाक हातात धरले नाहीये..
त्यामुळे अजून गेले करायचे राहून या यादीत आत्ता असलं तरी तिथे ते कायमस्वरूपी असणार नाही.

या लेखा निमित्ताने आता परत हा विषय निघालाच आहे तर पुढच्या वर्षी बाप्पा यायच्या आधी एकतरी मातीच भांड हातातून घडेल ही आशा!

**"

अजून एक .. इंजिनियरिंग विषयी कोणी लिहिलेले वाचले तेव्हा आठवले.
पण हा लेख लिहिताना ते विसरले आता जोडते.

दहावीत असताना सायकॉलॉजी करावे का हा एक विषय डोक्यात होता. अगदी फॉर्म पण आणले होते. त्याकाळी रांगेत उभ राहून फॉर्म घ्यावे लागत.

पण मग आयत्यावेळी वाटलं..
इंजिनियरिंग म्हणजे हमखास नोकरी/ करिअर
सायकॉलॉजी घेतल्यावर पुढे काय होईल भरवसा नाही.

त्यामुळे सायकॉलॉजी करायचं राहून गेलं.

Fast forward इतक्या वर्षांनी ***

माझ्या एका शाळेतल्या मैत्रिणीने सायकॉलॉजी करून उत्तम करिअर करते आहे.
इंजिनियरिंग करून मात्र मी भरकटलीये.. असं वाटतं