पाककृती स्पर्धा क्रमांक ३: चवींचा त्रिवेणी संगम: अस्मिता - अलोहा ब्लश

मुलीला आवडलं नाही, तिने बदलायला लावलं.

थॅंक्यू कविन.

धन्यवाद सर्वांना. पोस्टी नीट वाचल्या सगळ्या.

आता त्यामागचे पाल्हाळ ऐका, उत्सव आहे आणि तो तसा वाटायला चार माणसं गोळा व्हावी लागतात. गोळा झाली की मी गोष्ट सुरू करते.

ही भुनभुन शनिवार पासून सुरू झाली होती, मी फक्त तिला इथली इतर पेये दाखवून आपणही करून बघू म्हणत होते. पण तिला फारच इंटरेस्टींग वाटली ही स्पर्धा त्यामुळे आपण भागच घेऊ म्हंटली ती. मग मला तिला अटी समजावून सांगताना आम्ही मसाल्यावर अडत होतो. जास्वंद घरात होते पण एकवेळ हडप्पात जुन्या गोष्टी सापडतील पण आमच्या कपाटात खाली गेले की गॅरंटी नाही. तरीही सापडले. मग ते एडिबल आहे का नाही पाहून घेतले.

मी: दालचिनी घालू चांगली लागते गोड पदार्थात, किंवा जायफळ घालू. पास्त्यात सुद्धा असतं बरेचदा, अगदी किंचित.

ती: दालचिनी म्हणजे/ जायफळ म्हणजे ?
मी : सिनॅमन आणि नटमेग.

नाही पटले. मग बरेचदा खटारा सामान फेकून दिल्यावर त्याची गरज पडते तसेच या टहिनचे झाले असते, बहुतेक चार पैकी दोन बाटल्या दिल्यात टाकून. दोन उगाच हिला बाटली क्यूट वाटते म्हणून ठेवल्या होत्या. एखादा बाटली, डबा क्यूट वाटल्याने सुद्धा आम्ही अनावश्यक सामान घेऊन ठेवतो आणि नंतर त्याच्यात संत्रा गोळी, चॉकलेट भरून ठेवतो.

मग अननस दोनदा दुकानात जाऊनही फक्त त्या सेक्शन मधे न गेल्याने किंवा अति आत्मविश्वास असल्याने यादी न करताच तोंड वर करून जाण्याने विसरले. त्या दुकानात सुंदर ग्लास मिळत नाहीत म्हणून दुसरीकडे जाऊ म्हंटले. पण अननस मिळते ते लक्षात नाही. जिथे ग्लास मिळतो तेथे गेलो होतो मागच्या आठवड्यात पण तेव्हा भाग घ्यायचा नव्हता म्हणून पाहिलेच नाही. अरे संसार संसार!

त्यात अननस आणल्यावर ती वेगळेच काहीतरी बदल काढून सगळं बदलू लागली. मी म्हंटले, ए बाई मला आधीच होत नाहीये. माझं काम वाढवू नकोस नव्या आयडिया काढून. आहे तोच ग्लास तिला पटला नाही, त्यातल्या त्यात हा बरा वाटला. मलाही रंगरंगोटी पेक्षा प्लेन आवडला असता. मग गुलाबी स्ट्रॉ जी मोठी आणि जास्त छान दिसली असती ती माझ्या हातातून खाली पडली. ती घाण झाली, मग बारकी गुलाबीच शोधली. कारण ती नेमकी शेवटची होती.

तुला काहीच डेकोरेट करता येत नाही आणि नवा शब्द तू अजिबात demure नाहीस. तुला धड अननस चिरता आलं नाही. तिथं बसून सतत वटवट. गॉर्डन रॅमझी समोरच्या स्पर्धकाचा आत्मविश्वास घालवतो बोलत राहून तसेच साधारण. आपल्या घरात कुणालाच काहीच येत नाही म्हंटली शेवटी. या सगळ्यात कोकोनट सतत तेथेच असतो. ह्या दोन गोजिरवाण्या सर्वेलन्स कॅमेरा समोरच करत राहावं लागतं. नंतर त्यालाही तीर्थ दिलं धनवन्ती. आई, बाबा, ताई आणि कोकोनट सर्वांनी प्यायलं. मग मी पटकन लिहीत नाही म्हणून भुनभुन पार्ट २ . शुक्रवारी संपणार आहे वगैरे विचारून घेतले होते. चिवड्यावर वेळ घालवू नको म्हणाली, ते "फन" नाही म्हणे. काल रात्री लिहिले तर नाव पटले नाही कारण यात टेक्स मेक्स काही नाही, मग ब्लश सारखे गुलाबी आणि अलोहा जरा रिफ्रेशिंग शब्द म्हणून ते जोडून बारसे केले. तिची इच्छा नसती तर मी यात भागच घेतला नसता. हे सगळे तिला मजा यावी म्हणून केले.

हो ऋ, आपल्या मुली माबोवर आल्या तर त्यांचा आयडी उडेल दहा दिवसांत. एकदम निर्भीड, बाणेदार.

आंब्यावरच देतात तो सहसा माधव, मग आंबाही जातो आणि तोंडाची चवही. मी पण खाल्ला आहे. किंवा मग परतलेल्या मक्यांच्या दाण्यावर. तो मसाला अति आंबट, खारट आणि तिखट आहे. एकत्र करून कुटल्यासारखं भरड टेक्स्शर आहे.