गंमतखेळ - मराठी चित्रपट आणि मालिकांवर मीम्स

हे शालजोडीतले टोमणे मारलेत का राधिकाला ?

खाण्यायोग्य फुलांच्या शोधात असलेले माबोकर

इया उवा तूळ तूळ हे गाणे चित्रपटात 56 मिनिट 6 सेकंद वर चालू होते.गरजुंनी 56:06 ला फॉरवर्ड करून पाहावे.Efforts are worth
https://youtu.be/rZBZ_OcR5dI?si=0S-kcAwhsrqKNB5i

पिक्चरचा व्हिडीओ अमेरिकेत दिसत नाही. पण माझं सौभाग्य हे नाव वापरून शोधल्यावर गाण्याचा हा व्हिडीओ मिळाला, जो इथे चालतोय
https://www.youtube.com/watch?v=HhPHdjQMlY0&list=RDHhPHdjQMlY0&start_rad...

गाण्यांत ठहराव कोणीही आणेल. पण इथे सबटायटल्स मधे ठहराव आहे. त्यामुळे गाणे व सबटायटल्स "वो मुखडे पे थी, मै अंतरे पे था" सारखे चालतात. मधे एकदा साधारण २:४० ला स्क्रीन वर "मंजूर या उवा" इतकाच मजकूर दिसतो.

मीम्स वरवर चाळल्या होत्या. आता नीट वाचतो भरतच्या धमाल आहेत हे तेव्हाही जाणवले होते.

सर्व मिम्स भन्नाट आहेत!! यावेळी विषय थोडा कठीण असल्याने स्वतःचं डोकं चालत नाहीये.

माझं सौभाग्य या नावावरून अख्खा चित्रपट मीमवर्दी असावा असं वाटत़य.
विक्रम गोखले, आताच्या जिजाऊ, विजयेंद्र घाटगे, श्रीयुत वाड असे कलाकार आहेत.
मृणाल कुलकर्णीला मेकप नाही किंवा मेकप करून फिकट केलीय.
मला गीतकार कोण हे शोधायचं होतं म्हणून सुरुवातीची पाचदहा मिनिटं पाहिला.

अनु, फारेण्डसोबत मीमसाठी collab करा. तो आयडिया देईल. तुम्ही मीम बनवा.

अनु आणि फा, गरजूंसाठी लिंक दिल्याबद्दल आभार. या अत्याचारातून कुणीही सुटू नये.

फारएण्डच्या 'वो मुखडे पे थी मैं अंतरे पे था' प्रतिसादावरून -

मी अनु, पाहिले गाणे.
महाराष्ट्र व्यापार, चित्रपट क्षेत्रात मागे का? महत्वाचे कारण म्हणजे करंटा प्रेक्षक.
त्याला अय्ययो सुकू सुकूम उय्यमा उय्यमा उय्यमा अशी किंवा सुनील शेट्टी नामक नृत्यनिपुण अभिनयसम्राटाची अनेक अर्थहीन शब्दांची गाणी खटकणार नाहीत, पण गुळासोबत येणारा तीळ हा अर्थपूर्ण शब्द खटकतो, अशा प्रेक्षकांच्या जोरावर कुठलीच चित्रपटसृष्टी तग धरून राहू शकत नाही.

लु. प. पांडदेशे
(ता.क. : गाणे सुरू होण्याआधीच्या मिटींगमधले महत्वाचे मिनटस पेण्टॅक्स कॅमर्‍याने टिपणारा फोटोग्राफर टकलावरून ओळखण्यात आलेला आहे,)

माझं सौभाग्य
रामचंद्र सडेकर या त्या काळी गाजलेल्या लेखकांच्या याच नावाच्या कादंबरीवर आधारित चित्रपट
पिक्चर रिलीज झाल्यानंतर लायब्ररीत कादंबरी साठी नंबर लावावे लागत होते
जवळपास 450-500 पानांची कादंबरी होती
अगदी हौसेने वाचली होती
आज मात्र पाच पानं तरी वाचेन की नाही शंका आहे

ते साहेब(आदराने बरं का) फार डोक्याला ताप इमोशनल कांदबरी लिहायचे.हमखास 10 चमचे अश्रू गाळून रडलंच पाहिजे.त्यावेळी सरकारी लायब्ररी ची आईबाबांना फी कमी असल्याने त्यांच्या सगळ्या कादंबरी वाचल्यात. एक रिंकू पाटील कांडावर पण होती ज्यात खुन्याला ग्लोरिफाय केलं होतं.
एक लग्नापूर्वी एका टपोरी प्रियकराचं बाळ होऊन तिचा लग्न करून सांभाळ करणाऱ्या सालस मुलाची गोष्ट होती.

माझेमन

मराठी मालिकातले दिव्य स्त्री पुरूष सकाळि उठून ब्रश करताना, परसाकडे जातानाही दागदागिने, भरजरी शालू / रेशमी झब्बे, फेटा या अवतारातच जात असतील ना?

यांच्याइतके कोवळे कॉलेजकुमार/ कुमारी पाहिलेत का कुठे

आज या धाग्याला नैवेद्य नाही दाखवला कोणीच?