अनुभवलेले दिवस

अनुभवलेले दिवस

सर्व दिवस सारखेच नसतात याचा प्रत्यय मी अनुभवला तो ऐन गणेश चतुर्दशी दिवशी २०२५ साली. वास्तविक सर्व मौसमाप्रमाणे ( उन्हाळा , हिवाळा आणि पावसाळा झाल्यास काही त्रास नसतो ) अर्थात ते सृष्टीचक असते पण तसेच माझे केवळ एकाच घटनेने बिघडले . तसा हा दिवस सामान्य पण दिवस सामान्य नसतोच जेव्हा काहीतरी अघटित घडायचे असते . दुपारची वेळ आणि डॉक्टर ची भेट झाली आणि काही तरी अघटित ची चाहूल लागली . ऑपरेशन करावे लागेल इत्यादि डॉक्टर चे बोल माझी अवस्था तशी खराब होतीच . पुण्यात मनुष्य बळ हा अतिशय कठीण विषय होताच आणि सर्वाधिक असलेल माझ्या ओळखिच जवळपास नाहीच ज्या होत्या त्या सुधा च्या मैत्रिणी हा कालावधी मला आणि सर्व घराला किचकट ठरला . डॉक्टर म्हटले की फॉलो अप हा प्रकार आलाच मग इकडे तिकडे धावाधाव कधी सुधा च्या मैत्रिणीची मदत असे प्रकार चालू होते ( दुर्देवाने मला पुण्यात आजही मित्र नाहीत हे मात्र प्रकर्षाने सांगावे लागते ते गेली २६ वर्ष पचवत आहे . आणि त्याहून वाईट चुलत भावू स्वत डॉक्टर असून तेही md सारख्या मोठ्या पोस्ट वर असून मला कामी आला नाही. एकतर त्यास वेळ तरी नसे अथवा तो मेसेज पाहत तरी नसे . तेव्हा एक आणखी केळल आपले कोण आणि परक कोण थोडक्यात कोणीच कामास आले नाही . आणि थोडक्यात लाचारी च्या अनुभव मी घेतला . नंतर एका महिन्याने मी केवळ पाय जमिनीवर अवघे टेकवू शकलो , पण चालू नाही अथवा येत तरी नव्हते. त्यात काळात घराच वातावरण थोडे बदलले . जवळपास दोन महिनेनंतर माझी अवस्था थोडी बरी झाली आणि मी घराबाहेर पडलो हा फारच आनंदचा दिवस होता . नंतर केलेली गावची सहल मला खूपच मोठी ऊर्जा देवून गेली . या काळात थोडी अधिक मदत झाली ते नितीक्षा च्या नवऱ्याची, शक्य असेल तेव्हा तो येई पण दर वेळेस शक्य नसे.
आता ९ महीने झाले आणि पायाने जणू नवीन जन्म घेतला असे वाटत आहे . अर्थात या पेक्षा भयानक कोणाचाही अनुभव असेल,आणि असतोही. पण एक प्रकारची भीती आणि मानसिक भीती मनात दाटली आहे . सध्या सर्व क्षेम आहे . पण काही सुप्त किल्ले पहायची ईछ्या आजही मनि आहे पण पायाने शक्य होईल का माहीत नाही.