आसही आहे, ओढही

आसही आहे, ओढही,
तू जरा जवळ ये, येतो मीही।
सामोरं आहे आयुष्याचं दर्पण,
पाहा तू त्यात, पाहतो मीही।

दूर आकाशात एक तारा,
दिसतो तो तुलाही, मलाही।
काय नाव त्याचं आठवत नाही,
विसरलीस तूही, विसरलो मीही।

वाट संपलीच नाही, वय ढळत गेलं,
पायवाटा खूप होत्या, वाढत गेल्या।
मार्गात गंतव्य सापडलंच नव्हतं,
जुस्तजू होती तुलाही, मलाही।

काही पक्षी घरटे बनवत आहेत,
गरज काटक्यांची त्यांनाही, आपल्यासही।
घरटे ते नश्वर आहे, अक्षर नाही,
जाणतात तेही, जाणतो आपणही।

हृदयाच्या जखमा भरल्या आता,
डाग काही उरले तरीही।
चल त्यांना सोपवू काळावर,
नको दुःख तुलाही, नी मलाही।

शनिवार, १४/३/२६, १:२५ PM
अजय सरदेसाई — मेघ