तू आणि मी, आणि न कुणी...

बंद १

तुझ्या नी माझ्यात कविताच एक दुवा,
मी करायची, तू वाचायची, हा खेळ हवा.
मी लिहिते, तू वाचतो,
मी रचते, तू म्हणतो,
शब्द पाझरतात, जणू पानांवर पसरतात,
तुमच्या मनाच्या कोपऱ्यात जणू हलकेच स्पर्श करतात,
खेळ सुरु राहतो — फक्त तुझा आणि माझा, आणि न कुणाचा.

बंद २

तुझ्यातली कविता हळू हळू माझ्यात मिसळते,
भावना तुझ्या, शब्द माझे,
छंद तुझे, बंद माझे.
शब्द फक्त पानांवर उमटतात,
हात कधीच भिडत नाही, पण मन जुळतात,
क्षणभर डोळ्यांतून निघालेली जाणीव हळूच मनात घर करते.
फक्त तुझ्या नी माझ्या, आणि कुणाच्या.

बंद ३

क्षणभराची स्मितहास्याची झळकण,
दूर असतानाही जवळ वाटणं,
अनंत अंतर, अनामिक स्पर्श,
कविता संपते, पण प्रेम उरते,
हळू हळू आठवणींच्या सावलीत जणू टिकते,
फक्त तू आणि मी जाणतो, आणि न कुणीच....

गुरुवार, ४/२/२६ , ९:५४ PM
अजय सरदेसाई -मेघ