Submitted by Meghvalli on 21 February, 2026 - 08:49
तुझ्या स्मरणात गेले उरलेल्या आयुष्याचे क्षण,
पुन्हा पुन्हा जगतो मी ते विरलेले मधुर क्षण।
माझी कविता ऐकून तू अनाहुत लाजलिस,
अजून डोळ्यांसमोर आहे तो गुलाबी क्षण।
तुझा स्पर्श होता जणू स्पर्श आयुष्याचा,
हृदयात जपून ठेवला अजूनही तो हळुवार क्षण।
तुझ्या ओठांत दडलेले किती अबोलसे अर्थ,
तू न बोलताही सारे मला उमजलेले ते क्षण।
तुझ्या पैंजणांची रुणझुण ऐकत सरले आयुष्य,
चांदण्यात भिजून गेले ते निःशब्द तारकांचे क्षण।
हात-हातात-घेऊन-तू ... सोडला-निःश्वास
गोठला-हृदयात-माझ्या ... तो-विरहाचा-क्षण
विरहाच्या सांजवेळी धूसर झाला सारा संसार,
तरी अंतरी उजळत राहिले तुझ्या स्मृतीचे ते क्षण।
शनिवार, २१/२/२६ , ६:३० PM
अजय सरदेसाई -मेघ
विषय:
Groups audience:
Group content visibility:
Public - accessible to all site users
शेअर करा
