शांतता- जनातली, मनातली, पर्यटनातली

माझ्या अनुभवात, लोक तुम्हाला विचारतात कुठले. मी सांगते पुणे मग मीही प्रतिप्रश्न करते तर ते पुणे म्हणतात. पण आपल्याला उलट विचारतात - बॉर्न & ब्रॉट अप पुण्यातच का? आपण हो म्हणुन प्रतिप्रश्न केला की त्यांचे वेगळे गाव कळते.
अर्थात हे २-३ अनुभव. अनेक्डोटल आहेत.

अमेरिकेत जा नाहीतर युरोप मध्ये नाहीतर चंद्रावर
संकुचित वृत्तीच्या लोकांची मानसिकता नाहीच बदलणार

सुरेख अनुभव आणि शब्दांकन. फोटोतून शांतताही पोहोचतेय.

चर्चाही आवडली. मला वाटतं पर्यटकांचेही उत्क्रांतीचे टप्पे असावेत. कोणी कोणत्या पायरीवर असावं हे अनेक घटकांवर अवलंबून असणार. कोणी लहान नाही आणि कोणी थोर नाही त्यात. आपला अनुभव आपण निवडावा आणि आपणचि भोगावा.

लेख आणि लेखात‌ वर्णन केलेली जागा छान आहे.
मामी, प्रतिक्रिया आवडली.

मामी, प्रतिसाद आवडला. हेच लिहायचं होतं पण जमत नव्हतं.

उत्क्रांती वगैरे असेलही पण बरेचदा अहंगंड, न्यूनगंड, न्यूनगंडांतुन येणारे अहंगंड वगैरे मानवी स्वभावाचे नमुने संवादातून, प्रश्नोत्तरातून पहायला मिळतात. असूया, मत्सर वगैरेही. हे मी माबोच्या पलिकडच्या विशेषतः अमेरिकेत आलेल्या मराठी लोकांच्या निरीक्षणाबद्दल बोलते आहे.

वी आर वायर्ड फॉर कनेक्शन. 'बिलॉन्गिंग' लागते आपल्याला. समूहाचा घटक असणे ही गरज आहे. पण आपणच भोवताली भिंती उभारत असतो, दुसर्‍याने उभारली की दुखावुन घेत असतो, दुखवत असतो वगैरे वगैरे.

बघा बरं, मी जिथली आहे तिथले इथं कुणी नाही म्हणून मला यावेळी अनुमोदन द्यायला सुद्धा इथं कोणी नाही आणि तुम्ही बरोबर 'आपापली' बाजू जशी जमेल तशी सांभाळून घेतलीच. असं होतं (कुठेही ) संख्याबळाने कमी असले की. Thank you for proving my point! आता मला जास्त समजवावे लागणार नाही. मी पर्यटक नाही, परदेशात वर्षानुवर्षे स्थायिक आहे. त्यामुळे हे अवांतर झाले पण 'इमोशनल क्लोजर' देऊन टाकायला ही पोस्ट लिहून संभाषण संपवते.

रॉय, सामो आणि स्पार्कलला पोचले.
गैरसमज वगैरे काही नाही स्वाती. महाराष्ट्र मंडळातले अनुभव आहेत बरेचसे, बरेच जुने आहेत - LA आणि थोडेफार कॅलगरी. दहा वर्षं लागतात मैत्री व्हायला, सिद्ध होते मग आपोआपच. मुळात सिद्ध का करावे लागावे. You know me, मी घाईघाईने मत बनविणाऱ्यांपैकी नाही. फ्रेंडली, पेशंट आणि रिस्पेक्टफुल आहे. सरळ सरळ बोललेली सुद्धा उदाहरणे आहेत. तुमची सुद्धा प्रगती होत आहे हे चांगलेच आहे वगैरे. बराच वेळ देऊन, बरेच कार्यक्रम अटेंड करून, बऱ्याच वेगवेगळ्या जणांशी बोलून एकंदरीत हे प्रकरण माझ्या सेल्फ एस्टीमसाठी चांगले नाही असे वाटून मी आधी महाराष्ट्र मंडळ सोडले व 'नॉन मराठी' मित्रमैत्रिणी शोधले. ते मला सहज मिळाले. येथे मात्र मला भरपूर मित्रमैत्रिणी मिळाले पण ते लेखनामुळे. आता काय सगळीकडे लिहून दाखवू की काय!

>>> मी जिथली आहे तिथले इथं कुणी नाही म्हणून मला यावेळी अनुमोदन द्यायला सुद्धा इथं कोणी नाही आणि तुम्ही बरोबर 'आपापली' बाजू जशी जमेल तशी सांभाळून घेतलीच.

पण मला हाही तसाच गैरसमजच वाटतो आहे! म्हणजे एकतर इथे कोणी ठरवून कोणाची ‘बाजू’ सांभाळली नाही, आणि ज्यांनी तुझ्याहून निराळा अनुभव नमूद केला, त्यांच्या मूळ गावा/ठिकाणाचा ते अनुभव जुळण्याशी काहीच संबंध नाही! असलाच तर सध्याच्या राहत्या ठिकाणाचाच संबंध असेल!
शिवाय अनुमोदन तुलाही रॉय यांनी दिलं आहे की!

>>> तुमची ‘सुद्धा’ प्रगती होत आहे हे चांगलेच आहे
असं म्हणणं मात्र खरोखरच विअर्ड आहे - कुणालाही राग येईल.

>>> मी घाईघाईने मत बनविणाऱ्यांपैकी नाही
हो, म्हणूनच असा ग्रह पक्का होण्याइतके (संख्या आणि/किंवा तीव्रता या अर्थी) नकारात्मक अनुभव आले याचं सखेदाश्चर्य वाटलं. असो.
दुधाने तोंड पोळलं की ताकही फुंकून पिणं हा मानवी स्वभाव आहे आणि तू लिहिलंस त्याप्रमाणे सेल्फ एस्टीम जपायला तो आवश्यकही आहे.

सॉरी ललिता, फारच अवांतर झालं हे सगळं तुझ्या धाग्यावर!

लेख बघितलेला पण वाचायला शांतपणा मिळणार न्हवता म्हणून ठेऊन दिलेला तो आज वाचला.
ती शांतता चित्रात आणि शब्दात ही झिरपली आहे.
कुठे गेलो की पर्यटकी जागांबरोबर असंच नकाशात बघून काय आवडेल त्या जागा, जिकडून पूर्वजांनी चांगले फोटो काढले आहेत अशा जागा नक्की शोधतो. कधी सगळ्या गोष्टी बघायचा अट्टाहास करतो, कधी भोज्ज्याला हात लावला की उरलेल्या वेळात असं काही दिसतंय का शोधतो. सारखी शांतता ही नको वाटते, आणि कोलाहल ही सारखा नकोच वाटतो.

>>>>सिद्ध होते मग आपोआपच.
हा मुद्दा फार आवडला. मंत्रासारखी च मैत्रीही सिद्ध व्हावी लागते. मंन्त्रांचे १ लक्ष, अहा लक्ष वगैरे पुरश्चरण झाले की मंत्र सिद्ध होतात, तशी मैत्रीही अनेक वर्षांनंतर सिद्ध होते

प्रतिक्रिया वाचून....
इथे आणि एकूणच सगळीकडे बाहेर फिरायला गेलं की तिकडचे पदार्थ खा. तिकडे जाऊनही पुरणपोळी आणि गुलाबजाम खाणे म्हणजे अगदीच कमी लेखणे वगैरे वाचतो. माझं स्वतःचं मत बराच काळ थोडंफार असच होतं. किंबहुना अजूनही लोकल गोष्टी पदार्थ यांनाच प्राधान्य देतो. पण लोकं काय खात आहेत यावर टिपण्णी करू नये इतकं आता समजतं. किंबहुना टीटलीस वर वडापाव जरा बरा मिळणार असेल तर मी कधीही तोच खाईन. कारण आयता चांगला वडापाव ही चीज मला अजिबात मिळत नाही हे एक आहेच, पण तो कंफर्ट आहे माझा. क्वासा आणि पेस्ट्री आणि श्वारमा इथे फ्रान्स आणि मिडलीस्ट पेक्षा चांगलं मिळतं. पण वडापाव नाही मिळत. 40 वर्षांत काय आवडणार नाही ते समजतं. त्यातून वन स्टेप ॲट अ टाईम नवं शोधतो. पण आता नवं शोधायची तितकी उर्मी राहिली नाही, स्टेक खायची रोजची सवय नाही आणि अचानक स्टेक आणि रिब्स खाऊन दिवसभर वॉशरूम शोधण्यापेक्षा त्यावेळात चार गोष्टी बघेन. बाहेरचे फूड ट्राय करणे ही आताशा तितकी प्राधान्यक्रमावरील गोष्ट राहिलेली नाही.
भारतात पूर्णवेळ राहिलेल्या ज्येनानी बाहेर गेल्यावर काय खावं आणि खाऊ नये .... रादर कोणीही काय खावं आणि खाऊ नये ह्याची चर्चा स्वतःला लिबरल समजणारे का हौशीने करतात आणि त्यांना त्यात काहीच विरोधाभास कसा जाणवत नाही हे कोडं आहे. कोणाला नवे अनुभव घ्यायचे नाहीत तर नाहीत. त्यात काहीही चूक बरोबर कसं असेल? इथेही तो रोख अनेक प्रतिक्रियांत जाणवला म्हणून लिहिलं.

कारण आयता चांगला वडापाव ही चीज मला अजिबात मिळत नाही हे एक आहेच, पण तो कंफर्ट आहे माझा. क्वासा आणि पेस्ट्री आणि श्वारमा इथे फ्रान्स आणि मिडलीस्ट पेक्षा चांगलं मिळतं. पण वडापाव नाही मिळत.
>>>>
बाकीचे जाउदे पण आता कॅनडात वडापाव मिळत नाही म्हणजे तू योग्य त्या व्हाट्सअ‍ॅप ग्रुपवर नहियेस
सध्या इथे महाराष्ट्रात मिळणार नाही इतके मराठी पदार्थ विकणारे झाले आहेत.

वडापाव नको, व्हॉट्सॲप ग्रुप आवर व्हायचं. त्यापेक्षा टीटीलस वर जाऊन त्या रॉय खानावळीत पापलेट आणि बिरडं खाऊ आपण. इथे रोज उठून देसी लोक आणि देसी पदार्थ नको.

>> खानावळीत पापलेट <<

संभाव्य गिर्हाईकांचे डेटा एनालिसिस केल्यास त्यांत पापलेट खाऊन धर्म बुडवणारे लोक जास्त निघणार नाहीत त्यामुळे आमच्या खाणावळीत पापलेट मिळण्याची शक्यता कमीच आहे.

>> पण आता नवं शोधायची तितकी उर्मी राहिली नाही, स्टेक खायची रोजची सवय नाही आणि अचानक स्टेक आणि रिब्स खाऊन दिवसभर वॉशरूम शोधण्यापेक्षा त्यावेळात चार गोष्टी बघेन. <<

हे ही बरोबर आहे. परंतु त्याने एक गोष्ट मात्र आपल्या ज्येना पर्यटकांची मिस होईल. मुतायला आणि पोट मोकळं करायला EURO कन्वर्टेड टू INR रक्कम लागते असे नातेवाईकांच्या (किंवा उबर ड्राइवर च्या) चेहऱ्यावर अचंबा निर्माण करणरे एक पेटंट वाक्य फेकता येण्याची शक्यता थोडीशी कमी होते.

रॉय यू आर प्रेडीक्टेबल.
मला खात्री होती पापलेट लिहिल्यावर तुम्ही 'आम्ही फक्त उंदीर सर्व करतो' पवित्रा घेणार उंदीर म्हटलं की आम्ही सापांची खीर कशी लहानपणी खायचो त्याची गोष्ट सांगणार. ते झालं की झुरळं आणि मुंग्या खाऊन कसे आदिवासी जगतात ते सांगणार. मुद्दा तेवढा लक्षात घेणार नाही.

अनप्रेडीक्टेबल असायला मी काय AI आहे का? मी ही माणूसच आहे.

अमितव, तुझा वरचा मोठा प्रतिसाद पटला. व्हेजिटेरियन असाल तर तसंही फार ऑप्शन्स शिल्लक नसतात.

मला फार फार आश्चर्य वाटलं हे वाचून. मी माझ्या इथल्या कुठल्याच ऑनलाईन किंवा ऑफलाईन मराठी वर्तुळात हे पाहिलेलं नाही.
उलट लोक माहीत नसेल तर अगदी हौशीने ‘म्हणजे नेमकं कुठेशी आलं’ वगैरे विचारतात, ओळखी काढतात. >>>>>> संपूर्ण अनुमोदन! कॉलेजमध्ये, ऑफिसात आणि इथल्या महाराष्ट्रीय वर्तुळात पुणे मुंबई बाहेरची अनेक मंडळी आहेत आणि कुठेही हे पाहिलेलं नाही. उलट प्रत्येकवेळी वेगवेगळ्या भागातल्या पद्धती आणि मुख्य म्हणजे खाणं ह्याबद्दल कुतूहलच असतं. ( अस्मितालाच इथे मायबोलीवर तीन चार वेळा तरी त्या चर्चेत काही संदर्भ नसताना पुण्याला आणि पुणेकरांना नावं ठेवताना बघितलेलं आहे! )

ही चर्चा खरतर ह्या बाफावर अवांतरच आहे आणि त्यामुळे अजून थोडं अवांतर.
हल्ली मायबोली उलट्या बाजूने विखारी होत चालली आहे असं वाटायला लागलं आहे. हिंदुंना, ब्राह्मणांना, शहरात रहाणार्‍यांना झोडपा हवं तसं.. चालतं सगळं, काय फरक पडतो? पेहलगाम हल्ल्याचा कुठलेही "पण" "परंतु" न करता स्पष्ट निषेध करणंही काही जणांना जड गेलं होतं. मी राजकारणाच्या ग्रुपांमध्ये नाहीये पण मध्यंतरी काहीतरी शोधताना दिसलं की सरकार विरुद्धची मंडळीच प्रचंड स्ट्राँग आणि विखारी भाषेत चर्चा करत होती! कधीही कोणी आत्ताच्या सरकारचं कौतूक केलं काही जण अगदी डुख धरून नंतर कुठलाही विषय असेल तरी त्यावर विरोध करतात. हे मुंबई पुण्याबद्दलचं एक उदाहरण वर लिहिलच आहे. बाकी सतत उच्चासनावर बसून फंडे झाडणार्‍यांना तर सोडूनच द्या. असो.

सुंदर फोटो सहित लेख
शांतता झिरपत गेली वाचताना
थोडे relax क्षण हवेतच ट्रिप मध्ये

बहुतेक वरणभात वाली मंडळी तिथले वुर्स्ट वगैरे कुठली खायला? त्यांना दोन दिवसात घरची आठवण करून द्यायला एखादे पोळी भाजी केंद्र काढावे म्हणतो. चांगले चालेल. - रॉय>>≥>>> कोणाकोणला झोपताना pindrop silence लागतो, कोणाला जेवायला वरणभात. Pindrop silence वाले वरण भाताला का judge करत आहेत?

… सुंदर स्लोवेनियालाही भेट द्या. ब्लेड, बोहिन्स्क्य, स्लाप कोझ्याक वगैरे नितांत सुंदर…

याला अनुमोदन द्यायचे राहिले होते. लेक ब्लेड मी समर ब्यूटी म्हणून बघितलाय, तिथे राहिलोय. पण त्याचे बर्फाच्छादित रूप बघायला पुन्हा जायचे आहे - जाणार आहे, इंशागोविंदा !

ती शांतता चित्रात आणि शब्दात ही झिरपली आहे.>>>>>>>अमितव+१

आम्ही आजच जॉर्जियाला आपणच आयोजन करून १० दिवसांनी परत आलो..... लवकरच ते ही तत्सम अनुभव शेअर करायला प्रेरणा मिळाली.

वाह... अश्या ठिकाणी जावंच लागेल. रीळा बनवणाऱ्या झोंबीज नी जगात उच्छाद मांडला आहे त्यामुळे कुणाच्या रडारवर नसलेली ठिकाणं आजकाल कमीच.