शशक - १ - दोन पायांचा गणपती – ऋन्मेऽऽष

आज एके ठिकाणी वाचलेल्या बातमीवरून हे लिहावेसे वाटले.

सुप्रसिद्ध गणपती मंडळाच्या राजाला दोन पाय आहेत. त्याचा एक पाय श्रीमंतांसाठी आहे तर दुसरा गरिबांसाठी.

एकीकडे पूर्ण समाधान होईपर्यंत आणि ते झाल्यावर देखील केवळ शो ऑफ करायला व्हीआयपी गेस्ट सहकुटुंब पडीक असतात.

तर तिथेच शेजारी दुसऱ्या पायापाशी सामान्य भक्तांना घेतला की फेकला वागणूक मिळते.

शेवटी पैसा बोलतो हे खरे असले तरी, देवाच्या दोन पायांपाशी एकाच फ्रेममध्ये दिसणारी ही समाजातील दरी बघून व्यथित व्हायला होतेच.

अच्छा..
आधी मी मूळ शशक वाक्याप्रमाणे त्याच्या असे एकेरी लिहिले होते.. मग वाटले की कोणाला हे मंडळाच्या कार्यकर्त्यांबद्दल बोलतो असे वाटू नये.. मग त्यांच्या आणि ते केले.. पण काढतो ती आता चिन्हे
अभिप्रायाबद्दल धन्यवाद

प्रत्येकाला जास्त वेळ देणे शक्य होत नसावे त्यांना.
>>>>
हो, पण अश्यात व्हीआयपी आणि सेलिब्रिटी एंटरटेन केले गेले की की अजून बँड वाजते.

माझा असा मरता मरता वाचल्याचा अनुभव आहे एका अंगारकी संकष्टीला प्रभादेवीच्या सिद्धिविनायक मंदिरात.. लिहितो कधीतरी..

पण तिथली व्यवस्था चांगली होती.
इथे तर बाजार मांडला आहे सध्या.

मला देवाला पाहता आले नाही तरी देवाने मला नक्कीच पाहिले असणार."
>>>>

हा विचार छान आहे प्राचीन.

सिद्धिविनायकला पण पैसे देऊन वेगवेगळ्या रांगा ठेवल्यात.... पूर्वी हे असं नव्हतं.
>>>>>

अच्छा याची कल्पना नव्हती हे कधी झाले. मी शेवटचे जाऊन १२ वर्षे वगैरे झाली असतील.

आता तिथे गर्दी कधी होते? दर मंगळवारी? की दर संकष्टीला की अंगारकी असल्यास?

लालबागच्या राजाची सुद्धा नवसाला पावतो म्हणून मार्केटिंग कधी सुरू झाली हे शोधायला हवे.
आम्ही लहान असताना बिल्डिंग मधली सगळी लहान मुले माझगाव, भायखळा, लालबाग, काळाचौकी, परळचे गणपती बघायला रात्रीचे जायचो ते सारे चालून एका रात्रीत सकाळी उन्ह येईपर्यंत बघून व्हायचे.

लालबागचा राजा तर नुसते त्या गल्लीत चालून जाणे आणि परत येणे इतके सोपे होते. जास्त क्रेझ तर गणेश गल्लीच्या उंच गणपतीची होती

रात्रीचे गणपती बघायला, लायटिंग बघायला, रस्त्यावरून फिरायला, गाडीवर पावभाजी, वडापाव खायला आणि डोळ्यावर आलेली झोप चहा पिऊन उडवायला फार मजा येते.

बाकी गणपतीला तिथे रात्र व्हायचीच नाही. किंबहुना दिवसापेक्षा जास्त जाग असायची. रांगा प्रत्येक छोट्या मोठ्या गणपतीला लागायच्या. त्या सुद्धा सेल्फीशिवाय. पण इतकीच रांग की त्यात थोड्या गप्पा थोड्या टवाळक्या व्हाव्यात आणि मनात त्या गणपतीच्या आठवणी राहाव्यात. अर्थात अर्ध्याहून अधिक मंडळात आमच्या येथील मुलांच्या ओळखी असायच्या तर थेट दर्शन व्हायचे. पण ती व्हीआयपी लाईन नाही तर यारीदोस्तीची लाईन असायची. आणि मूळ लाईन सुद्धा काही तासांची नसायची. त्यामुळे पैश्याचा पदाचा फायदा उचलत कोणावर अन्याय करतो असे तितके वाटायचे नाही.

मुंबईसारखे सण जगाच्या पाठीवर कुठे साजरे केले जात नसतील.. याचा एक वेगळा धागा यायला हवा... झाल्यास माझ्याकडूनच.

हो, चाळीत माझ्या शेजारी राहणारा मित्र पुण्याचा होता. त्यांनी जेव्हा तिथे नवीन घर घेतले आणि ते रिकामेच होते तेव्हा आम्ही मित्रांनी गणपतीत चार दिवस पुण्याला मुक्काम ठोकलेला. रात्रीचे फिरून गणपती बघणे व्हायचे. माहोल असायचा. हे अठरा-वीस वर्षांपूर्वीचे. आता काय याची कल्पना नाही.

छान पोस्ट आहे वरची! ज्याने लिहिली त्याच्या वयाचा अंदाज येतो ती पोस्ट बघून..
आम्ही शाळेत असताना जायचो तेव्हा मार्केटचा गणपती साधा असतो म्हणून बरेच जण त्या गल्लीत शिरायला फार उत्सुक नसायचे. मी आवर्जून जायचो कारण आईचे माहेर आणि मामा भायखळ्याचा आणि त्यांना तो जवळचा वाटायचा. त्यामुळे माझ्या आईला जवळचा वाटायचा. त्यामुळे मला जवळचा वाटायचा.

नरे पार्कच्या जत्रेत मी कॉलेजला असताना सुद्धा चार दिवस संध्याकाळचे पडीक असायचो तेथील मित्रांसोबत..
आता मुलांना लालबागला घेऊन जावे असा विचार मनात येत नाही. गर्दीत न्यावे असे वाटत नाही. वाशी आणि माझगाव गणपती दाखवतो.
गर्दी आधीही असायची, त्या परिसराला पूर्ण रात्र जाग असायची. पण इतकीच असायची की उत्सवाचा माहोल बनावा. आता विसर्जनाचे जे इन्स्टाग्रामवर व्हिडिओ बघतो ते तर आणखी धडकी भरवणारे असतात. ते सगळे काही फॅड म्हणून आलेले असतात अशातला भाग नाही. त्यांना भक्तीच खेचून घेऊन आली असते. पण तरीही ती भक्ती देखील चुकीच्या मार्गाने जात नाहीये ना असे वाटतेच.

सालाबादाप्रमाणे विसर्जनानंतर भग्न मूर्तींचे अवशेष इथे तिथे विखुरलेले फोटो सोशल मीडियावर फिरायला सुरुवात झाली आहे.
काही जण त्यावर टीका करत आहेत तर काही जण आध्यात्मानुसार प्राणप्रतिष्ठा आणि पार्थिव लॉजिक लाऊन आता त्या भग्न अवशेषात देव नाही त्यामुळे देवाचा अपमान नाही असे समर्थन करत आहेत.

पण आपल्या आप्तेष्टांचे पार्थिव देखील असे उघड्यावर कोणीही लाथाडायला टाकेल याचे उत्तर त्यांच्याकडेही नाही.

आपल्याकडे कित्येक लोक अवयवदानासारखे पुण्यकर्म देखील या समजातून करत नाही कारण मृत्युपश्चात शरीराची चिरफाड होईल. तीच लोकं देवाबाबत मात्र चलता है एटीट्यूड ठेवतात.

आणि त्यापलीकडे पर्यावरण ऱ्हासाचा मुद्दा आहेच. प्लास्टर ऑफ पॅरिसच्या मुर्त्या केव्हापासून वापरल्या जाऊ लागल्या हे शोधायला हवे. आध्यात्म नक्कीच त्यापेक्षा जुने असावे.

सामो हो, ते आध्यात्मवाले मी शाळेच्या व्हॉट्स ग्रूप वरून कॉपीपेस्ट केले. त्यात कोणीतरी लिहिले होते की आध्यात्मानुसार यात गैर नाही, विसर्जनानंतर मूर्तीत देव नसतो वगैरे. त्यावर उत्तर म्हणून लिहिलेली पोस्ट इथे कॉपी पेस्ट केली.

प्लास्टर ऑफ पॅरीस मूर्ती कधीपासून हे गूगल करून शोधतो.