पाऊस

आस पावसाची ..

पावसाची आस लावून, लक्ष ठेवुनी रंगांकडे,
मेघांतून काळोख दाटे, नजर खिळे त्या वाटेकडे.

वारा जेव्हा जोर धरुनी, उधळून जाई रानभर,
घालमेल ही मनामधली, वाढत जाई क्षणभर.

ही सावली त्या ढगांची, न जावो कुठे दुसरीकडे,
पहिल्या सरींची चाहूल घेई, मन धावे त्या वाटेकडे.

नभावरचे रंग सारे, पावसाचा वेध देतात,
धरतीच्या प्रत्येक कणाला, ओलाव्याचे दान देतात.

पाऊस पडता क्षणी मग, सुचती चारच ओळी,
मनाच्या या कोऱ्या पानावर, उमटती भावफुले भोळी

आस पावसाची ..

पावसाची आस लावून, लक्ष ठेवुनी रंगांकडे,
मेघांतून काळोख दाटे, नजर खिळे त्या वाटेकडे.

वारा जेव्हा जोर धरुनी, उधळून जाई रानभर,
घालमेल ही मनामधली, वाढत जाई क्षणभर.

ही सावली त्या ढगांची, न जावो कुठे दुसरीकडे,
पहिल्या सरींची चाहूल घेई, मन धावे त्या वाटेकडे.

नभावरचे रंग सारे, पावसाचा वेध देतात,
धरतीच्या प्रत्येक कणाला, ओलाव्याचे दान देतात.

पाऊस पडता क्षणी मग, सुचती चारच ओळी,
मनाच्या या कोऱ्या पानावर, उमटती भावफुले भोळी

त्या रिमझिमत्या धारांच्या ओठी
गीत हिरवे गातो श्रावण ।
मातीच्या त्या सुगंधामधुनी
मन मोहरून जाते क्षणोक्षण ।।

निळ्या नभाच्या कुशीत दडले
मेघांचे गहिरे गोजिरे खेळ ।
थेंबांच्या त्या नाजूक तालावर
नाचती पाने, डोलती वेल ।।

ओल्या वाटेवर हिरवी चादर
डोंगर ल्याले नव्या रूपाची ।
पाखरांच्या त्या मंजुळ गाण्यात
साद ऐकू येई सृष्टीची ।।

रानफुलांच्या रंगामधुनी
हसते धरती नव्या बहाराने ।
मनात दाटती आठवणी जुन्या
श्रावण येता पावसासंगे ।।

कधी ऊन-पाऊस, कधी मेघगर्जना
कधी इंद्रधनू आभाळी सजतो ।
निसर्गाच्या या सुरेल गाण्यात
हरवून जीव सुखावतो ।।

त्या रिमझिमत्या धारांच्या ओठी
गीत हिरवे गातो श्रावण ।
ओल्या मातीच्या सुगंधामधुनी
फुलते पुन्हा मनातले गोकुळ ।।

- इति चॅट जीपीटी

हपा
चॅट जीपीटी झिंदाबाद!