
गेले काही महिने कृत्रिम बुद्धिमत्तेच्या Chatbot या नव्या अवतारामुळे तंत्रजगतात धुमशान चालू आहे. एका संगणक उद्योगाने त्यांची संबंधित प्रणाली बाजारात आणली. त्यानंतर थोड्याच काळात अन्य बलाढ्य उद्योगाने पण या क्षेत्रात उडी घेतली आणि त्याच तोलामोलाचा किंबहुना अधिक सरस नवा अवतार आपण तयार करणार असल्याचे जाहीर केले. सध्या बऱ्याच जणांनी कुतूहलापोटी ही यंत्रणा वापरून पाहिली आहे. त्या अनुभवातून बऱ्याच जणांचे असे मत झाले आहे, की ही यंत्रणा सध्या बाल्यावस्थेत आहे. कालौघात जसा जसा अधिकाधिक अनुभवसंपन्न विदा या यंत्रणेमध्ये भरला जाईल त्यानुसार ती अधिक उपयुक्त आणि विश्वासार्ह ठरेल. या नव्या तंत्रामुळे निव्वळ ‘गुगलशोध’ ही जुनी यंत्रणा लवकरच कालबाह्य होईल असेही भाकीत वर्तवले गेले.
एकंदरीत या विषयावर जोरदार मंथन आणि काथ्याकूट देखील चालू आहे. अशा वातावरणात वैद्यकीय क्षेत्राला मागे राहून कसे चालेल? त्यानुसार डॉक्टरांच्या विविध व्यासपीठांवरून या विषयावर लेखन, वाचन, भाषण आणि चर्चा झडत आहेत. हे नवे तंत्र डॉक्टरांचा विश्वासार्ह मदतनीस ठरेल काय, किंवा रुग्णांचा उत्तम मार्गदर्शक होऊ शकेल काय, असे मुद्दे चर्चेत आहेत. त्याचबरोबर या नव्या तंत्राचे संभाव्य धोकेही चर्चिले जात आहेत. समाजाच्या आजपर्यंतच्या वैज्ञानिक इतिहासात डोकावून पाहिले असता असे दिसेल, की कुठलेही नव्हे तंत्रज्ञान उदयास आले की त्यावर प्रशंसा आणि टीका या दोन्हींचा भडीमार होतो; काहीसा गदारोळही उठतो.
“काय करायचंय हे नवं खूळ”, इथपासून ते
“आता यावाचून पर्याय नाही”,
इथपर्यंतची सर्व मते व्यक्त होत असतात.
कृत्रिम बुद्धिमत्तेवर आधारित विविध प्रणाली वैद्यकीय क्षेत्रात या आधीपासून वापरात आहेतच- जसे की, मोबाईल ॲप्स आणि शरीरावर परिधान केलेली छोट्या आकाराची उपकरणे किंवा घड्याळे. या लेखात फक्त Chatbot या नव्या संगणक प्रणालीचा वैद्यकीय क्षेत्रात कसा उपयोग/दुरुपयोग होऊ शकेल याचे विवेचन करतो. या तंत्राची वैद्यकातील उपयुक्तता, त्याच्या मर्यादा, त्यातून उद्भवणारे गोपनीयता आणि नैतिकतेचे प्रश्न अशा मुद्द्यांच्या आधारे या नवतंत्रज्ञानावर टाकलेला हा दृष्टिक्षेप.
पूर्वपिठीका
Chatbot ही ताजी घटना असल्यामुळे तिच्यावरील चर्चा जोरात आहे. परंतु त्या आधीची पार्श्वभूमी समजून घेण्यासाठी आपल्याला बरेच मागे जावे लागेल. काही दशकांपूर्वी सर्व प्रकारची वैद्यकीय माहिती आंतरजालावर व्यापक प्रमाणावर उपलब्ध झाली. त्याचे तसे सामाजिक सुपरिणाम दिसले त्याचबरोबर बरेच दुष्परिणाम देखील जाणवलेले आहेत. आपले आरोग्य आणि औषधे यासंबंधीचे सामान्यज्ञान सर्वांसाठी सहज उपलब्ध झाले खरे, परंतु त्याचबरोबर नको इतकी माहिती सर्वांसाठी उपलब्ध झाल्याने काही समस्याही निर्माण झाल्या. जीवशास्त्राची शैक्षणिक पार्श्वभूमी सुद्धा नसलेले अनेक जण जालावरील ही माहिती वाचून (डॉकटरांच्या सल्ल्याविना) स्व-उपचारांच्या नादी लागलेले दिसतात. आपल्याला झालेल्या एखाद्या आजारासंबंधी जालावर सहज उपलब्ध असलेली जुजबी किंवा अर्धवट माहिती वाचून डॉक्टरांना नाना तऱ्हेचे प्रश्न विचारून भंडावून सोडणारे लोकही खूप वाढले. अशा लोकांना ‘गुगल डॉक्टर’ ही उपाधी चिकटली. असे गुगल डॉक्टर स्वतःच्या आजारासंबंधी फक्त सामान्यज्ञान मिळवूनच थांबले असते तर बरे झाले असते. परंतु, त्यांनी याही पुढे जाऊन नियमानुसार डॉक्टरांच्या चिट्ठीविना मिळू न शकणारी औषधे एकतर दुकानांमध्ये जाऊन सरळ विकत घेतली किंवा ऑनलाईन पद्धतीने मिळवली. हा प्रकार नक्कीच धोकादायक ठरला. कायदेपालन न करणाऱ्या देशांमध्ये ही अनिष्ट प्रवृत्ती फोफावलेली दिसते.
आता Chatbot या नव्या सुविधेमुळे प्रश्नकर्त्याचा जालशोध घेण्याचा त्रास वाचणार आहे आणि हवे तसे आडवेतिडवे प्रश्न विचारल्यानंतर देखील एक निबंधस्वरूप तयार उत्तर एका फटक्यात मिळणार आहे. त्याचा उपयोग स्वतःसाठी करताना तारतम्य बाळगणे अत्यंत महत्त्वाचे आहे.
उपयुक्तता
एक गोष्ट सूर्यप्रकाशाइतकी स्वच्छ आहे. एखाद्या व्यक्तीस झालेले सर्दी-पडसे-अंगदुखी यासारखे किरकोळ त्रास वगळता, कुठल्याही मध्यम स्वरूपाच्या आजारासाठी रुग्णाने प्रत्यक्ष डॉक्टरांची भेट घेणे अत्यावश्यक आहे. रोजच्या जीवनातील व्यग्रतेमुळे काही वेळेस डॉक्टरांची भेट घेणे लांबणीवर पडते. अशा प्रसंगी एक तात्पुरती मदत म्हणून या जालतंत्राकडे पाहता येईल. गरजेनुसार या तंत्राचा रुग्ण आणि डॉक्टर या दोघांनाही मर्यादित उपयोग करून घेता येईल. त्याचा आता स्वतंत्रपणे विचार करू :
१. रुग्णांच्या दृष्टिकोनातून उपयोग
एखाद्या व्यक्तीस जेव्हा काही शारीरिक त्रास होऊ लागतो तेव्हा सर्वप्रथम ती घरगुती उपायांचा अवलंब करते. त्यानंतरही काही फरक न पडल्यास डॉक्टरांना दाखवणे क्रमप्राप्त असते. आपल्याला जी काही लक्षणे उद्भवली आहेत ती जर सुसूत्रपणे आपण Chatbot सुविधेमध्ये विचारली तर त्यातून एक प्राथमिक स्वरूपाचा उपयुक्त सल्ला मिळू शकतो. आता आपल्या संस्थळावर घडलेले एक जुने उदाहरण देतो.
“चांगले युरोलॉजिस्ट सुचवा”
या शीर्षकाचा एक धागा मागे निघाला होता. तिथली चर्चा वाचतानाच मला असे जाणवले, की लघवीचा ‘काहीतरी’ त्रास होतोय म्हटल्यानंतर सामान्य माणूस एकदम युरोलॉजिस्ट अशी पटकन उडी मारतो. ( urine problem ? >>>>> urologist !) ते योग्य नाही. लघवीच्या त्रासासंदर्भात चिकित्सा करणारे तज्ञ डॉक्टर मूलतः दोन प्रकारचे असतात. त्यापैकी नेफ्रॉलॉजिस्ट हे फिजिशियन असतात तर युरॉलॉजिस्ट हे सर्जन. निरनिराळ्या मूत्र आजारांमध्ये अनेक प्रकारची लक्षणे उद्भवतात. त्यामध्ये लघवीला जळजळ होणे, लघवी करताना दुखणे, लघवी वारंवार आणि खूप प्रमाणात होणे किंवा अजिबात न होणे, कंबरेच्या बाजूच्या भागात किंवा ओटीपोटात दुखणे.. इत्यादी, इत्यादी. इथे संबंधित रुग्णाला या लक्षणांच्या आधारावरून तज्ञशोधाची प्राथमिक दिशा समजणे अत्यंत महत्त्वाचे आहे. ते खालील उदाहरणावरून स्पष्ट होईल :
A. लघवी करताना थोडीशी आग होती आहे आणि अंगात किंचित कसकस वाटते आहे : अशा प्रसंगी नेहमीच्या कुटुंबवैद्यांना दाखवणे इष्ट.
B . कंबरेच्या बाजूच्या भागांमध्ये वेदना आहे, थंडी वाजून मोठा ताप आलेला आहे आणि पायावर/तोंडावर सूज आहे : हा प्रांत नेफ्रॉलॉजिस्टचा असतो.
C . लघवीची धार बाहेर पडताना अडथळा होत आहे किंवा साठी नंतरच्या वयात लघवी करण्यासाठी रात्री वारंवार उठावे लागते आहे : हा प्रांत युरोलॉजिस्टचा असतो.
आपल्याला होणाऱ्या विशिष्ट त्रासावरून आपल्याला कोणत्या प्रकारच्या डॉक्टरांची गरज आहे, हे मार्गदर्शन या संवादी यंत्रांमुळे चांगल्या प्रकारे होईल.
आता काही अन्य पातळींवरील उपयुक्तता पाहू. शारीरिक त्रासांपैकी काही त्रास असे असतात की ज्याबद्दल आपल्याला थेट डॉक्टरांशी बोलताना अवघडल्यासारखे होते. डॉक्टरांचे वय, लिंग, बोलायला कडक आहेत की मवाळ आहेत, अशा अनेक गोष्टींमुळे काही वेळेस रुग्णांना डॉक्टरांशी नीट मनमोकळा संवाद साधता येत नाही. जेव्हा रुग्णाला होणारा एखादा त्रास सौम्य ते मध्यम स्वरूपाचा परंतु सुसह्य असतो, तेव्हा थेट डॉक्टरांकडे जाण्याऐवजी जर या संवादी यंत्राचा प्राथमिक उपयोग केला तर तो काही प्रमाणात फायदेशीर होतो. कधी कधी जिवंत व्यक्ती एखाद्या समस्येवरील उत्तर जणू एकमेव असल्यासारखे फाडकन देताना दिसते. परंतु bot यंत्रणेमध्ये असे न होता विविध पर्याय सुचवले जातील.
जननेंद्रियांसंबंधीचे प्रश्न, मूलभूत लैंगिक सुख किंवा असुरक्षित संभोगानंतर असणारी संभाव्य गुप्तरोगाची भीती, यासारखे प्रश्न या यंत्राला आपण मनमोकळेपणाने विचारू शकतो. वैद्यकीय व्यवसायात (पुरुष डॉक्टरांना) महिला रुग्णांसंबंधी एक गोष्ट प्रकर्षाने जाणवते. बाह्य जननेंद्रियांच्या भागात जर काही त्रास होत असेल तर त्यामध्ये दोन मूलभूत शक्यता असतात. एक तर तो त्रास मूत्रमार्गाचा असतो किंवा योनीमार्गाचा. परंतु यासंबंधीची लक्षणे स्पष्टपणे सांगायला बऱ्याच महिला कचरतात. लग्नानंतर बराच काळ प्रयत्न करूनही मूल होत नाही ही समस्या थेट सांगायला सुद्धा बरीच जोडपी अडखळतात. स्त्रीच्या जननेंद्रियाच्या भागातील त्वचेवरील काही समस्या असेल, तर तो स्त्रीरोगतज्ञाचा प्रांत नसून त्वचा व गुप्तरोगतज्ञाचा असतो, ही प्राथमिक समज देखील अनेकांना नसते. अशा प्रसंगी डॉक्टरांकडे जाण्यापूर्वीच जर यंत्रसंवादातून काही प्राथमिक मार्गदर्शन मिळाले तर ते रुग्णाचा आत्मविश्वास वाढवते.
सामाजिक आरोग्याच्या स्तरावर या नव्या तंत्राचा चांगल्या प्रकारे उपयोग होऊ शकतो. समाजात विविध प्रसंगी संचारबंदी, टाळेबंदी किंवा मर्यादित संचार यासारख्या परिस्थिती उद्भवतात. नुकतीच आपण महासाथीच्या निमित्ताने काही काळ अशी परिस्थिती अनुभवली. अशा प्रसंगी सर्वांसाठीची मार्गदर्शक आरोग्यतत्वे किंवा महत्वाच्या सूचना bot यंत्रणेच्या माध्यमातून सर्वांना सहज उपलब्ध होतात. ज्या रुग्णांच्या बाबतीत दीर्घकाळ औषधोपचार चालू आहेत त्यांना येणाऱ्या किरकोळ समस्यांचे निवारण घरबसल्या होऊ शकते.
एखादा डॉक्टर स्वतः आजारी पडू शकतो किंवा काही अपरिहार्य कारणामुळे रजेवरही जाऊ शकतो. यंत्राच्या बाबतीत या शक्यता उद्भवत नसल्याने ते एक चांगला २४ X ७ चालू असणारा घरगुती आधार ठरेल. गेल्या दोन वर्षांत यासंबंधीचे अनेक चांगले प्रयोग प्रगत देशांमध्ये झाले आणि तिथले अनुभव आशादायक आहेत. किंबहुना त्यामुळे वैद्यकीय bot प्रकारच्या संशोधनाला चांगली चालना मिळाली. अर्थात रुग्णांनी या आभासी संवादी मार्गदर्शनाचा लाभ घेताना एक गोष्ट मनाशी पक्की ठसवली पाहिजे. BOT यंत्रणा म्हणजे प्रत्यक्ष डॉक्टरला पर्याय नव्हे; डॉक्टरांकडे जाण्यापूर्वीचे ते एक प्राथमिक मार्गदर्शन आहे; आपण आणि डॉक्टर यांच्यामधली ती केवळ तात्पुरती मध्यस्थ आहे.
..
बॉटची डॉक्टरांसाठीची उपयुक्तता आणि अन्य मुद्द्यांचा परामर्श लेखाच्या उत्तरार्धात.
*****************************************************************************************************************************
क्रमशः
मला निश्चितपणे घातक वाटतय. हे
मला निश्चितपणे घातक वाटतय. हे असे लिव्हिंग इन युअर हेड, रिअॅलिटीशी फारकत - हे चूकीचे वाटते आहे.
-------------------
बेरोजगारीमध्ये जो स्ट्रेस येतो, आत्मविश्वास कोलमडतो, नैराश्य येते - त्यावर थेरपीसम, खरे तर सकारात्मक, बुस्टींग असे काहीतरी ए आय टुल काढायला हवे .
अपत्याच्या निधनानंतर, प्रिय व्यक्तीच्या अचानक जाण्याने जो स्ट्रेस होतो त्यावरही ए आय वापरुन काही काउन्सिलिंग व्हावे.
----------------------
माझा एक लेख आहे ज्यात स्युसाईडल लोकांना बोलण्यासाठी एक आय बॉट वापरण्याचे पूर्वी चालले होते. त्याची माहीती दिलेली आहे.
----------------------------
ए आय कॅन बी अ ब्लेसिंग पण इट कॅन मिसलीड अॅज वेल.
खरंय, ही सर्व साधने म्हणजे
खरंय, ही सर्व साधने म्हणजे दुधारी तलवार आहे.
..
मृत्यू ही अटळ गोष्ट असल्याने ती स्वीकारायला शिकलेले अधिक चांगलं असं वाटतं.
पाहूया भविष्यात काय होतंय या साधनांचे
* Submitted by फार्स विथ द
* Submitted by फार्स विथ द डिफरंस on 5 December, 2025 - 10:44
>>>
वरील दुर्दैवी घटनेनंतर आता ओपन ए आय विरुद्ध अमेरिकी कोर्टात खटला दाखल केलेला आहे :
https://timesofindia.indiatimes.com/technology/tech-news/when-chatgpt-to...
वरती चर्चा झालेल्या विषयावरचा
वरती चर्चा झालेल्या विषयावरचा अच्युत गोडबोले आणि रोहित पांढारकर यांचा ‘डिजिटल अमरत्वाच्या दिशेने ‘ हा लेख 14 डिसेंबरच्या सकाळ सप्तरंगमध्ये वाचला.
त्यातील हे वाक्य मार्मिक वाटले :
“ आता एक प्रश्न सतत मनात रेंगाळतो, मृत्यू हा खरोखरच आपल्या आयुष्याचा शेवट आहे का? की ते एका नव्या डिजिटल अस्तित्वाची सुरुवात आहे?”
Pages