अनंत प्रेमचक्र अर्थात The Infinite loop of love भाग ५

Submitted by शुभम् on 16 February, 2020 - 22:26

8

ते दोघे त्या टाईम पोर्टलकडे निघाले होते . संकेतने ते हे पोर्टल पाहिले होते . पोर्टल चालू करून आत कसे जायचे हे त्याला माहित होते .
" पोर्टल उघडून आपण आत जाऊया , मग कळेलच आपल्याला तो कोण आहे ते....? " संकेत म्हणाला
" ते ठीक आहे , पण तो अगोदरच आला तर.... रवी म्हणाला ...
" टेंशन नको घेऊ , मी अंजलीच्या घरचं रिवॉल्वर आणलंय एमर्जन्सीला...."
काही वेळातच ते त्या जुन्या पुलाजवळ पोहोचले . जुना पूल आडबाजूच्या ठिकाणी होता . फार पूर्वी शहरात येण्याचा तो मुख्य रस्ता होता . पण कालांतराने तो बंद झाला होता . बांधकाम बऱ्यापैकी .
" कुठे आहे रे ते पोर्टल... रवि
" अरे मी पाहिलय, त्याने इथेच कुठेतरी पाय देत पोर्टल उघडलं होतं..... " संकेत इकडेतिकडे जमिनीवरती पाय दाबत म्हणाला . बराच वेळ तो पोर्टल उघडण्याचा प्रयत्न करत होता , पण त्याला न पोर्टल सापडत होतं , न पोर्टल उघडत होतं .
" नसेल रे इथे पोर्टल तू काहीतरी वेगळं पाहिलं असशील.... "
" नाही रे मी पाहिलं होतं....
" सोड रे संकेत , आपण जाऊ या माघारी . प्रीतीच्या जीवाचा प्रश्न आहे ....."
" तेच म्हणतोय मी . प्रितीच्या जीवाचा प्रश्न आहे . तुला काही काळजी आहे का नाही.... पोर्टल शोधणं किती महत्त्वाचं आहे हेही कळत नाही का तुला....? "
" पोर्टल शोधायला हरकत नाही पण ते असायला तरी पाहिजे . मला तर अजूनही तुझ्यावरच कधी कधी शंका येते . जेव्हापासून तुला बोलवले मदतीसाठी , तेव्हापासून तर प्रीतीचा लवकरच मृत्यू होतोय. मला तर वाटतंय तूच मदत करतोयस जो कोणी खुनी आहे त्याला ....
रवीच्या या वाक्याने संकेतच्या तळपायाची आग मस्तकाला गेली . त्याने रवीला जोरात कानाखाली बजावली . आणि त्यांची मारामारी सुरू झाली . ते दोघेही जोराने भांडत होते एकमेकांना मारत होते पडत होते उठत होते पण त्यांच्या भांडणात कोणाचा तरी पाय त्या बटनावरती पडला असावा , कारण त्यांच्य भांडण चालू असतानाच ते पोर्टल उघडले . पोर्टल उघडल्यावर ते दोघे आत गेले . निळसर ज्वाला , गोलाकार. एका बाजूला भूतकाळ तर दुसरीकडे भविष्यकाळ . ते दोघे आत गेले पण तिथेच महेंद्र स्वामीनाथन होता .
" तू मला वाटलंच होतं , तुझा हात आहे या साऱ्या मागे.... " रवी तावातावाने महेंद्राच्या अंगावर धावून गेला . संकेतने आजूबाजूला पाहिले . रवि कुठेच दिसत नव्हता . कोणीतरी महेंद्रच्या अंगावर धावून गेलं होतं . पुढे होत त्याने त्या मनुष्याला महेंद्र पासून सोडून बाजूला केले . पण करताना त्याने तिथे चकाकणाऱ्या काचेत स्वतःचे प्रतिबिंब पाहिलं . तो मोठा झाला होता . त्याचं वय शरीर आवाज सारकाही बदललं होतं .
" तर तुम्ही भूतकाळातले रवी आणि संकेत आहात तर ... महेंद्र स्थिर होत म्हणाला
" आम्ही वेगळा का दिसतोय ...."
संकेत ने विचारले
" म्हणजे " संकेत म्हणाला
" होय , तुम्ही तुमच्या भविष्यात होणाऱ्या शरीरात आहात किंवा तुमचे शरीर भविष्यात असं होणार आहे .....
" अरे संकेत बोलत काय बसलायस , हाच आहे , याला मारलं की टाईम लूप थांबेल...." रवी म्हणाला .
अजून फक्त एकदाच टाईम लूप रिसेट होणार , एकदा का प्रीतीचा ९ वेळा मृत्यू झाले की पुढे लूप रिवाईंड होणार नाही . दहाव्यांदा मृत्यू झाला की तो मृत्यू कायमचा असेल . आणि मी हे करत नाही , सर्वकाही तू स्वतः करतोयस....... महेंद्र रवीला म्हणाला ....
" काहीही काय बोलतोयस , मी का प्रीतीला मारेन... संकेत ऐकून काय घेतोस तु याचं , याला मारल्याशिवाय प्रीतीला वाचवणं शक्य नाही......"
" अरे रवी , तू म्हणजे तू नाही , भविष्यातला तू... भविष्यातल्या रवी प्रीतीला मारायचा प्रयत्न करतोय.....

" भूतकाळ वर्तमानकाळ किंवा भविष्यकाळ मी तिला कधीच मारू शकत नाही . संकेत तो आपल्याला गुंतवून ठेवण्याचा प्रयत्न करतोय ...

" मला खोटं बोलून काय मिळणार आहे तुम्हाला खोटं वाटत असल्यास माझ्याकडे पुरावे देखील आहेत ...
असं म्हणत त्याने तेथील एक व्हिडिओ प्ले केला . व्हिडिओ मध्ये एक व्यक्ती रवी सारखी दिसत होती . रवी सारखी दिसत होती म्हणण्यापेक्षा तो रवीच होता . पण भविष्यकाळातला .
" ती तेव्हाच मेली असती तर माझ आयुष्य काही वेगळच असतं . मला आता ते बदलायचे आहे . मी भूतकाळात जाऊन इच्छितो . मी तिला त्या वेळेस मारून टाकेन....
" हा एडिटेड व्हिडीओ आहे संकेत....
" होय हा एडिटेड आहे . मीच एडिट केला आहे . यातून फक्त माझा आवाज कापलाय . तुझा आवाज खरा आहे ......
." महेंद्र म्हणजे तू याला मदत केलीस .... संकेत म्हणाला
" होय . I am scientist and I wanted to test my theories and I got the volunteer . Why would I lose such opportunity ....

" तुझ्यामुळे हे सर्व झाले आहे , तू या साऱ्याला कारणीभूत आहे . तू एक मूर्खाला मदत केली जो स्वतःच्या चुकांची जबाबदारी न घेता दुसऱ्या दोष देतो . त्याला मदत करून तू तुझी हुशारी सिद्ध केली आहेस ...
" माझ्या हुषारीच बोलूच नका , मी जर हुशारी दाखवली नसती तर प्रीती पहिल्यांदाच मृत्यू पावली असती . मी लूप रिवाइंड करण्याची पद्धत अवलंबली नसती तर तुम्हाला काहीच करता आलं नसतं . त्यामुळे मला रागावण्या ऐवजी माझे आभार माना... I gave you chance to save her .....

" तू मूर्ख आहेस का तूच तर पहिल्यांदा तिला मारणासाठी मदत केली...
" Science needs sacrifice . या छोट्याशा एक्सपिरिमेंट मधून मी बरंच काही शिकलो आहे . Time loop , realities , alternative time line , functioning of brain in different realities , memories ...
तो बराच वेळ अशा काही गोष्टी बडबडत होता ...
तुम्हाला काय सांगतो हे सगळं ...? मी केलेल्या छोट्याशा प्रयोगामुळे संपूर्ण मानव जातीला किती मोठा फायदा होणार आहे याची तुम्हाला कल्पना नाही...
" पण आमच्या आयुष्याशी खेळण्याचा अधिकार तुला कोणी दिला.....
" तुम्हाला सांगितलेलं कळत नाही का ...? भरपूर झाली तुमची प्रश्नोत्तरे . आता तुम्हाला बाहेर काढायलाच पाहिजे.....
तो त्याच्या डेस्ककडे वळला . तेव्हाच रवीने त्याच्यावरती झडप मारली . दोघांनी मिळून त्याला खुर्ची वरती बांधलं .
" आम्हाला सांग हे थांबवायचं कसं ....? रवी म्हणाला
" जोपर्यंत दोघातील एक मरत नाही , किंवा असे म्हटले तरी चालेल जोपर्यंत प्रीतीला रवी मारत नाही तोपर्यंत हे थांबनार नाही . अजून फक्त दोन वेळा लूप रिवाइंड होईल . दहाव्या वेळा तर ती मेली तर ती कायमसाठीच....
महेंद्र विकृतपणे हसत बोलला
" संकेत तुला माहितीये , मी प्रीतीला कधी मारणार नाही . I love her , you know that right .
" तू नाही रे करणार , ते मलाही माहीत आहे .पण भविष्यातल्या तू , त्याला कोण अडवणार . त्यामुळे तर प्रत्येक वेळी त्याला आपला ठिकाणा माहीत होता . तुला जे माहित आहे , ते त्यालाही माहित आहे . तू जे पाहतो ऐकतो , ते त्याच्या आठवणीत जमा होतं . ....
" अरे संकेत हुशार आहे तू , पण तुला हे कळले नाही कि प्रीती तुला का सोडून गेली ...? तिने रवीची निवड का केली , तुला नाकारून ....? हा प्रश्न अजूनही तुला छळतो ना ...? " महेंद्र त्याला खुनशीपणे हसत विचारत होता.
संकेत ने त्याला जोरात बुक्की मारली . त्याच्या तोंडून रक्त आले . तो बोलला
" होय ना रवी . तुला माहित आहे ना सारे... प्रीतीला संकेतचा राग का आला... तू सांगितलं नाहीस का संकेतला खरे कारण .....
" संकेत त्याचं काही ऐकू नकोस , तो आपल्यात फुट पाडण्याचा प्रयत्न करतोय ... रवी म्हणाला
" मी , मी प्रयत्न करतोय फूट पाडायचा . तुझं काम आहे ते . माझं नाही. आठव संकेत . प्रीती आणि तुझं कधी भांडण झालं होतं का....? तुमच्या आयुष्यात रवी येईपर्यंत ...
रवी नेही त्याला जोरात बुक्की मारली
" संकेत त्याचा ऐकू नकोस ...
" आणखी एक गोष्ट त्या भांडणाचा तुला कधी संदर्भ लागला का ...? ती काय बोलत होती ...? का रागला गेली होती हे तुला कळलं का ....? नाही ना....! तू तेच ऐकत होतास आणि समजत होतास जे रवी तुला सांगत होता . रवीला विचार ना, त्याने तुझ्याशी मैत्री का केली ...? त्याला प्रीती हवी होती . तुझा वापर करून तुमच्या दोघात फूट पाडून त्याने प्रीतीला मिळवलं.....
" रवी काय बोलतोय हा....!
" तो खोटं बोलतोय संकेत , तू त्याचं ऐकू नकोस ...."
रवी म्हणाला . तो घाबरला होता . संकेत त्याच्या अंगावरती धावून येत होता . तेव्हाच तिकडे भविष्यातल्या रवीने पोलीस स्टेशन मध्ये असणाऱ्या प्रीतीला मारले आणि आणि लूप पुन्हा एकदा रिवाइंड झाला ....

9

विश्वास हा फार मोठा शब्द आहे . विश्वास घात हा आजकाल दैनंदिन वापरातील शब्द झाला आहे . कॉलेजचे दिवस . अकरावीत असताना रवी पहिल्यांदा त्याला भेटला होता . प्रीती व संकेत आनंदात होते पण महेंद्रने बोलेल्या गोष्टीमुळे संकेत आता विचार करू लागला होता . त्याने बोलली प्रत्येक गोष्ट खरी होती . शब्द न शब्द तंतोतंत लागू पडत होता . त्याचा एवढा जवळचा मित्र आणि त्यानेच एवढा मोठा डाव खेळला होता . त्याला आश्चर्य करावे की दुःख , रवीचं सत्य उघड झालं म्हणून आनंद व्यक्त करावा की प्रीतीला वाईट वाटेल म्हणून शोक काहीच कळत नव्हतं . टाईम लूप रिवांइड झाला होता . ही नववी वेळ होती . म्हणजे ही शेवटची संधी होती . फक्त अजून एकच वेळा लूप रिसेट होणार होता . संकेतने डोक्यातले विचार बाजूला सारत रवीला फोन केला
" कुठे आहात रे तुम्ही....
" प्रीतीला आठवतय सार , मागच्या वेळी तिने भविष्यातल्या रवीला पाहिलय . आणि आता तिला सारं काही आठवतंय....
" तुम्ही घरीच आहात ना....
" हो रे ....
" तिथेच थांबा मी आलो.... संकेत
" कोणाचा फोन होता...." प्रीती
" संकेतचा तो येतोय... रवी
" त्याला माहीत आहे का की तूच....? प्रीती
" होय मागच्या वेळी आम्ही टाईम पोर्टलमध्ये गेलं होतो तिथं कळालं आम्हाला....
" पण कारवी का तू असं करशील....?
" अगं प्रीती तो मी नव्हेच . तो भविष्यातला रवी आहे . मी तुला कधीच दुखावणार नाही... रवि तिला समजावत म्हणाला
" तरीही असं काय झालं भविष्यात , कि भविष्यातला रवी मला मारण्यासाठी भूतकाळात आलाय...
" मला माहित नाही , पण तो महेंद्र वेडा होता भविष्यातला . त्याच्यासाठी हा फक्त एक प्रयोग आहे...
" रवी माझ्याकडे बघ , मला सांग सर्वकाही , मला माहित आहे तू मला दुखावणार नाही पण मला वाटतंय तू काहीतरी लपवत आहेस... I still love you . माझं तुझ्यावरती प्रेम आहे भविष्यातल्या रवी वरती नाही....

तेव्हाच संकेत तिथे आला .
" मला तुम्हाला दोघांनाही काहीतरी सांगायचं आहे ....रवी म्हणाला
संकेत व प्रीती दोघेही तिथे बसले आणि रवी बोलू लागला
" पैज ही वाईट गोष्ट आहे , आणि मी तेव्हा माझ्या उनाड मित्रांनी बरोबर ती लावली होती . त्या वेळी ती गोष्ट फार शुल्लक वाटली , पण ज्यावेळी मला त्या गोष्टीचं गांभीर्य लक्षात आलं होतं , तोपर्यंत फार उशीर झाला होता ....
" काय बोलतोयस काय रवी.... प्रीती
" तुला जिंकायची पैज लावली होती त्यानं , जणू तू काही वस्तू होतीस ... संकेत रागाने बोलून गेला " गोष्टी ऐकत बसायला आपल्याकडे वेळ नाही भविष्यातला रवी कधीही येऊ शकतो .....
त्याने रवीच्या डोळ्याला पट्टी बांधली . कानात बोळे कोंबले आणि डोक्यावरती काळी पिशवी झाकली .
" काय करतोयस नक्की संकेत तू....? प्रीती म्हणाली " त्याला जे काही दिसतं ते त्याच्या आठवणीत जमा होतं . आणि ते भविष्यातल्या रवीला माहीत होतं . त्यामुळे तर प्रत्येक वेळी त्याला आपला ठिकाणा माहीत व्हायचा ...
संकेतला एक मेंटल इन्स्टिट्यूट माहीत होती . ज्याठिकाणी रूग्णाला असलेल्या खोल्या बाहेरच्या परिसरापासून पूर्णपणे वेगळ्या केलेल्या असतात . ते तिघेही कुठे आहेत ते रवीला कळणे अशक्य होतं . तिघेही त्या खोलीत गेले. दार वगैरे लावून घेतल्यानंतर त्यांनी रविच्या डोळ्यावरची पट्टी काढली . कानातले बोळे काढले .
" बोल आता ....संकेत म्हणाला
" प्रीती मी जे काही केलं त्याची मला लाज वाटते पण मी तुझ्यावरती खरच प्रेम केलं होतं ... रवी म्हणाला

" पण तू काय काय नि कसं केलं ते सांग आधी .. " संकेत म्हणाला
" मी त्यावेळी खरंच मूर्ख होतो . कोणताही विचार न करता कृती करायचो. माझी पैज लागली होती तुला माझ्या प्रेमात पडायचं पण झालं उलटंच मी तुझ्या प्रेमात पडलो . पण हे नंतर . सुरुवातीला मी हे सर्व प्लॅनिंग केलं होतं . संकेत बरोबर मैत्री . इतका जवळचा मित्र होतो की त्याचे पासवर्डही मला माहित होते . मग एका मुलीला आम्ही त्याला फसवण्यासाठी तयार केलं . संकेतच्या अकाऊंटवरून तिच्या सोबत सेक्स चॅट केल्याचे स्क्रीन शॉट काढून मी प्रीतीला दाखवले . कन्फर्मेशन करायला ती मुलगी होतीच . मला त्यावेळी हा सारा खेळ वाटला होता . पण आता जेव्हा तिला झालेले दुःख आठवते तेव्हा माझं हृदय पिळवटून निघत . संकेतला याबाबतीत काहीच माहिती नव्हतं . तो फारसा मोबाईलही वापरायचा नाही . मीच त्यावेळी त्याला सर्व अकाउंट तयार करून दिले होते . त्यामुळे तिच्या बोलण्याचा त्याला काहीच संदर्भ लागला नाही . पण मी तुम्हा दोघांचा एकमेकांसोबत संपर्क होऊ दिला नाही . मी तुम्हा दोघांनाही वेगवेगळ्या गोष्टी सांगून दूर केलं . प्रीतीच्या मनात संकेत विषयी विष कालवलं . तिचं मन पूर्णपणे द्वेषाने भरलं . पण संकेतच्या मनात द्वेषला जागा नव्हती . मी त्याला पटवून दिलं की प्रीतीला तो आवडत नाही . तिला सरळ सांगनं चुकीचं वाटतंय म्हणून तिने भांडण केलं . वगैरे वगैरे . तिला मी आवडतो ती आनंदी आहे , म्हटल्यानंतर एका आदर्श प्रेमी प्रमाणे तोही आनंदी झाला . सगळं झालं . ठरल्याप्रमाणे मी पैज जिंकलो होतो , पण मला खाल्ल्यासारखं वाटत होतं... तुम्हा दोघांना दूर केल्यामुळे माझं मन मला खात होतं . पण त्या अपराधीपणाला मी आतल्या आत गाडून टाकलं . मी प्रीती बरोबर प्रेमाचं नाटक केलं होतं पण आता माझं तिच्यावर ती खरंच प्रेम झालं होतं . अजूनही आहे आणि मी मरेपर्यंत राहील...

हे सारं काही ऐकून संकेत व प्रीती दोघेही निशब्द झाले . प्रीतीला स्वतःचा राग येत राग येत होता . तिचे संकेत वरती प्रेम होतं पण विश्वास नव्हता . विश्वास असता तर तिला कळालं असतं की संकेतने तिचा विश्वासघात केला नव्हता . रवीने सांगितलेल्या व त्या दुसऱ्या मुलीने खात्री केलेल्या गोष्टी तिने संकेतला स्पष्टीकरण देण्याची ही संधी न देता खऱ्या मानल्या होत्या . तिला स्वतःच्या मूर्खपणाची किव येत होती . संकेतच्या खऱ्या प्रेमाचा तिला अभिमान होता . तिने वेळोवेळी संकेतचा अपमान केला होता पण अजूनही तो तिच्यासाठी झटत होता . तिला आता प्रश्न पडला होता या प्रेमाला आपण पात्र आहोत का...? या सार्‍या गोष्टी तिच्या डोक्यात चालू असताना प्रीती रडत होती . संकेत तिच्या जवळ जात तिला शांत करायचा प्रयत्न करू लागला...
" I am so so sorry माझी चूक झाली रे ...
" असू दे तुझी चूक नव्हती , तुला जे सांगितलं , दाखवलं त्यामुळे तू तशी वागलीस. तुझ्या जागी मी असतो तर मीही तसंच केलं असतं ....
" नाही ना... तू तसं काहीच केलं नाही . मीच मूर्ख होते , नाही मीच मूर्ख आहे ... मी तुझ्या प्रेमाला खरंच पात्र नाही.... ती जोरजोरात रडत होती . स्वतःचा राग करत होती . त्याच वेळी त्या खोलीचं दार उघडलं.
" तर आता सगळ क्लिअर झालय ... तर एकदाच हा खेळ संपवून टाकू....
भविष्यातल्या रवी आत येत बोलला...

10

.." मी तुला कधीच मदत करणार नाही . मी तुझ्या सारखा कधीच होणार नाही . .....
वर्तमानातल्या रवी त्या भविष्यातल्या रवीला म्हणाला . " तू आणि मी आपण दोघे काही वेगळे नाही आहोत . तुला ही आतल्याआतमाहित आहे की ज्यावेळी तुझं खरं बाहेर आलं त्यावेळी ती तुझ्यासोबत राहणार नाही .... काही वर्षांनी तुझी अवस्था माझ्यासारखीच होईल ... तू बाजूला सर . मला माझं काम करू दे . नंतर तू माझं आभार मानशील . वर्तमानातला रवी भविष्यातल्या रवी च्या समोर उभा होता . भविष्यातल्या रविने बंदुक काढली आणि त्याच्या अंगावर धावून गेला . वर्तमान काळातल्या रवीने भविष्यकाळातल्या रवीच्या हातून बंदूक घेतली व बाजूला फेकली . त्या दोघांची मारामारी चालू होती .
" संकेत बंदूक उचल नि गोळी घाल...
संकेतने बंदुक उचलली खरी पण तो बंदूक घेऊन शब्द उभारला . त्यांची मारामारी चालु होती गोळी कोणत्याही रवीला लागली तर समस्या सुटणार होती . आताच्या रवीला मारलं तर भविष्यातला रवी राहणारच नाही आणि भविष्यातल्या रवीला मारलं तरी हे चक्र थांबणार होतं . त्याला कितीही राग आला असला तरी तो तो वर्तमानातल्या रविला मारू शकत नव्हता आणि भविष्यकाळातल्या रवीला मारण्यास त्याचा निशाणा नव्हता . ते दोघेही सतत हलत होते .
" फार वाट बघू नकोस ...
भविष्यकाळातल्या रवी समोर वर्तमान काळातला रवी फार काळ टिकू शकला नाही त्याला जोरात लाथा रडत भविष्यातला रवी संकेत कडे धावला त्याच्या वरती नेम धरत संकेतने बंदूक चालवली पण त्याने चपळतेने गोळी चुकवली संकेत जवळ येत त्याने त्याच्या हातून बंदूक घेत संकेतवरतीच गोळी झाडली . गोळी संकेतच्या डोक्यातून आरपार जात रक्ताचे शिंतोडे उडवत मेंदूचे भाग सर्वत्र पसरवत गेली . संकेत जागीच ठार झाला . भविष्यातल्या रविने आता प्रीतीवरती निशाणा धरत ट्रिगर ओडला पण तेव्हाच प्रीतीला बाजुला ढकलत असताना ती गोळी वर्तमानातल्या रवीला लागली . वर्तमान काळातल्या रवीचा मृत्यूमुळे भविष्यातला रवी ही जागीच विरून गेला . काही कळायच्या अगोदरच प्रीतीवरती प्रेम करणाऱ्या दोन्ही तरुणांचा मृत्यू झाला होता .

समाप्त....

शब्दखुणा: 
Group content visibility: 
Public - accessible to all site users