वानगी (शतशब्दकथा)

Submitted by स्वप्ना_राज on 24 June, 2018 - 02:55

‘अग, रिटा ना ती?’ पूनम प्रियाला कुजबुजत म्हणाली.
‘हो'
‘अशी काय दिसतेय मग? डोळ्यांखाली काळी वर्तुळं, केसात पांढर्या बटा. चेहेरा किती ओढलेला दिसतोय'
‘म्हणजे? तुला माहित नाही?’
‘काय?’
‘मागच्याच महिन्यात तिचा नवरा गेला'
‘अग बाई, कशाने?’
‘अंथरुणाला खिळून होता म्हणे किती वर्षं. साठीच्या पुढचाच होता'
‘मग सुटली म्हणायची की'
‘तिचं प्रेम असेल त्याच्यावर. नवरा असताना किती टापटीप रहायची - मेकअप, हेअरस्टाईल, परफ्युम. चाळीशीतली आहे असं वाटायचं पण नाही.’
'तुला माहित आहे.....परचेसमधला विवेक खुश आहे तिच्यावर.’

रिटा मात्र विचार करत होती 'रमेश गेल्यावर पुढचं सावज लगेच मिळालं की. आता मी पुन्हा तरुण दिसू शकेन. कोण म्हणतं ययातीची गोष्ट पुराणातली वानगी आहे?’

---

डिस्क्लेमरः कॄपया एक कथा म्हणून वाचावी. तसंच अंधश्रध्दा पसरवण्याचा हेतू नाही ह्याची नोंद घ्यावी.

विषय:

गद्यलेखन

शब्दखुणा:

वानगी (शतशब्दकथा)

Groups audience:

गुलमोहर - कथा/कादंबरी

Group content visibility:

Public - accessible to all site users

शेअर करा