लोकांच्या मते एक वय असतं उत्साहाचं, उमेदीचं, काहीतरी शिकण्याचं, करून दाखवण्याचं........ त्या मताला कधीही काडीमात्र सुद्धा किंमत देऊ नये. 
पण कॉलेज संपलं, नोकरी लागली, लग्न संसार यात अडकलं की नवीन काहीतरी शिकण्याचा, करण्याचा उत्साह कमी होत जातो. वय, वेळ, affordability, संकोच, संसाराच्या जबाबदाऱ्या, लोकांच्या नजरा/टोमणे.... एक ना अनेक कारणं....
अरे आता या वयात कुठं जाऊ गाडी शिकायला?
अरे पण वेळ कुठंय? मुलांच्या शाळा, माझा जॉब, घराची कामं, जाणार कधी?
अरे आता या वर्षी नाही जमणार, पैशांचं shortage आहे.
हे बघ हे येडं आता या वयात चाललंय शिकायला, ये इथं दोन पेग मार तुला बसल्या बसल्या सगळं शिकवतो.
अरे आपलं वय काय? येड्यात काढतील लोकं...
लेह लडाख बाईक वर करायचं होतं यार, राहून गेलं.
सगळे म्हणतात रे आवाज बरा आहे माझा, पण आता कुठं गाण्याचा क्लास वगैरे लावत बसू, जाऊ दे मरू दे.
घरच्यांच्या नादाने नोकरीत पडलो पण मला खरं तर बिझनेसच करायचा होता
सगळे मित्र मैत्रिणींकडून, बहीण भावांकडून ऐकू येणारे नेहमीचे डायलॉग. एका ठराविक काळानंतर काही इच्छा, प्लॅन फक्त मनात राहतात, करायचे होते पण जमले नाही या कॅटेगरीत ढकलले जातात.
तरीपण या सगळ्यांवर मात करत काही जण जे राहून गेलं ते करायचा, शिकायचा प्रयत्न करतात. आयुष्याच्या एका वळणावर येऊन परत नवीन काहीतरी शिकायचा आनंद, काहीतरी मिळवल्याचं फिलिंग फारच मस्तच असते. शिवाय आपल्या कामाच्या रगाड्यातून, रोजच्या कंटाळवाण्या शेड्युल मधून एक ब्रेक मिळतो, आयुष्याचा एकसुरीपणा कमी होतो. आपल्याला हे करायचं होतं, शिकायचं होतं, राहून गेलं ही हुरहूर कमी होते, बकेट लिस्ट मधल्या एखाद्या गोष्टीवर टिक मार्क होतं 
बोअरिंग आणि मोनोटोनस आयुष्यावर बेस्ट उपाय म्हणजे काहीतरी नवीन करायला, शिकायला घ्या. तुम्हाला ज्या गोष्टीतून आनंद मिळतो ती काही थोडा वेळ का होईना करा.....
तुम्हाला आता नवीन काही शिकायचे असेल, करायचे असेल, जुनेच अर्धवट राहिलेले परत सुरू करून पूर्ण करायचे असेल तर इथे लिहा, आपल्याला एकमेकांना प्रोत्साहन देता येईल
तुम्ही लेटेस्ट काही केले असेल तरी इथे जरूर लिहा, बाकीच्यांना थोडी प्रेरणा मिळेल.
खूप छान धागा अतरंगी.
खूप छान धागा अतरंगी.
पण चालवत नाही (रोज) हातात आली इमर्जन्सी ला तर चालवू शकते इतकी तयारी आहे.
कित्येक वर्ष चारचाकी शिकावी अशी इच्छा होती त्यामुळे गेल्या वर्षी एकदाची शिकले
मला व्यक्तिशः कलाकुसरीची कामे जमत नाहीत. उदा. रांगोळी, कशिदा, विणकाम वगैरे...
माझ्या आते बहिणी ने मग काही बिअर च्या बाटल्या जमवून त्यावर केलेली कलाकुसर पाहिली आणि असं वाटलं आपण पण करून पहावे. खूप ग्रेट नाही येत काही मला.. पण जनरल करते.
मन रमते, वेळ जातो.
छान धागा ! सर्व प्रतिसाद
छान धागा ! सर्व प्रतिसाद वाचायचे आहेत अजून. सावकाश वाचेन.
मागच्या आठवड्यात पोहणे शिकायला सुरुवात केली आहे...... वयाच्या ४३व्या वर्षी.
छान सकााराात्मक धागा. मी
छान सकााराात्मक धागा. मी सध्या कानडी भाषा शिकायला सुरवात केली आहे.
मी आता घरीच असते या आनंदात
मी आता घरीच असते या आनंदात काय करु नी काय नको असे होऊन काय काय करायचे हे मोबाइलमध्ये शोधण्यात सगळा वेळ जातोय.
असो. मला नाचाची खुप हौस होती पण शिकता आले नाही. तेव्हा कथक्/भरतनाट्यम वगैरे आकर्षक वाटायचे. आता नकोच ते. आता बॉलिवुडी गाण्यांवर नाचता आले तरी बास… पण आयत्या वेळेला स्टेप्स माहित नाहीत्/आठवत नाहीत असे होते.
आपल्या नुसत्या डोक्यात विचार आला तरी गुगल तो समजुन तसे धागे समोर आणतो. मोबाईलवर अर्थहीन भटकताना नाच शिकवणारा परवीन शर्मा saapaDalaa. लगेच त्याचे यु ट्युब पण शोधुन काढले. त्याला माझी ईच्छा तिन वर्षे आधीच कळली होती. त्याचे बेसिक पासुन नाचाचे विडिओज आहेत. पहिला धडा कमर चलाना. ते बघुन हल्ली कमर चला रही हु
(पाकृच्या रेसिपीत हिंदी भाषिक मंडळी ढवळणे या क्रियेसाठी चलाना हे क्रियापद वापरतात. कंबर हलवायलाही तेच वापरतात माहित नव्हते)
बेळगाव बाजुलाच असल्याने जाणे होते. तिथे मराठी व कानडी दोन्ही चालते. कानडी बोर्ड दिसला की अनपढ गंवार असल्यासारखे वाटते. त्यामुळे कानडी शिकायचे आहे. अनंत वर्षांपुर्वी एक कानडी मित्र होता. त्याच्यामुळे मोडके तोडके कानडी वाचायला शिकले होते. आता इंटरनेटमुळे सुलभ आहे सगळे. तर हेही शिकेन.
कालच शिलाई मशिन रिपेअर व सेर्विसिंग करुन आणलीय. आजवर त्यावर दुरुस्तीकामच केलेय. नविन काही शिवणे फारसे जमले नव्हते. तेही शिकायचेय.
मला पण आजकाल नाचावेसे वाटायला
मला पण आजकाल नाचावेसे वाटायला लागले आहे. आयुष्यात कधीच नाचावेसे वाटले नाही. पण आता गाणी ऐकतां ऐकता एखादा हात किंवा पाय हलवतो…. तुम्ही टाकलेले चॅनल शोधून पाहतो….
आज माझा दुसरा जुना धागा वर आला…
दिल गार्डन गार्डन हो गया….
२०१७ चा धागा आहे….
गेल्या सात वर्षात मी stock market, investment विषयी भरपूर वाचन केले. कोडिंग शिकलो. Trading strategy backtesting शिकलो. Strategies develop केल्या. Stock markets विषयी माहिती चा अथांग सागर आहे त्यात रमलो आहे…. अजून भरपूर वाचन करणार आहे.
दुसरे म्हणजे मागच्या वर्षी माबोवर जाहिरात केल्याने सगळ्यांना माहिती असेलच की पोळ्या व भाकरी करायला शिकलो…. आता खाण्यालायक पोळ्या व भाकरी बनवता येतात.
तिसरे, घरच्या घरी fruit plates सजावट करायला लागलो.
आता पुढच्या काही वर्षात दोन गोष्टी शिकायचा मानस आहे…
1. बागकाम, भाज्या, फळभाज्या, पालेभाज्या यांचे ऋतुचक्र, लागवड वगैरे.
2. One dish meals च्या चांगल्या चांगल्या पाककृती.
२०२४ मध्ये ४८ व्या वयात
२०२४ मध्ये ४८ व्या वयात चारचाकी चालवायला शिकलो. नविन गाडी पण घेतली.आता २००-२५० किमी न थांबता चालवु शकतो.
अर्थात हे सगळे कधीतरी ड्राय्व्हींगचा आनंद घेता यावा यासाठी.
खूप छान पोस्ट्स साधना, अतरंगी
खूप छान पोस्ट्स साधना, अतरंगी, गिरीकन्द...
मी आवड म्हणून एक डिप्लोमा इन सायकॉलॉजी ला enroll केलेय. पण अजिबात अभ्यास करायला वेळच नाही. आता इथे लिहिते म्हणजे लाजेकाजेमुळे तरी अभ्यास करेन.
हॉटेल ला जाऊन एकटी जेवले, हे
हॉटेल ला जाऊन एकटी जेवले, हे मी मागच्या वर्षी साध्य केले. शिवाय, एकटी थेयेटरात जाऊन स्त्री २ पाहिला, मोठ्याने हसले, शिट्ट्या मारल्या. खूप एन्जॉय केले
नाहीतर, कंपनी नाही किंवा नवर्याला मुव्ही बघण्याची हौस नाही, मैत्रिणी ला वेळ नाही अशा टुकार कारणांमुळे हे टाळत होते आणि सुस्कारे टाकत बसायचे.
डिप्लोमा इन सायकॉलॉजी ला
डिप्लोमा इन सायकॉलॉजी ला enroll केलेय>>>
अरे वा. डिप्लोमा पूर्ण होण्यासाठी आमच्याकडून शुभेच्छा!
यावरून आठवलं, फोटोग्राफी चा कोर्स करायचा करायचा म्हणत राहून गेला आहे….
aashu29,
छानच. We have to find time and place for things we enjoy. कोणी सोबत असेल तर ठिक नसेल तर आपले आपण जावे….
मी पण बरीच वर्षे stand up comedy show ला जायचे टाळतो आहे…. सोबत कोणी नाही म्हणून….
आता जाईन.
मी पण बरीच वर्षे stand up
मी पण बरीच वर्षे stand up comedy show ला जायचे टाळतो आहे…. सोबत कोणी नाही म्हणून>>> हे ही मी साध्य केले २०२४ क्रांतिकारी वर्ष
अभिषेक उपमन्यु कार्यक्रमाला एकटीच गेले होते.
जा तुम्ही पण, मस्त हसा & या परत
अतरंगीजी तुम्हाला इंट्राडे
अतरंगीजी तुम्हाला इंट्राडे ट्रेडिंगबद्दल काय वाटतं? यश मिळण्यासाठी अभ्यास जास्त महत्वाचा की मानसिकता?
दोन्ही.
दोन्ही.
काही वर्षांपूर्वी हा प्रश्न विचारला असतात तर फक्त मानसिकता व शिस्त हेच उत्तर दिले असते, पण आता अभ्यास जास्त महत्वाचा आहे.
अभ्यासाशिवाय नुस्ता मानसिकता किंवा शिस्त कामाची नाही, आणि शिस्त/मानसिकता असल्या शिवाय अभ्यास.
शिस्त किंवा मानसिकता आता algo, automated trading facilities मुळे outsource करता येऊ शकते, पण अभ्यास नाही.
मला अजूनपण वाटतं ७०-३० आहे.
मला अजूनपण वाटतं ७०-३० आहे. ७० माईंड गेम आणि ३० अभ्यास.
आज जुनी बोचकी काढुन बसले
आज जुनी बोचकी काढुन बसले त्यात आईच्या मऊ कॉटन साड्या मिळाल्या. बोचके तिथेच टाकले आणि लगेच एका साडीची गोधडी शिवली. तेवढेच शिलाई मशिनचे परत एकदा उद्घाटन. आंबोलीत आईची गोधडी कामाला येणार नाही, अशा चार गोधड्या पांघरल्या तरी थंडी हटणार नाही. ऐशुला देईन. तिला आजी सोबत राहिल्याचा आनंद आणि गोव्याच्या हवेला सुट पण होईल.
अरे वा साधना!
अरे वा साधना!
२०२४ मध्ये ४८ व्या वयात
२०२४ मध्ये ४८ व्या वयात चारचाकी चालवायला शिकलो. नविन गाडी पण घेतली.आता २००-२५० किमी न थांबता चालवु शकतो.>>>>
अभिनंदन!!! गाडी चालवता येणे हे खुप मोठे व महत्वाचे स्वातंत्र्य आहे. गाडी दारात उभी आणि ती आपल्याला चालवता न येणे हे खुप दुर्दैवी आहे.
ज्यांच्या दारात गाडी आहे पण अद्याप चालवणे शिकल्या नाहीत अशा स्त्रियांनी गाडी शिकण्याचे लगेच मनावर घ्या असे आवाहन मी या निमित्ते करते.
मी वयाच्या ६० व्या वर्षी
मी वयाच्या ६० व्या वर्षी अनुवाद हा छंद व्यवसायात परिवर्तित केला आणि त्याचेच पुढे, ६५ ते ७३ व्या वर्षापर्यंत लार्ज लॅन्ग्वेज मॉडेल व ए आय क्षेत्रात काम करण्यात झालं. आज मितीस मी हे गूगल, स्किल इंडिया, अमेझॉन सारख्या कंपन्यांसाठी करत आहे.
आता कीबोर्ड वाजवायला शिकत आहे.
मस्त धागा आहे हा! मला आता
मस्त धागा आहे हा! मला आता आठवावे लागेल की मी काही नवीन केले आहे का.
६५ ते ७३ व्या वर्षापर्यंत लार्ज लॅन्ग्वेज मॉडेल व ए आय क्षेत्रात काम करण्यात झालं >>> मस्त! काय केलेत ते वाचायला आवडेल. सुरूवातीला प्रेडिक्टिव्ह एआय आणि मग साधारण २०२३ मधे लार्ज लँग्वेज मॉडेल्स उपलब्ध झाल्यावर त्यात - अशा अर्थाने का?
बाय द वे तुमचा दुसर्या इनिंग वरचा लेखही इथे अगदी चपखल आहे!
https://www.maayboli.com/node/85788
मला कुठले तरी वाद्य शिकायची
मला कुठले तरी वाद्य शिकायची इच्छा आहे खूप दिवसांपासून.
स्वैंपाक करायला मात्र बर्यापैकी शिकलो.
लिहायचय मायबोलीवर.
Pages