पिठलं ... आणि तोंड मिटलं

पीठल = कुळीथ हेच माहीती.

बेसन वगैरे फक्त झुणकाच.

धन्यवाद.

मस्तं जमलाय लेख. पिठल्यासारखाच चवदार. खूप आवडला.

सुरेख लिहिलंय! कुळीथ पिठलं करून बघतेच आता !

मस्त लेख. मला कुळथाच्या पिठल्याची सवय लग्नानंतर झाली. नवर्‍याच्या मते, पिठलं बाय डीफॉल्ट कुळीथाचंच. मला अजूनही "कोकणी रेसिपी" नीट न समजल्यानं (:फिदी:) हे पिठलं कायम नवराच करतो. मला आयतं मिळाल्यानं चव अजूनच चांगली लागत असणार.

आमच्याकडेही ब्रेकफास्टला पिठलंभात, पिठलंपोळी (भाजी पोळीसुद्धा) आयटमस हिट आहेत.

ममो, तुमचे लेख फार आवडतात. तुम्ही फार सहज आणि ओघवतं लिहिता.

नेहेमीप्रमाणेच चविष्ट लेख
फोटू?

"कोकणी रेसिपी" नीट न समजल्यानं > नंदिनी, भारी आयडिया आहे !

"कोकणी रेसिपी" नीट न समजल्यानं > अप्लाय करून बघण्यात येईल

लेख खूप आवडला.
कुळिथाचं पिठलं कधी खाऊन बघितलं नाही, ऐकलं सुद्धा इथे मायबोलीवरच.

ताई वाचताना सुध्दा तों. पा, सु. आज संध्याकाळीच करते. मी पण कांदा नाही घालत.

काय चविष्ट लिहिल आहे. लेखन खुपच सुंदर झाल आहे. लिहत रहा.

आमच्याकडे बेसनाच असत. कुळीथ अजून आमच्या एरीयात दिसल नाही. त्यामुळे फक्त बाहेर जाण झाल म्हणजे कोकण-अलिबाग साईडला की तिथून मी विकत घेऊन येते कुळीथ पीठ.

मनीमोहोर, किती सुंदर लिहिले आहे तुम्ही. तुमच्या आठवणींत कोकणाविषयीचा, तुमच्या घराविषयी जिव्हाळा आणि अभिमान इतका ओतप्रोत भरलेला असतो >>>> +११११
तेही सासरच्या घराविषयी लिहिलेलं असतं. वाचतांना असं वाटतं की याच घरात जन्मलेली, वाढलेली एक मुलगी लिहीतेय घराचं, रितीरिवाजांचं कौतुक. सासरच्या घरात अगदी समरसून गेल्याची पोचपावतीच आहे ही ! ग्रेट.

रेसिपी तर एकदम मस्त अ‍ॅज युजवल आणि लेखनशैलीही !.

जमल्यास फोटोही टाका पिठल्याचा

ममो, खूप छान लिहिल आहे.

काय मस्त लिहिलय, वाचून भूक लागली … अगदी फोटोची सुद्धा गरज नाही!
मस्त एकदम!!

खूपच मस्तं लिहीलय. कुपी आणायला लागणार आता.

मी कधीच नाही खाल्लं! आणि हे कोकणात एवढं सुपर हिट असतं हे ही माहित नव्हतं!

फार सहज सोपं मस्त आणि पोटभर लिहीलं आहे, पिठल्यासारखं!
मला पिठलं प्र चं ड आवडतं. कसंही, कशाचंही, कशाहीसोबत.

ममो................अग्ग क्काय्य(!) जिव्हाळ्याचा विषय घेतलास!
माझ्याकडे अजूनही कोकणातूनच येतं कुळीथपीठ. दुकानातून विकत बिकत घ्यायचं म्हणजे अग्गदीच काय ते हे!:फिदी:
माझे सासरे(तेही कोकणीच) कोकणात गावी गेले(कामानिमित्त) की माझ्या सासूबाईंच्या माहेरी जायचे. आणि सासूबाईंच्या वहिनीला सांगायचे.........मस्तपैकी कुळिथाचे पिठले आणि भात कर. आणि त्या (म्हणजेच माझ्या नवरोबांच्या मामी ना त्या....) अगदी इडली, गुलाबजाम असलं काही तरी करण्याच्या खटपटीत ....कारण जावई माणसाला कसलं ते कु. पिठलं करून घालायाचं.
त्यांच्यातले हे डायलॉग अज्जून आठवताहेत!
पण एक आहे...............जर आयुष्यात कधीच हे खाल्ले नसेल तर याची टेस्ट डेव्हलप व्हायला वेळ लागतो.
पण एकदा का चटक लागली......................................................................................................!!!!!!!!!!!
चला बै........................रात्रीचा मेनू ठरला ...कुपि नक्कीच!

सुंदर लिहिलंय.. यावेळी भारतवारीत मायबोलीकर शोभाने घरचे पिठ दिलेय.
मालवणला आमच्या घरी पिठले म्हणण्यापेक्षा पिठी म्हणतात. शिळे पिठले खरेच छान लागते कारण ते जेलीप्रमाणे घट्ट होत असते.

कुळथाचे पिक देशावर अजिबात घेतले जात नाही, पण पुर्वापार तिथे कुळीथ वापरात आहेत. कोकणातले व्यापारी कुळीथ, सुके खोबरे, हळद, जवळा असा माल घेऊन विशाळगड मार्गे वरती व्यापाराला येत.

देशावर शेंगोळ्याबरोबरच माडगं पण करतात. पिठ पातळसर शिजवून त्यात गूळ आणि मीठ घालून पितात. हे पेय शक्तीवर्धक आहे. खास करून थंडी ताप आला असेल तर अवश्य देतात.

माझ्या शिक्षिका, सौ बापट यांनी मला तूपाची बेरी घालून केलेले कुळथाच्या पिठाचे लाडू शिकवले होते ( इथे आहे कृती ) भन्नाट लागतात शिवाय पोट भरून जाते, एक लाडू खाल्ला तरी.

गोव्यात, मोड आलेल्या कुळथात कोहळा वगैरे घालून, कोदोल करतात. तेही मस्त लागते.

ममो, सुंदर. माझ्या जिव्याळ्याचा विषय.

आमच्या घरी पिठले म्हणण्यापेक्षा पिठी म्हणतात.>>>>>>>>>> +१ . पिठलं म्हणजे फ़क्त बेसानचं असं आमचं गणित. कुळीथाच्या पिठाचा वास तर दरवळतोच पण पिठी केल्यावर तर आहाहा! तोंपासू. बाहेर मस्त पाऊस आणि जेवायला गरम गरम पिठी भात. अगदी स्वर्ग सुख! आजही आमच्या घरात नेहमी पिठी असते. आणि अजूनही मी लहानपणी सारखीच, पिठी केलेली कढई शेजारी घेऊन जेवायला बसते. कढईतली पिठी संपल्यावर, कडेला लागलेली जी जरा घट्ट झालेली पिठी असते ती , अंगठ्याने खाण्याची सवय माझी अजून तशीच आहे. काय मस्त लागते ती! कोकणात ती लोखंडी कढईत करतात त्यामुळे जास्त छान लागते.

ह्या पिठाचा वास बॅगेतल्या इतर वस्तुना चटकन् लागतो व तो लवकर जात ही नाही म्हणून जाड पॅकिंग करुन नेतात >>>>>>...दिनेशदा, हे वाचताना तुमचीच आठवण.झाली.

मी कधीच खाल्ले नाही हे कुळथाचे पिठले . आता खावून बघायला पहिजे,
पण आमच्यात पिठले म्हणजे बेसनाचेच . त्यामुळे जरा अवघडच आहे

सुशोभा... पुर्वी मालवणहून आणायच्या सामानात कुळथाचे पिठ, खाजा, काजू, सुके बांगडे, आमसूले, केरसुण्या, खटखटे लाडू, चुनकापं असलं काय काय असायचं. प्लॅस्टीक उपलब्ध नसायचे.. मग यस्टीत नुसता वासांचा कल्लोळ असायचा.

कुपिचा वास लागतो म्हणून गावाहून त्याला एखादा कपडा बांधून मग पिशवीत ठेऊन आणतो. नाहीतर सर्वाना वास लागतो. खाजा, खटखटे लाडू अजूनही आम्ही आणतो गावाहून. तिथे बुंदीचे गुळाचे लाडू पण मिळतात ते नवऱ्याला खूप आवडतात.

वेसवार विशिष्ट भागात केलं जातं. माझ्या माहेरी संगमेश्वर तालुक्यात नाही वेसवार हा प्रकार, सासरी आल्यावरच मला कळला तो प्रकार. देवगड तालुक्यात फेमस आहे.

डाळीचे पिठलं आवडतं पण कु पि प्रचंड आवडतं.

कुळथा काहि महिति नाहि फोतु टाकाल का

फार छान लिहिलयं!

मस्त लिहिलंय. आज्जीमुळे मला कुळथाच्या पिठल्याची चव कळाली व गोडी लागली. आजी कोंकणातली असल्यामुळे तिला कुळथाबद्दल विशेष प्रेम. ते प्रेम का, हे तुमच्या लेखातून कळतंय. गरमागरम पहिल्या वाफेचा आसट भात, त्यावर लोणकढं तूप आणि सोबत कुळथाचं पिठलं = स्वर्ग.
तांदळाची भाकरी, कुळथाचं पिठलं, वरून तूप आणि सोबत आंब्याच्या लोणच्याची फोड = डबल स्वर्ग.
पावसात भिजून आल्यावर किंवा थंडीच्या दिवसांत या पिठल्याची मजा काही औरच!

पिठल तसा नावडता पदार्थ पण तुमचे कुपि वर्णन वाचुन खावेसे वाटतेय.
फ़ारच छान लिखाण!

Maze origin Marathwada, aaj var rahile Pashchim Maharashtrat, tondi boli bhasha Puneri+Kokanatil bhashechi zak, Sasar Kanadi, mala ek shabda dhad yet nahi Kanaditala. Kahi kama nimitt koakanat jane zale & tethil 2 padartha prachannnnnndd aawadale & te me banavayla pan shikle lagech.
1) Ukadiche modak
2) Kulithache pithl
Mala kahi koni kulithache tayar pith pathavnare nahi. So, me kulith thode korde bhajun, thand karun, dalayala dete girani var. Sale kadhali nahit tar prakrutis te apaykarak aahe ka?
& me je pithale banavate, tyat fodanis kanda, lasun, lal suki mirachi, hing, halad, jeere-mohori etc. ghalate & sole panyat ghalate ukli aalya nantar. Chaan lagte.

क्रिश्नन्त | 15 September, 2015 - 17:11
कुळथा काहि महिति नाहि फोतु टाकाल का
>>

क्रिश्नन्त,
कुळथाचं पिठलं म्हणजे कुळथा काय असं नाही विचारायचं. कुळीथ म्हणजे काय ते विचारायचं

इथे फोटो आणि सविस्तर चर्चा झालीय बघा.

मस्त!

कुळथाचं पिठलं भारी आवडतं. (न आवडणारे कोकणके नामपे धब्बा आहेत! :P)
पिठल्यात आमसूल, जिरं+सुकं खोबरं वाटून (हे वाटण फार लाडात आल्यास आणि वेळ असल्यास), आणि फोडणीत सुक्या लाल मिरच्या आणि भरपूर लसूण!!

सारी दुनिया एक तरफ और कुळथाका पिठला एक तरफ!