परतोनि पाहे - एक विलापिका

इतक्या लगेच प्रतिसाद, बासच एकदम, धन्यवाद भारती..

सहेली - मी कविता, 'करतो' असे म्हणण्या इतपत काही करत नाही पण (हात वर शपथपुर्वक वगैरे) सांगतो ही मीच लिहिली आहे. (ढापली नाहीये, प्रताधिकार मुक्त डकवलेली पण नाहीये)

गजानन - उपरोधाबाबत अधिक खुलासा करावा ही विनंती

वैवकु - पाल्हाळ आहेच, इथे गरज पण आहे. असे, 'गेले ते दिन गेले' किंवा 'How green was my valley' वाल्या फेजमधले गाणे, खूप रिकामा वेळ असेल अशा वेळीच सुचते, स्मरते आणि अशा सविस्तर विलंबित ख्यालातच ऐकवले जाते.

व्यावसायिक हा शब्द कोणत्या अर्थाने वापरला आहे? बाजारू, गल्लाभरू या अर्थाने की सफाईदार, नैपुण्याने युक्त या अर्थाने हे जरा विस्कटून सांगाल तर मंडळ आभारी राहील

चैत्राली, नरेंद्र गोळे, के अंजली, फारएण्ड, सुशांत खुरसाले, पुरंदरे शशांक - अनेकानेक धन्यवाद.

वैवकु - मनालाच रिकामा वेळ पाहिजे की, बाकीच्या काळज्या, विवंचना यांनीच ते व्यग्र असेल तर भर-भरून कसे यावे त्याने आणि ते असो तर असोच, पण पुढचा प्रश्न का डावललात? तळ्यात का मळ्यात ते सांगा की, कुंपणावर किती भार टाकावा आपला

उल्हास भिडे - अचूक निरिक्षण - विकासामुळे पूर्वीच्या खाणाखुणा पुसल्या गेल्याची खंत अधिक हायलाईट झाली आहे. हे खरेच आहे कारण हे एका अंतर्विरोधी विचार असणार्‍या माणसाचे हे स्वसापेक्ष प्रकटीकरण आहे.

एका प्रगतीशील पण आत्मकेंद्रित, गत जीवनाशी नाळ तुटलेल्या, मधल्या एका मोठ्या कालावधीमधे आपल्या जुन्या जीवनप्रणालीशी संपर्क देखिल नसलेल्या / न ठेवलेल्या माणसाचे, त्याने ठेवलेल्या भाबड्या अपेक्षांचा भंग झाल्यावर (थोडेसे लाऊड, अटेंशन सिकिंगसाठी) गायलेले रडगाणे आहे. त्याने स्वतःचा विकास साधलाय, तो स्वतः बदलला, त्याची जीवनशैली बदलली, पण त्याला असे वाटते आहे तो मागे जे काही ठेवून गेला होता ते सर्व चौथ्या मितीचा काहीही परिणाम न होता तसेच्या तसेच राहिले असेल / पाहिजे.
ह्या इथे त्याच्या विचारांमधे अंतर्विरोध पुरेपूर ठासून भरलेला आहे, त्यामुळे त्याच्या विचारांचे प्रकटीकरण पण तसेच आहे.

रच्याकने - माझ्यामते प्रत्यक्ष जीवनात 'गावाचा भौतिक विकास झाला पण आत्मा हरवला' यासारखे, असे सरधोपट, एकमार्गी बायनरी काहीच नसते. हे एक खूपच सरसकट विधान झाले. वै.म.

धन्यवाद सामो