तो मेघ सावळा ....

Submitted by पुरंदरे शशांक on 27 June, 2013 - 10:28

तो मेघ सावळा ....

तो मेघ सावळा बरसुन राही अवतीभवती
मी मला सावरुन घेता होइन त्याची पुरती

तो भुलवत जाई मला वेडिला चिंब भिजवुनी
मी अलगद जाते कवेत त्याच्या भान हरपुनी

तो अंकुर फुलवी उजाडलेल्या रानावरती
मी धरा होउनी पेलिन माझ्या अंकावरती

तो अलगद येउन फुंकर घाली ह्रदयावरती
मी फुलून येईन रानफुलातुन खडकावरती

तो फूल होउनी मजेत डोले वार्‍यावरती
मी जपून ठेविन पाकळीसहि अलगद हाती

तो स्वैर कोसळे टपोर निर्मळ थेंबामधुनी
मी धरू पाहते त्याला हिरव्या हातामधुनी

तो शीळ घालतो मधुमधुरशि वेणूमधुनी
मी वेडी राधा भुलून जाइन मला विसरुनी

तो मिटवुन सारे अंतर येतो धावधावुनी
मी संपुन जाइन कृतार्थतेने त्याच्या चरणी

शब्दखुणा: 
Group content visibility: 
Public - accessible to all site users

वा ! आशय, मांडणी ..... छानच.
वृत्तहाताळणी देखील बरीच चांगली जमलेय.

वाहवा !
सुंदर रम्य काव्य !

(अंकावर म्हणजे मांडीवर , कुशीत या अर्थाने वापरलेला आहे तो.)