Submitted by atulgupte on 6 May, 2011 - 04:11
हो ग सखे, खरच
आयुष्यात खुप काही राहूनच गेले
तुजे लाड आणि हट्ट
पुर्ण करायचे राहूनच गेले
तुझा हात हातात घेउन
चांदण्यात फिरण्याचे राहूनच गेले
तुजा हसरा आणि लाजरा चेहरा
डोळे भरून पहायाचे राहूनच गेले
रुसलेल्या नयनातून वाहणारे
अश्रू पुसायचे राहूनच गेले
माझ्यासाठी उपाशी राहिलेल्या सखीला
घास भरवायचे राहूनच गेले
काळ्याभोर केसात तुझ्या, गजरा
मोगऱ्याचा माळायचे राहूनच गेले
आपल्या प्रेमाचे प्रतिक, आपले
स्वप्न जन्माला यायचे राहूनच गेले
तुझ्या मिठीत शेवटचा श्वास घ्यायचा आहे
पण, हे सांगायचे राहूनच गेले
अपूर्ण जीवनाच्या उतरणीवर समजले
अग, आयुष्य जगायचे राहूनच गेले
आयुष्य जगायचे राहूनच गेले
गुलमोहर:
शब्दखुणा:
शेअर करा
वा ! आवडली. अन ही कविता सखीला
वा ! आवडली.
अन ही कविता सखीला दाखवली तरी आयुष्य जगाल पुन्हा, तिच्याच डोळ्यात
सुरेख...
सुरेख...
अवल आणि सांजसंध्या धन्यवाद
अवल आणि सांजसंध्या धन्यवाद