सांजखुणा

Submitted by sachinkakade on 16 February, 2011 - 02:07

सांजखुणांना गहिवर राधे विश्व जळाले त्यात
हळुच कोरडी हुरहुर तु गं सोडुनी दे पाण्यात...!!

कृष्ण पिउनी हलते झुलते यमुनेवर द्वारका
अमृतमय दुख:त बुडाला कलश मनासारखा...!!

पोरकी तीरावर बासरीतला सुर हरवली गुरे
निळी- सावळी धुळ उमटता बावरती वासरे...!!

बावर - बावर अंतरातुन नाद निळावत गेला
उर पेटल्या अंधाराचा असाच पांघर ओला...!!

उभ्या पुरातन ओलाव्या सांजखुणा गं राधे
स्मरणयुंगांत जगले-उरले प्रेम नसे गं साधे...!!

-एस. के. [ तुझी ही संध्याकाळ , तुझे आभाळ]

गुलमोहर: 
कविता
शब्दखुणा: 
ईंद्रधनु
शेअर करा