अनंताक्षरी - नेहमीची (मराठी)

Submitted by admin on 16 September, 1996 - 00:03

अनंत काळ चालणारी अंताक्षरी = अनंताक्षरी.

अंताक्षरीचे नियम

१. गाण्याची सुरूवात ही सुरूवातीपासून केली जावी. फक्त सुरूवातीचे आलाप किंवा गुणगुणणे वगळावे. गाण्याचे धृपद पूर्ण लिहीले जावे. धृपद पूर्ण लिहीले नसेल किंवा गाण्याची सुरूवात सुरूवातीपासून केली नसेल तर गाणे बाद धरले जाईल.
२. गाणं त्या पानावरुन वाहून गेल्याशिवाय त्याची पुनरुक्ती करु नये.
३. दोन किंवा अधिक गाणी एकाच वेळी किंवा काही अंतराने पण एकाच अक्षरापासून लिहीली गेली तर सर्वात आधी आलेलं गाणं ग्राह्य धरुन पुढील गाणे लिहावे.
४. अ, आ, ओ सारखे स्वर स्वतंत्रपणे वापरले जावेत अपवाद इ / ई आणि उ / ऊ चा).
५. नवीन गाण्याची सुरूवात आधीच्या गाण्याच्या शेवटच्या अक्षराने किंवा शेवटच्या एक अथवा अधिक शब्दांनीही करता ये_ईल. शेवटचा शब्द घ्यायचा असेल तर तो आहे तसाच घेतला जावा. त्याची रूपे किंवा समानार्थी शब्द घे_ऊ नयेत.
६. फक्त मराठी अंताक्षरीमध्ये शेवटचे अक्षर ल\' असल्यास, गाणे लिहिणार्‍याने पर्याय द्यावा. पर्याय दिला नसल्यास पुढचे गाणे एकतर, \'ल\' पासूनच लिहावे, किंवा उपांत्य अक्षरापासून लिहावे. पर्याय दिला असला तरी तो घेणे बंधनकारक नाही. हा नियम हिंदी अंताक्षरीसाठी लागू नाही
७. मराठी अंताक्षरीमध्ये शेवटचे अक्षर ठ' असेल तर ते गाणे लिहीणार्‍याने पर्याय द्यावा अन्यथा पुढील गाणे लिहीणार्‍याने उपांत्य अक्षरापासून पुढचे गाणे लिहावे.
८. मराठी अंताक्षरीमध्ये सहज टाळता येण्यासारख्या काही चुका

८.१. 'पाहुनी रघुनंदन सावळा' ही गाण्याची सुरूवात आहे, 'लाजली सीता स्वयंवराला' नव्हे.
८.२. 'निंबोणीच्या झाडामागे' ही सुरूवात बरोबर आहे लिंबोणीच्या झाडामागे' नव्हे.

विषय: 
Groups audience: 
Group content visibility: 
Public - accessible to all site users

या विराट गगनाखाली
मी तृणात निजले आहे
वर्षाव तुझ्य प्रेमाचा
मी त्यातून भिजलो आहे

हे राष्ट्र देवतांचे
हे राष्ट्र प्रेषितांचे
आ चंद्र सूर्य नांदो
स्वातंत्र्य भारताचे

चांदण्यात फिरताना
माझा धरलास हात
सखया रे आवर ही
सावर ही चांदरात

तुझ्या गळा
माझ्या गळा
गुंफु मोत्यांच्या माळा
प आ

लट पट लट पत
तुझं चालणं
मोठ्या नखऱ्याचं
नारी गं
नारी गं
नारी गं
नारी गं

चाफा बोलेना, चाफा चालेना
चाफा खंत करी, काही केल्या फुलेना
गेले आंब्याच्या बनी, म्हटली मैनासवे गाणी
आम्ही गळयांत गळे मिळवुन रे
गेले केतकीच्या बनी, गंध दरवळला वनी
नागासवे गळाले देहभान रे
चल ये रे, ये रे गडया, नाचु उडु घालु फुगडया
खेळू झिम्मा झिम् पोरी झिम् पोरी झिम्

शोधिसी मानवा
राऊली मंदिरी
.. देव हा
आपल्या अंतरी

नांदतो देव..
रजनीगंधा जीवनी या
बहरुनी आलया..