अनंताक्षरी - नेहमीची (मराठी)

Submitted by admin on 16 September, 1996 - 00:03

अनंत काळ चालणारी अंताक्षरी = अनंताक्षरी.

अंताक्षरीचे नियम

१. गाण्याची सुरूवात ही सुरूवातीपासून केली जावी. फक्त सुरूवातीचे आलाप किंवा गुणगुणणे वगळावे. गाण्याचे धृपद पूर्ण लिहीले जावे. धृपद पूर्ण लिहीले नसेल किंवा गाण्याची सुरूवात सुरूवातीपासून केली नसेल तर गाणे बाद धरले जाईल.
२. गाणं त्या पानावरुन वाहून गेल्याशिवाय त्याची पुनरुक्ती करु नये.
३. दोन किंवा अधिक गाणी एकाच वेळी किंवा काही अंतराने पण एकाच अक्षरापासून लिहीली गेली तर सर्वात आधी आलेलं गाणं ग्राह्य धरुन पुढील गाणे लिहावे.
४. अ, आ, ओ सारखे स्वर स्वतंत्रपणे वापरले जावेत अपवाद इ / ई आणि उ / ऊ चा).
५. नवीन गाण्याची सुरूवात आधीच्या गाण्याच्या शेवटच्या अक्षराने किंवा शेवटच्या एक अथवा अधिक शब्दांनीही करता ये_ईल. शेवटचा शब्द घ्यायचा असेल तर तो आहे तसाच घेतला जावा. त्याची रूपे किंवा समानार्थी शब्द घे_ऊ नयेत.
६. फक्त मराठी अंताक्षरीमध्ये शेवटचे अक्षर ल\' असल्यास, गाणे लिहिणार्‍याने पर्याय द्यावा. पर्याय दिला नसल्यास पुढचे गाणे एकतर, \'ल\' पासूनच लिहावे, किंवा उपांत्य अक्षरापासून लिहावे. पर्याय दिला असला तरी तो घेणे बंधनकारक नाही. हा नियम हिंदी अंताक्षरीसाठी लागू नाही
७. मराठी अंताक्षरीमध्ये शेवटचे अक्षर ठ' असेल तर ते गाणे लिहीणार्‍याने पर्याय द्यावा अन्यथा पुढील गाणे लिहीणार्‍याने उपांत्य अक्षरापासून पुढचे गाणे लिहावे.
८. मराठी अंताक्षरीमध्ये सहज टाळता येण्यासारख्या काही चुका

८.१. 'पाहुनी रघुनंदन सावळा' ही गाण्याची सुरूवात आहे, 'लाजली सीता स्वयंवराला' नव्हे.
८.२. 'निंबोणीच्या झाडामागे' ही सुरूवात बरोबर आहे लिंबोणीच्या झाडामागे' नव्हे.

विषय: 
Groups audience: 
Group content visibility: 
Public - accessible to all site users

त्या तिथे, पलिकडे, तिकडे
माझिया प्रियेचे झोपडे

गवत उंच दाट दाट, वळत जाई पायवाट
वळणावर अंब्याचे, झाड एक वाकडे

कौलावर गारवेल, वाऱ्यावर हळु डुलेल
गुलमोहर डोलता, स्वागत हे केवढे

तिथेच वृत्ति गुंगल्या, चांदराति रंगल्या
कल्पनेत स्वर्ग तो, तिथे मनास सापडे

डौल मोराच्या मानचा रं डौल मानचा
येग रामाच्या बानाचा रं येग बानाचा
तान्या सर्जाची हं नाम जोडी
कुना हुवीत हाती घोडी माझ्या राजा रं

धरती आभाळाची चाकं
त्याच्या दुनवेची हो गाडी
सुर्व्या चंदराची हो जोडी
त्याच्या सर्गाची रं माडी, सर्गाची माडी

सक्ती शंकराची माया
इस्‍नू लक्षुमीचा राया
पुरुस परकरतीची जोडी
डाव परपंचाचा मांडी माझ्या राजा रं

रोज मला विसरून मी गुणगुणतो नाव तुझे
आज इथे तू न जरी तरी भवती भास तुझे
तुझ्या आठवांचा शहारा
जरा येऊनी ह्या मनाला
सावर रे, सावर रे

प्रेमवेडी राधा, साद घाली मुकुंदा
लपसि कोठे गोपाला, गोविंदा

तुझे निळेपण आभाळाचे
कालिंदीच्या गूढ जळाचे
प्रसन्न सुंदर वा कमळाचे
त्याची मज हो बाधा

तुला शोधिते मी दिनराती
तुजसि बोलते हरि एकांती
फिरते मानस तुझ्या सभोवति
छंद नसे हा साधा

तुझ्याविना रे मजसि गमेना
पळभर कोठे जीव रमेना
या जगतासि स्नेह जमेना
कोण जुळवि हा सांधा

(बर्याच दिवसानी शांत असल्याने नव्याने)

धुंदीत गाऊ, मस्तीत राहू
छेडीत जाऊ आज प्रीत साजणा
थंडी गुलाबी, हवा ही शराबी
छेडीत जाऊ आज प्रीत साजणी

साजणी नभात नभ दाटून आले
कावरे मन हे झाले, तू ये ना साजणी
सळसळतो वारा, गार गार हा शहारा
लाही लाही धरतीला, चिंब चिंब दे किनारा
तुझ्या चाहुलीनं ओठी येते गाणे..

नको मारूस हाक
मला घरच्यांचा धाक
भर बाजारी करीसी खुणा
करु नको पुन्हा हा गुन्हा

हे चांदणे फुलांनी शिंपीत रात्र आली
धरती प्रकाश वेडी ओल्या दवांत न्हाली

तारे निळे नभांत हे गूज सांगतात
का रंग वेगळा हा फुलत्या नव्या कळीस
ओठांतल्या स्वरांना का जाग आज आली

तो स्पर्श चंदनाचा की गंध यौवनाचा
उधळीत रंग आला स्वप्नांतल्या स्वरांचा
ती रात्र धूंद होती स्वप्नात दंगलेली

गेली कुटं गावना
बोलल्या बिगर र्‍हावना
बुजलीया कानाची भोकं
तुमचं खाजवा की
जर्रा खाजवा की
बुगडी शोधाया डोकं

ही वाट दूर जाते, स्वप्नामधील गावा
माझ्या मनातला का तेथे असेल रावा

जेथे मिळे धरेला, आभाळ वाकलेले
अस्ताचलास जेथे रवीबिंब टेकलेले
जेथे खुळया ढगांनी, रंगीन साज ल्यावा

स्वप्नामधील गावा, स्वप्नामधून जावे
स्वप्नातल्या प्रियाला, मनमुक्त गीत गावे
स्वप्नातल्या सुखाचा, स्वप्नीच वेध घ्यावा

वद जाऊ कुणाला शरण
करील जो हरन संकटाचे
मी धरीन चरण त्याचे
सखये बाई गं

गSSSSSSसाजणे!
कुण्या गावाचि, कुण्या नावाचि,
कुण्या राजाचि, तू ग राणी
आली ठुमकत, नार लचकत,
मान मुरडत, हिरव्या रानी

खुळू-खुळू घुंगराच्या, तालावर झाली दंग
शालू बुट्टेदार, लई लई झाला तंग
सोसंना भार, घामाघूम झालं अंग
गोऱ्या रंगाचि, न्याऱ्या ढंगाचि
चोळि भिंगाचि, ऐन्यावानी

पडु आजारी, मौज हिच वाटे भारी

नकोच जाणे मग शाळेला
काम कुणी सान्गेल न मजला
मऊ मऊ गादी निजावयाला
चैनच सारी, मौज ही वाटे भारी

रात्रीस खेळ चाले
ह्या गुढ चांदण्यांचा
संपेल ना कधीही
हा खेळ सावल्यांचा

चांद मातला, चांद मातला
जीव गुंतला, जीव गुंतला
तन मन कोरे अधीर झाले
फुंकरवारे सुखावणारे

चांदण्यातुनी प्राण सांडला
जीव गुंतला, जीव गुंतला