Submitted by विशाल कुलकर्णी on 23 February, 2010 - 04:48
बरेच दिवस शांत होतो. पण सद्ध्या शिरोडकरांनी लावलेला धडाका बघून आम्हालाही सुरसुरी आली. कौतुकरावांच्याच http://www.maayboli.com/node/14055 या सुंदर कवितेला आमचे हे विडंबन सादर समर्पित.
’बाई’ ने पुरावे खुले मांडलेले...
'साहेबां'शी दुरावे किती वाढलेले...,
पिपासू नेत्यांचे घसे कोरडे अन...
खंड भुखंडांचे वाया चाललेले ....,
वासना धनाची प्रभागास जाळी ....
चरे नित्य आमदार निधीस लाभलेले,
दिसे राजधानीची कवाडे मनाशी...
रडतात पुढारी, तिकीट कापलेले,
द्यावे..? घ्यावे..? कसे सिद्ध व्हावे..?
सारेच प्रश्न जनपथी टांगलेले...,
उठे हात दोन्ही, " कुणी होय वाली?"
मन - मोहन सोनिया चरणी गुंतलेले .... !
(आता जुना झालेला) ईडंबनकार ईरसाल खोटे
गुलमोहर:
शेअर करा
(No subject)
(No subject)
वा !!! लगे रहो
वा !!! लगे रहो
क्या बात है. आई शप्पथ, आज से
क्या बात है.
आई शप्पथ, आज से खिलाना बंद पिलाना शुरु.
क्या बात है. आई शप्पथ, आज से
क्या बात है.
आई शप्पथ, आज से खिलाना बंद पिलाना शुरु.
विशाल : लय भारी .... या
विशाल : लय भारी ....
या कवितेच नाव "मवाली" ठेवायला हरकत नव्हती ...
गिरीशजी एकदम मान्य..... बदल
गिरीशजी एकदम मान्य.....
बदल केलाय !
वा .... कुलकर्णी. बघा
वा .... कुलकर्णी. बघा शिरोडकर ... कुलकर्ण्यांनी .... `म'वाली ...पोस्टवून ... `ह'वाली केलयं ... काय म्हणणं आहे तुमचं !!!
विशल्या, माझ्या कवितेच्या
विशल्या, माझ्या कवितेच्या विडंबनाची सुपारी कोणी दिली ? नाव सांग आधी. नाही त्याच्या विपूत चार कायच्या काय खरडल्या तर नावाचा.....
पण मित्रा, वृत्तात बसला असतास तर अजून मजा आला असता... कधी सुधरणार तू ? हे तुझं अस 'लय' सोडून वागणं म्हणजे लय झाल बघ.
(No subject)
कौत्या, नक्की कोण चावलं तुला?
कौत्या, नक्की कोण चावलं तुला?
कौतुकला अनुमोदन लयीने अजुन
कौतुकला अनुमोदन लयीने अजुन मजा आली असती. आता इडंबन करत वेळ फुकट न घालवता त्या बिलंदराला तडीपार ने एकदाचा
व्वा! शरद
व्वा!
शरद
विशाल्दा..
विशाल्दा..:हाहा:
लै भारी रे
लै भारी रे
मस्तच रे विशाल! कौतुकला
मस्तच रे विशाल!

कौतुकला अनुमोदन
शरद
विशाल, मस्त विडंबन रे. पण
विशाल,
मस्त विडंबन रे. पण कौतुक म्हणतोय तेही खरं आहे. कोणतीही कविता लयीत साधली ना, की मग तिची खुमारी अधिक वाढते.
पण चिमटे झक्कास. लगे रहो मुन्नाभाय
मस्त... आम्हाला ते वृत्त
मस्त... आम्हाला ते वृत्त बित्त काही कळत नाही तेच बरे.. त्यामुळे काहीही न खटकता कवितेचा आनंद घेता येतो..
साधना.. आपली तुपली गट्टी
साधना.. आपली तुपली गट्टी बर्का

विश्ल्या लै भारी... "काही
विश्ल्या लै भारी...

"काही लोकांना वाटतं की फक्त तेच विडंबन करू शकतात"
बरी खोड मोडलीस...
कौत्या, पाहीलंस का? कसा बदला
कौत्या, पाहीलंस का? कसा बदला घेतेय दक्षी ते.....