स्माईल, प्लीज

सहीच सही

’आईज प्लीज’
********************************************
The trouble with being punctual is that, no one is there to appreciate it!!

खुपच छान.

>> मान, पोटरी... कुठे कुठे खाजत होतं त्या सगळ्याची शांती केली >>
दाद

~~~~~~~~~
दक्षिणा......
~~~~~~~~~

दादच असणार ही नक्कीच. हे मी पहीली ४/५ वाक्य वाचुन म्हंटल.
मजा आया गो.
- अनिलभाई

हो! लहान मुलांना भरवताना माझी होतात तोंड, त्यांच्यासारखी... घरात पाना-पक्कड असली हत्यारं घेऊन सहसा मला मदतनीस म्हणून उभं करीत नाहीत... 'माझी तोंड बघण्यात हसून हसून त्यांची कामं होत नाहीत', इति नवरा आणि मुलगा >>>

अगदी अगदी.......माझा नवरा ,आई आणी माझ्या बहिणी मला हेच म्हणतात्.मला वाटायच कि मीच एकटी अशी..

लेखन छान.... आवडलं ...........
तुमच लिखाण मला नेहमीच खुप आवडतं.

'आईज प्लीज'

<< ’ओके, नाऊ... टेक टू’..... असं मी म्हणताच ती फिस्कारलीच, ’धिस इज डिजिटल कॅमेरा. नो नीड फॉर टू’
’हिची उंची किती... ही बोलतेय काय... काय चाल्लय काय.....' >>

... सही गं दाद... नेहेमीप्रमाणे मस्त...

फार भारी!!

डावी पापणी फडफडणे, ओठ कोरडे पडणे, उजवी नाकपुडी हुळहुळणे (हे निवारताना, कितीही प्रयत्नं केला तरी दोन्ही नाकपुड्या फुलतात), उजव्याच कानाला खाज, असल्या अजिबात आपल्या हातात नाहीत अशा अनेक गोष्टी घडायला सुरूवात झाली होती>>>>>>>>>>>>>
मर्फीज लॉ
घरात पाना-पक्कड असली हत्यारं घेऊन सहसा मला मदतनीस म्हणून उभं करीत नाहीत... 'माझी तोंड बघण्यात हसून हसून त्यांची कामं होत नाहीत'>>>>>>>>>>
कात्री घेवुन काहि कापताना काय होत मग.
आइज प्लीज
जरा लवकरच संपल हा. एक मोठ्ठी विनोदी कथा येवुदे की. बरेच दिवस झाले.

हे हे हे :हाहा:.. सहीच

तिला सांगून काही उपयोग होता का? विश्वास ठेवला असता का तिने?.... की माझा चेहराच हसरा आहे म्हणून? >>>> how sweet!

बाकी पंचेस जबरी! बटा, उंची, खाज- अगदी अगदी!!

आता एखादा 'हसरा' फोटो पेस्ट कर इकडे
------------------------------------------
'घोड'चूक जरी केली, तरी होतो 'गाढव'पणाच!

खी खी.. कस काय जमत ग तुला... ईंडियात कधी येते आहेस...

मस्तंच दाद,

आता एक फर्मास कथा येऊ देत, तुझ्या कथेची भूक लागलीये.

सॉलीड गं....... अशक्य लिहितेस तू......

खि..खि....खि....खि....

दाद एकदम मस्त!!!!
<<’बाय वन गेट वन फ़्री’ असं प्रत्येक विचारचं असतय>>
सही
बर्‍याच दिवसांनी आलीस ??
पण मस्त !!! नेहमी प्रमाणेच
*****************
सुमेधा पुनकर
*****************

हुर्रेर्रे SSSSS एकदाची दादने कथा लिहीली तर ! गुलमोहोराचा सडा शोधताना कुठे हरवली नाही माझ्याकडून हेच नशीब.

घरात पाना-पक्कड असली हत्यारं घेऊन सहसा मला मदतनीस म्हणून उभं करीत नाहीत... 'माझी तोंड बघण्यात हसून हसून त्यांची कामं होत नाहीत'>>>>>>>>>>
हा बर्‍याच (की सगळ्याच ?) स्त्रीवर्गाचा विकपॉइंट असतो की काय ? मिक्सर लावताना एक बघण्यासारखा होणारा चेहरा माझ्या घरी आहे
.................................................................................................................................
** खरे मित्र असाल तर तुमच्या दुखा:तही सहभागी करुन घ्या ! **

daad,
यावेळी जरा कमी फीसफीसलो..
waiting for next..

दाद गं दाद ....

दाद मस्तच. खुप हसवलस.

दाद, सगळा डोळ्यासमोर येतोय हा सीन. माझा पण हाच प्रॉब्लेम आहे गं, मी पण अशीच एकदा हसायला लागले की मला आवरतच नाही. एकदा घरी सत्यनारायणाची पूजा चालू असताना भटजींच्या instructions व त्यावर नवर्‍याची कृती यामुळे मी हसू लागले. हसू दाबण्याच्या प्रयत्नात गदगदा हलू लागले. थोड्यावेळाने नवरा पण गदगदू लागला त्यापाठोपाठ सासूबाई व नणंदही. नणंद हसण्यात माझ्यापेक्षाही सवाई आहे त्यामुळे ती हसत हसत आत पळाली. इतकावेळ control ठेवलेले गुरुजीपण हसू लागले. मग आरती सुरु केली तेव्हा नणंद तिथे येई हसू यायला लागले की टाळ्या वाजवतच आत पळे. ते सत्यनारायणपण त्यादिवशी खूप हसले असतील.

भारीच दाद..
अन वर पेस्टलेला फोटू पण भारी. त्या पासपोर्टवाल्यांना विचारून बघ, हा चालेल का म्हणून..!

--
भेटण्याआधीच ठरलेली असते वेळ जेव्हा जायची-
शहाण्या मुलासारखी खेळणी आवरून घ्यायची..!!

लेख आणि फोटु - दोन्ही मस्त...

तोपर्यंत माझ्या चेहर्‍याच्या, इतकावेळ गप्पं बसलेल्या वेगवेगळ्या स्नायूंना वाचा फुटली होती.... डावी पापणी फडफडणे, ओठ कोरडे पडणे, उजवी नाकपुडी हुळहुळणे (हे निवारताना, कितीही प्रयत्नं केला तरी दोन्ही नाकपुड्या फुलतात), उजव्याच कानाला खाज, असल्या अजिबात आपल्या हातात नाहीत अशा अनेक गोष्टी घडायला सुरूवात झाली होती. प्रत्येकवेळी माझ्या वेगवेगळ्या स्नायूंना अवदसा सुचत होती, त्याला मी काय करू? >>> अगदी, अगदी..

मला वाचताना खीखीखीखी, खुखुखुखु, ख्याख्याख्याख्या अस वाक्यागणिक सारख सारख हसू येत होते!
पण बॉस माझ्या समोरच हाप केबिनमधे बसलेला असल्याने, अन हल्ली त्याच माझ्यावर जरा "जास्तच लक्ष" असल्याने हसू कस आवरल माझ मला माहित!
च्यामारी असले विनोदी लेख, सुतकी चेहरा करुन वाचणे कठीणच हो!
त्यामुळे, हल्ली मी हसू आवरायचा एक नविनतम उपाय शोधून काढलाय,
म्हणजे काय? की हसत नाही अस नाही, हसतोच!
फक्त गालान्ना खळ्या पाडण्याऐवजी कपाळाला आठ्या पाडतो!

दाद, झकास! मजा आली वाचताना
...;
आपला, लिम्बुटिम्बु

मस्त लिहीलय, मलापण एकदा हसु यायला लागल कि जाम आवरत नाही. रडायच्या बाबतीतही तीच गत आहे म्हणा.

दाद....
वाचून खूप हसले........
अगं मी आत्ता परवाच व्हीसासाठी फोटो काढायला गेले तर तो फोटोग्राफर म्हणतो जरा केस नीट करा........मी आपलं पर्समधून कंगवा जरा विंचरल्यासारखं केलं पण त्याच्या काही पसंतीस उतरलेलं दिसलं नाही. (बहुतेक सूरत ही ऐसी है ...क्या करेंगे असं तो मनात म्हणत होता.) त्याने विचित्र नजरेनं माझ्याकडे पाहिलं. ....परत केस विंचरायला लावले......मला रागच आला त्याचा. हाच प्रकार दोन तीन वेळा झाल्यावर मी विचारलं ...काय रे भाऊ(नगरी पद्ध्तीने!) काय प्रॉब्लेम आहे तुझा? तर म्हणतो तुमचे कानच दिसत नाहीत.........! मी पटकन घाबरून आरशात पाहिलं ! तर कान तर जागेवरच होते.......आणि त्याच अजूनही समाधान होत नव्हतं. आता तो म्हणायला लागला...केस मागे ओढून घट्ट बांधा आणि कानाजवळ क्लीपा लावा. म्हणजे कान दिसतील........दाद, हे जरा जास्तीच झालं असं नाही तुला वाटत? अगं अगदी चप्प केस.....आणि त्यावर क्लीपा? शक्य आहे का ते? शेवटी कसं तरी करून काढला एकदाच फोटो! पण त्याचे समाधान झालेलेच नव्हते!

जबरदस्त.
छोटं का म्हणे इतकं? पण खरंच बर्का. मर्फीज लॉ तर अगदी. हे सग्गळं फक्त फोटू च्या वेळीच नाही तर टू मीनिट्स सायलंस, राष्ट्रगीत अशा बाक्या प्रसंगात होतंच.
ग्रूप फोटू चालू असताना तर मी बर्‍याचदा इतरांना अरे/अगं इकडं बघ ना कॅमेर्याकडं असं सांगतानाच क्लिक होतं. तो/ती छान स्माईलमधे आणि मी अधांतरी कुठंतरी हात असलेली अशी दिसते.

सुरेख!!!! तुझा सेंस ऑफ ह्युमर... क्लासच

-----------------------------------------------------------------------------------
ख्वाब रंगी है, इस जहां के, देख ले देख ले तु सजा के,
अपने सायेसे तु निकल के, देख ले देख ले तु बदल के,
रंगोंके है मेले, खुशीयेंके है रेले,
धडकन पे पेहेरा क्युं है क्यु......