केशवा का रे या (विडंबन)

जामो, नही जम्या एवढं !

प्यारेजी,
लगे रहो..!!

मित्रा मीटर चुकलं रे ! (म्हणजे काय ते विचारू नको!)

जामो. कसल्या लोकांसोबत राहतोस रे बाबा ? ही केस बरी नव्हे !

जामोप्या,
हे बघ मी दुरुस्त करून दिलंय.
आता उगाच डोके खाजवत बसायला नको

केशवा, माधवा,
तुझ्या डोक्यात किती रे उवा!

तुझ्यासारखा तूच घाण
उगा टाळिसी का रे न्हाण?
वेळोवेळी डोक्यावरुनी
फिरव की कंगवा

वेळ काढुनी एकदाच
सलूनमध्ये थेट जाच
केसांना त्या कैची लागता
पडे उवांचा थवा

लिखांप्रमाणे कोंड्यासाठी
शाम्पू लाव रे भरून वाटी
केस पांढरे तेही बघ रे
उपाय जालीम हवा

मस्त... विडंबन पार भादरूनच टाकलंत की!!

............................................................
कशाला भादरलं, डोक्याला की कवितेला ?