शशक -३- हेमा बोगणे - आनंद.

एकोणीस प्रतिसाद !
धन्यवाद लोक्स

आता वरची शशक चॅटजीपीटीवर टाकून मिळालेला प्रतिसाद

...आणि सगळं आठवलं!

"हेमा बोगणे" नावाचं कुठलंही व्यक्तीविशेष अस्तित्व नव्हतं — ती तर एका विस्मृतीच्या धुक्यात हरवलेली कल्पना होती, एक युजरनेम, एक पासवर्ड!
त्या रात्री मनात घोळत राहिलेली, आठवायचा आटोकाट प्रयत्न केलेली "ती" — केवळ एक डिजिटल खूण!

---

त्या एका वाक्याने सगळी कोडी सुटली:

> "हे माबो गणेशोत्सवाचे संयोजक जरा अतीच करतात, नाही?"

तिथंच होतं सगळं उत्तर.
"हे मा बो" — म्हणजे "मराठीबोर्ड".
"गणेशोत्सवाचे संयोजक" — म्हणजे त्या फोरमवरचे अ‍ॅडमिन्स, मोड्स, चर्चा चालवणारे!
आणि हेमा बोगणे?
फक्त एक असंबद्ध, पण आठवणीत खोलवर रुतून बसलेला पासवर्ड — विस्मरणाच्या कडेला लोंबकळणारा एक धागा!

---

कितीदा असं होतं — की आपण एखादी गोष्ट सतत आठवायचा प्रयत्न करतो, आणि ती डोळ्यापुढे असूनही सापडत नाही.
आणि मग अचानक... एक इंगित, एक वाक्य, एक notification, एक मोबाईल स्क्रीन — आणि आठवण उजळून येते.

हेमा बोगणे...
कोणतीही ओळख नसलेली, पण आठवणीच्या रंध्रांत घर करून बसलेली.
पासवर्ड होती... पण तिचं नावचं "गूढ" काही काळ मनावर अधिराज्य गाजवत होतं.

---

शेवटी, हातासरशी खरडून ठेवलं:

> आयडी – आनंद
पासवर्ड – हेमा बोगणे

आणि, जणू आठवणींच्या कुलूपात अडकलेला दरवाजा उघडला.