ह्म्म... खरं तर रसग्रहणासहीत दाखवला पिक्चर तर काही वाईट नसावं. ऑफकोर्स ए रेटींग नसेल तर काय हरकत आहे? तसंही आईने मला पिक्चर दाखवला ह्यात लेकीचही समाधान आहे ना? की तुला खात्री आहे की ती तुला न सांगता पिक्चर पहाण्याचे प्लॅन्स बनवणार नाही?

काय पहावं / दाखवावं हा वयैक्तिक ? असला तरी तूचवर लिहिल्याप्रमाणं तिला तो पिक्चर बघीतला नाही म्हणून ऑडमॅन आउट ठरवल>>> आता चर्चाच करायची असेल तर जे जे उत्तम ते ते आल पाहिजे ना चर्चेत म निव्वळ पिक्चर दाखवून काय होणारे? त्या पिक्चरच्या संदर्भातली माहिती इन जनरल कलाकारांनी घेतलेले श्रम (असतील तर / ते!! ) ह्या वरची माहिती देऊन एक "अलग सोच" नाही का निर्माण करता येणार?

सध्या येवढच सांगतो. विश्वास ठेव ही पिढी खूप खूप फास्ट आहे!

[संपूर्ण वयैक्तिक मत!]

ऑडमन आउट प्रकरण फार वाईट असतं स्मिता. मुलीला तिच्या मतांवर ठाम रहायला शिकव. जर तिला चर्चेत भाग घेता येत नसेल तर तिने तो चित्रपट का पाहिला नाही हे तिला स्पष्ट सांगता यायला हवे.
जर तू आज तिला धाकाने किंवा प्रेमाने नाही दाखवलास चित्रपट तरी आता फक्त वाईट वाटून गप्प राहीलही ती, पण नेहमी नाही. त्यामुळे तिच्या मैत्रिणींच्या घोळक्याचा ताबाही घेणे आवश्यक आहे. ती ज्या मुलींबरोबर राहते त्यांच्याशी तू पण मैत्री कर, त्यांची मनसिकता समजावून घे आणि त्यांनाही चांगलं वाईट पचेलसं शिकव. जर तिचा ग्रूप तुझ्याकडं मोकळा झाला तर असले प्रसंग येणार नाहीत किंवा तुला काय करता येइल याची कल्पना राहील.
जर गप्प राहीलीस तर डुआयने म्हटल्याप्रमाणे उद्या तुझ्या नकळत गोष्टी सुरु होण्याची शक्यता.
अजून एक म्हणजे खूप ताणू नये, अश्याने जबरदस्त कुतूहल निर्माण होते आणि नको त्या गोष्टी घडतात. त्यामुळे चांगले चित्रपट मुलांबरोबर जऊर पहावे तसेच टीव्ही वरचे कार्यक्रमही. आणि त्यावर सकारात्मक चर्चा पण व्हावी. मुलांना विचार मांडता यायला हवे.
फार लिहीलं नै!

सॉरी, मी आधी कुठेतरी साजिर्‍याची पोष्ट वाचली आणि डुआयचा उल्लेख नकळत त्याच्या नावाने झाला.

प्रयोग, असा कठीण काळ अजून महाकठीण होत जाणार. दोन हात करायलाच हवेत.

साजिरा म्हटल्याप्रमाणे उद्या तुझ्या नकळत >>> साजिरा आलाय का इथं त्याच्या डूआय न? नाही ना? साजिरा कुठं काय म्हणलाय ( अजून) अहो तो मी आहे. साजिरा नव्हे! नावात डुआय आहे मी काही त्याचा डूआय नाही.

मुलीला तिच्या मतांवर ठाम रहायला शिकव. जर तिला चर्चेत भाग घेता येत नसेल तर तिने तो चित्रपट का पाहिला नाही हे तिला स्पष्ट सांगता यायला हवे.>> नक्कीच. पण का हे ठरवता आलं पाहिजे. केवळ कुणीतरी नाही म्हणालं म्हणून नाही पहात हे कारण नव्हे ना? [जसं की विषयांतराचा धोका पत्करून - माझ्या मावशीचा मुलगा हिंदी - बॉलिवूडचे टिपीकल पिक्चर पहात नाही कारण त्याला सायफाय मूव्हीज आवडतात. हिंदीतला रोमॅन्स नाही आवडत!]

प्रयोगा,

टीव्हीच नको पहायला मग! शक्य आहे का? चांगल काय वाईट काय नीट समजावून दिलं की झालं नाही का?

बाकी तुझ्या ३ ईडी. च्या पोस्ट बद्दल बोललो तर उद्या मला बॉ. च्या प्रत्येक सि. बद्दल तसंच बोलावं लागेल... म्हणून यावर सध्या काहीही बोलत नाही

स्मिता,

हा विषय ३ ईडी पुरताच मर्या. नाहीये ना...

स्मिता, तुझ्याशी अगदी सहमत. कुठलाही सिनेमा, नाटक, टिव्हीवरचा कार्यक्रम बघितलाच पाहिजे असं मला वाटत नाही. माझ्या मुलांनाही बहुधा वाटत नसावे. प्रत्येकाला त्याची आवड असायलाच पाहिजे असे काही नाही. आणि सगळी करतात म्हणून आपण केले पाहिजे हे तर मला मुळीच पटत नाही. मी कदाचित इथे अमेरिकेत लांब आहे म्हणून तसे असू शकेल कदाचित, पण मला इथेही बर्‍याच मित्रमैत्रिणींनी हा सिनेमा बघायलाच हवा असे सांगितले. मी म्हणते मला जेव्हा सवड असेल तेव्हा एखादा बरा सिनेमा मला बघावासा वाटला तर तेव्हा मी बघेन, किंवा मुलांनाही घेऊन जाईन. पुष्कळ वेळा तेव्हा मला त्या मित्रमैत्रिणींशी बोलायला काही विषय रहात नाही हेही खरे आहे, तेव्हा थोडा वेळ मी त्यांनी सांगितलेली गोष्ट रस घेऊन ऐकते. पण ऐकावे जनाचे करावे मनाचे असे मी मानते. थोड्या काळाने दुसरा विषय चालू होतोच.
हे नुसते सिनेमाच्याच बाबतीत आहे असे नाही तर इतरही अनेक गोष्टीत लागू पडते. मुलं जेव्हा मागे लागतात तेव्हा त्यांनाही मी हेच सांगते व हेही सांगते की आपण प्रत्येकजण वेगवेगळ्या व्यक्ती आहोत, प्रत्येकाने केलेच पाहिजे अशा गोष्टी आपण सगळेच करतो, उदा. दात घासणे, आंघोळ करणे वगैरे. सिनेमा बघणे हे त्यात मोडत नाही. कधी मुलांनी फारच हट्ट केला तर मी त्यांना वयोमानानुसार मित्रांबरोबर कधीतरी जाऊही देते, पण त्याबरोबरच हेही सांगते, की एकदा परवानगी दिली, नेहमीच देईन असे नाही.

प्रयोग, १००% अनुमोदन रे बाबा!
आम्ही (मी, नवरा, नणंद, तिचा नवरा आणि ५ वर्षाची पोरगी) गेलेलो चित्रपट बघायला

मला स्वतःलाच तो घाणेरडे पणा बघायला नको वाटत होता - त्यातून ती छोटी मुलगी..
आम्हाला कुणालाच तो पिक्चर आवडला नाही (चिप तम चित्रपट आहे तो!)
पण मग जवळजवळ प्रत्येकानं आम्हाला मूर्खात काढलं (आवडला नाही???????? अशी प्रतिक्रिया)
अर्थातच, दुसर्‍यानं मूर्खात काढलं म्हणून मूर्ख वाटायच्या वयापासून आम्ही लांब आलेलो असल्यानं काही फरक नाही पडला..

(असं कुणी मूर्खात काढायला गेलं की मी 'There is always a difference between masses and classes' असं म्हणायचा दुष्टपणा करते )

तो तुषार कपूर- इशा कोप्पीकर प्रभुतींचा एक पिक्चर पण बसमधे बघायला लागलेला (नाव आठवत नाही - ह्याचा आनंद आहे) .. आश्चर्य म्हणजे बाकीचे लोक तो एन्जॉय करत होते!!!!
आणखीन एक म्हणजे दोस्ताना!!! समलिंगी संबंधांना माझा विरोध नाही, पण त्यांचं भांडवल करून घाणेरडे जोक्स मारणं मला अभिरुची हीन वाटतं.

असो.. ऑड मॅन आऊट असायची सवय झाली आहे.. (काही जवळच्या लोकांशी मतं जुळतात ह्याचच काय ते समाधान!)

अतिशय विचार करायला लावणारा विषय आहे.
हे खरच जरुरी आहे का?
तसं बघायला गेलो तर, निव्वळ जगायला आवश्यक अशा प्राथमिक गरज सोडल्यास काहीही आवश्यक्/जरूरी नाही. उरलेल्या गोष्टी आपण, मला आवडतं/नावडतं म्हणून, पटतं/पटत नाही म्हणून, चालतं, अजिबात चालत नाही म्हणून.... करतो. त्यातच मुलांना काय करू द्यायचं आणि काय नाही ह्याची निवडही आलीच.
थ्री इडियट्स आणि नटरंग दोन्ही चित्रपट मी बघितले. जे आवडत नाही ते सहज विसरून जाण्याच्या सवयीमुळे ते हिडिस प्रसंग जरी बघताना अंगावर आले तरी... डोक्यात राहिले नाहीत. पण एक चांगला विषय हाताळण्याच्या कसबासाठी बघितले.
त्या विषयांशी संबंधित सगळच नीटपणे हाताळता आलंय असं नाहीये. पण म्हणून अख्खा चित्रपट "टाकाऊ"त नाही काढता आला, मला.
माझा मुलगा मोठा आहे त्यामुळे ह्या चित्रपटांसाठी उगीच फार विचार मला करावा लागला नाही. पण हे दोन्ही चित्रपट माझ्या भावाने त्याच्या बारा वर्षांच्या मुला बरोबर पाहिले. चित्रपटांविषयी चर्चा झाली.
थ्री इडियट्समधला "विचार" परत परत बोलला गेला, चर्चिला गेला, त्यातला हिडिसपणा टाळून.
नटरंगची गाणी आधी ऐकली. इतक्या सुंदर गाण्यांसाठी चित्रपट बघायचा म्हणून बघितला गेला. केवळ कलेच्या "नादा"पायी एखादा माणूस आयुष्याला चूड लावायला तयार होतो... हे सुंदर रितीनं दाखवलय.
"ह्या माणसाचं वाईट वाटतं. तरीही, कुटुंबाला, मुलाला, बायकोला, वडिलांना असं वार्‍यावर सोडणं चूकच होतं त्याचं" हा विचार भाच्याने आणि लेकाने पुन्हा पुन्हा बोलून दाखवला.

अर्धवट ज्ञान हे वाईटच. न कळत्या वयात मिळालेली अर्धवट माहिती खूप वाईट परिणाम करु शकते.
ते तसं होत रहाणार आहे... आजूबाजूला जे काही चाललय - चित्रपट, सिरियल्स, विचित्र बातम्या, जाहिराती... ह्या सगळ्यापासून मुलांना आपण आयसोलेट नाही करू शकत. पण त्यांच्याशी बोलून काय चूक आणि काय बरोबर हे मात्रं नक्की बोलत(बजावत??) राहू शकतो. एका विशिष्टं वयानंतर तर बोलत रहाणे, संवाद ठेवणे हा एकच उपाय असतो.
पालक म्हणून आपण तितकच करू शकतो....
"पीअर प्रेशर" हा भयंकर प्रकार आहे. पालकांनी सतत मुलांबरोबर संवाद ठेवणं... योग्य अयोग्याचे निकष, योग्य तेच निवडण्यासाठी लागणारं मानसिक बळ देणं... हे सगळं करत रहाणं सोप्पं नाही.
आपण त्यांच्याबरोबर बघणं म्हणजे प्रोत्साहन देणं का? किंवा मित्र-मैत्रिणींबरोबर बघू देणं म्हणजे वार्‍यावर सोडणं का? .... माहीत नाही.

स्मिता, हा विषय खरतर एक हितगुजाचा विषय म्हणून सुरू करू शकतेस. इथल्या पालकांच्या चर्चेतून खूप काही चांगलं निघू शकतं.
लेख सुंदर जमलाय... विचार मंथन तर सुरू केलच आहेस

प्रयोग,दाद १००% अनुमोदन.. स्मिता, हा विषय खरतर एक हितगुजाचा विषय म्हणून सुरू करू शकतेस. इथल्या पालकांच्या चर्चेतून खूप काही चांगलं निघू शकतं.
अगदी!!अगदी!!

डुआय शी सहमत.
या वरुन आठवले , शाळेत आमच्या ८ वीच्या वर्गात एक मुलगी होती. तिची आइ तेव्हा ( ९२-९३ साली ) तिला अजीबात हिन्दि पिक्चर बघु देत नसे. हिन्दी गाणी म्हणु देत नसे तसेच ऐकुहि देत नसे. शिवाय इतर अनेक बन्धने तिच्यावर होती. शाळेत त्यामुळे तिला सगळे खुप चिडवायचे आणि कधी कधी हीणवायचे सुद्धा. तिलाही खुप वाइट वाटायचे आणि आइचा खुप राग यायचा. शिवाय तीला स्वताला हिन्दि गाणी ऐकायची प्रचन्ड आवड होती. त्यावर तिने एक idea केलि होती. तिचे आइ अडिल कोणत्यातरी महाराजान्च्या मठात जात असत . तिथुन तिने साइबाबांच्या गाण्याच्या कहि cassete आण्ल्या होत्या. आणि गंमत म्हण्जे त्यातिल सर्व गाण्यांना हिन्दि पिक्चर च्या गाण्याच्या चाली होत्या. अगदि 'धक धक करने लगा ' पासुन ' चोलि के पिछे क्या है' पर्यंत

थोड्क्यात म्ह्ण्जे मला असे वाटते की केवळ आइ अडिलांच्या धाकाने ,जबर्दस्तीने मुलाना अश गोष्टिंपासुन लांब ठेवणे अवघड आहे. त्यांना स्वतालाच योग्य / अयोग्य ही जाण आली पहिजे. त्यासाठि पालकानी प्रयत्न केले पाहिजेत.

>>>> आपल्याशी एका नव्या सिनेमाच्या गप्पा मारते आहे हे बघून तो खूषही झाला असावा. <<<<
अगदी अगदि, हा सन्वाद साधणे-साधता येणे सर्वात महत्वाचे! नुस्ते हे करु नको नि ते बघु नको अस उपयोगाचे नाही. का बघु नको, नि बघितलसच, तर काय घे नि काय सोड याची तत्वे समजावयालाच लागतात, ती देखिल सोप्प्या मोजक्या शब्दात
कालच रात्री मी अन पोरा-पोरीन्नी मिळून थ्री इडियट्स बघितला. थोरलिला ती एका वर्कशॉप मधे गेलेली असल्याने सिनेमा बनतो कसा ते माहित आहेच, पण त्यामुळे धाकटीलाही ते अप्रुप नाही. त्यामुळे, एखादा प्रसन्ग कसा भासतोय्/जाणवतोय या पेक्षा कसा रन्गवलाय यावरच (झालीच तर) चर्चा होते. पडद्यावरील सर्व "जुगवलेले/मुद्दामहून घडवलेल अस्त" हे सगळ्यान्ना पक्क माहित आहे.

दूसरी गोष्ट म्हणजे मी तरी मुलान्ना अगदी बजावुन सान्गितलय (माझ्याच लहानपणीच्या अनुभवान्वरुन) की चारचौघात एखादी गोष्ट आपल्याला माहित नसेल तर बिनधास्त ते कबुल करा, त्यावर चारजण हसतील तर हसूद्यात, त्यान्च्याकरता विनोदाचे-अनुल्लेखाचे गिर्‍हाईक बनलात तरी नाही आभाळ कोसळत वा नाही जगातील काडी इकडची तिकडे होत. एक कायम लक्षात ठेवा की आत्ता दात काढून हसणार्‍यान्पेक्षा, तुमच्या घराची कौटुम्बिक रचनाच वेगळी असल्याने त्यान्च्या पेक्षा कैक जास्त जीवनोपयोगी गोष्टीन्च्या माहिती तुम्हाला आहेत. तुम्ही पथ्य एकच पाळा की त्या त्यान्ना माहित नाहीत म्हणून त्यान्च्यावर हसू नका, त्यान्च्या सारखे बनू नका! अनुकरण केल तर चान्गल्याच गोष्टीने करा, पण मूळात चान्गल-वाईट जोखायला शिका.
अन शक्य झाल तर अशा प्रकारे हसणार्‍यान्ना सुधरवण्याच्या भानगडीत न पडता अधिक चान्गली सिनियर सन्गत शोधा!

विचार करायला लावणारा लेख

पण आजकाल, टीव्ही, चित्रपट, इंटरनेट. मोबाईल म्हणा.. याचे फायदे - तोटे आहेतच.. म्हणुन त्याचा वापरच करायचा नाही ही गोष्ट पटत नाही. हल्लीची पिढी खुप हुषार आहे.. फास्ट आहे, तर त्याना समजून सांगितले तर चटकन त्याना लक्षात येइल असे वाटते..

कविता चे पोस्ट खुप पटले.

चारचौघात एखादी गोष्ट आपल्याला माहित नसेल तर बिनधास्त ते कबुल करा, त्यावर चारजण हसतील तर हसूद्यात, त्यान्च्याकरता विनोदाचे-अनुल्लेखाचे गिर्‍हाईक बनलात तरी नाही आभाळ कोसळत वा नाही जगातील काडी इकडची तिकडे होत.>>> it makes lot of sense. peer pressure झुगारुन द्यायला ह्याचा खुप उपयोग होतो.

असा अभ्यास केला की आपल्याला ती गोष्ट नक्की जमते (काही कळु नको दे पण येव्हढ कळल तिला हे काय सोप्प काम नाही, ह्यात पण अभ्यास आहे) आत्ता पुरत तेव्हढ बास आहे माझ्यासाठी <<
खरंच कवे. जुगवलेले/ घडवलेले म्हणून एखाद्या कलेची हेटाळणी करण्यापेक्षा हे फारच चांगले.
विषयांतर पुरे.
बाकी चर्चा छान चाललीये. वाचतेय. शिकतेय.