पाककृती स्पर्धा क्रमांक ३- चवींचा त्रिवेणी संगम - नीलमोहिनी - मृण्मयी (मनिम्याऊ)

स्पर्धेचा विषय तसा सोप्पा, पण मग विचार केल्यावर मोजून दोन-तीन फुले आठवली. करू करू म्हणता आठवडा सरला आणि मनात ठरवून ठेवलेली सगळीच फुले येऊन गेली की!
गुलाबराजा झाला, जास्वंद फुलून गेला, गेला बाजार झेंडू भाव खाऊन गेला... स्वातीताईचा परदेसीया नॅस्टर्शियम्स हजेरी लावून गेला.
आता उरला गोकर्ण उर्फ अपराजिता. कोणीतरी म्हणालं तसं, यावर्षी रुसलीय अपराजिता. घरी/गावी मोठ्ठा वेल आहे, पण यावर्षी फुलं नाहीतच. मग शेजारी-पाजारी विचारून झालं...
“कुणी गोकर्ण देता काहो गोकर्ण?”
शेवटी आज अपराजिता देवी प्रसन्न झाली आणि मोजून तीन फुले मिळाली. सखी शेजारणीच्या बाल्कनीतली.
मग Blinkit ला शरण जाऊन एक शहाळे मागवले. कुंडीतला पुदिना खुडून घेतला. एक कंच हिरवी मिरची मध्ये चीर देऊन घेतली.
एक फूल गार्निशिंगसाठी ठेऊन उरलेली दोन फुले अगदीच जेमतेम बुडतील इतक्या पाण्यात घालून मंद आचेवर भांडं ठेवलं. पाच मिनिटांत रंग पाण्यात उतरला. हे पाणी थंड होऊ दिलं.
मग रात्री जेवणे आटोपल्यावर लेकीला लाडिगोडी लाऊन ओट्यावर चढवून वरच्या कप्प्यातून mocktail shaker काढून घेतला.
फ्रीजरमधून ice cubes काढून रुमालात गुंडाळून त्यावर लाटण्याने दणके दिले. हे काम लेकीने अगदी आवडीने केलं.
बर्फाचा चुरा shaker मध्ये घातला. त्यात पुदिन्याची पाने आणि चीर दिलेली मिरची घालून त्याला गदागदा हलवलं. (Shake केलं )
वर शहाळ्याचं पाणी घातलं. आणि मग अलगद, नजाकतीने (व्हिडिओसाठी हो) गोकर्णीचं पाणी मिक्स केलं...
काय सुंदर रंग आला म्हणता! अगदी नीलमोहिनी...

ठेवून दिलेलं एकमेव फूल त्यात घालून, स्वतःच्या innovation वर खुश होऊन फोटो-बिटो काढले आणि इथे पोस्ट करणार, त्या आधी लक्षात आलं...
अरे! पण यात फळ कुठेय?
टेक्निकली आहे. नारळपाणी. पण ते तर बेस आहे... मग आता..?
मग काय... घेतले अर्धे लिंबू आणि पिळले.
नीलमोहिनीत हलकीशी जांभळी छटा पसरली. सायंकाळच्या आकाशात पसरते तशी.
सांजछटा...
यात थोडंसं, म्हणजे अगदी अर्धी चिमूट pink salt घातलं, कडेला लिंबाची चकती बसवली आणि पेय तयार.

टेक्निकली परफेक्ट.
लेकीला राहवत नव्हतं अगदी.