अदृश्याचे हात

अज्ञाताच्या वाटेवरूनी
अवघड चढणे चढता चढता
हात भेटले अदृश्याचे
सोपा झाला सगळा रस्ता

समजत नव्हते मुळीच जेव्हा
भाव भावना शब्दही दुस्तर
हात घेऊनी हातामध्ये
शिकवत गेले अक्षर अक्षर

कधी हरवलो वाटेमध्ये
कधी दाटली मनात भीती
लढण्याचे बळ दिले तयांनी
हात ठेऊनी पाठीवरती

पार जाहली अवघड वळणे
आयुष्याला दिशा मिळाली
जगण्याचाही अर्थ गवसला
कृतज्ञतेने भरली झोळी

ऋणात आहे सदैव त्यांच्या
नतमस्तक मी त्यांच्यापुढती
अदृश्याचे हात आजही
"गुरु" होऊनी सदैव पाठी

-स्मिता श्रीपाद
28 जुलै 2026
गुरुपौर्णिमा