संध्याकाळ आणि कळ्या

किती गोड लिहिले आहेस गं… आता अशीच येत रहा आणि लिहित राहा..

ही कोणती जादू आहे बघा ना निसर्गाची! रातराणीचा रात्रभर सुगंध दरवळतो, पण सकाळ होताच फुलं चांदण्यांसारखी फुललेली दिसतात, तरी सुगंध कुठे हरवतो>>>>> हो ना.. मलाही हा प्रश्न पडतो.

तो सुगंध रात्रीच्या किटकांसाठी असतो. दिवसाचे उन पडले की सुगंधाच्या ग्रंथी सुकत असाव्यात. अर्थात इतक्या भावुक लेखावर ही प्रतिक्रिया विसंगत आहे म्हणा

छान!

छान लिहिल आहे जागू ताई.
किती दिवसांनी आला तुमचा लेख.
किती गोड लिहिले आहेस गं… आता अशीच येत रहा आणि लिहित राहा..>>>>>>>+११

मला वाटतं दिवसा माण्सांचे, वाहतूकीचे वगरे ओव्हर पॉवरींग वास येतात.
लेख छान.

जागू किती गोड लिहिलं आहेस, फोटो ही सुंदर आलाय.
आता नेहमी लिहित जा , छान वाटतं तू लिहिलेलं वाचायला.

खूप छान, नाजूक लिहिले आहेस..
लिहित रहा..

छान लिहिले आहे.. तो फोटो आणि शब्द.. फुलांचा सुगंध दरवळणाऱ्या बागेत उभे आहोत असा फिल आला वाचताना.

कळी ते फुल उमलणं हा खूप नयनरम्य, सुवासिक अनुभव असतो.>> +1
छान लिहिलंय.फोटो सुंदर आहे प्राजक्ताच्या कळ्यांचा.

खूपच छान, अर्थात नेहमीनुसार !!!
पुण्यात माझी मुलगी राहते तिथल्या एका रस्त्यावर दुतर्फा छोटे बंगले आहेत . तिथे प्राजक्ताचा सडा व रात्री सुगंध उधळून मोकळी झालेली रातराणी दोघंही सकाळी फिरणाऱ्या सर्वांस शुभेच्छा देत असतात.
( कालच एक शब्दकोडं सोडवताना प्राजक्ताला ' शेफलिका ' ही म्हणतात , हे कळलं)

जागू, किती छान लिहिलयसं! अर्थात नेहमीप्रमाणेच. लिहीत रहा गं!
गेल्या आठवड्यात तुझ्या रेसीपीने मसाला करताना आठवण आली होती.

छान लिहिलंस जागू.
फेसबुकावर पाहिलं होतं - ते सगळे फोटो दे ना इथेही.

काय सुरेख फोटो आहेत. पारिजातकाच्या कळ्या आणि नुकते उमललेले फुल क्षणात लहानपणात घेऊन गेले. तो सुवास, काहिशी थंड हवा आणि किती वेचली, परडी भरली तरी अजुन एक वाटणे. रातराणी आणि गुलबक्षीचा फोटो ही सुरेख आहे.
आमच्या घरी पारिजातकाच्या शेजारी बकुळ होती. इथे पारिजातकाचा फोटो बघुन लगेच बकुळीचा गंध ही नाकात आला.

वॉव! मस्तच!

सुंदर!! एवढी ओंजळभर ताजी टवटवीत बकुळ!! बघूनच जीव अर्धा अर्धा झाला! पारिजाताचाही किती सुंदर आहे तो फोटो!

वाह.... मस्तच....

किती सुरेख लेख आणि फोटो. खूपच सुंदर.

सुंदर..