अमेरिकन दादागिरी भाग एक

माहितीपूर्ण लेख

त्यानंतर जपानवर दोन अणुबॉम्ब टाकण्यात आले. >>
थोडी पार्श्वभूमी बघायला हवी. मुळात अमेरिकेने युद्ध जाहीर करण्याअगोदर, सर्वप्रथम जपानने ७ डिसेंबर १९४१ रोजी पर्ल हार्बरवर आणि इतरत्र हल्ले केले ज्यात अमेरिकेचे खूप नुकसान झाले. म्हणजे मुळात खाजवून खरूज काढण्याचे काम जपानने केले , ज्यामुळे अमेरिका युद्धात उतरली. नंतर जपानचा पराभव निश्चित होता असे मानले तरी ते हार पत्करण्यास तयार न्हवते, हा ऍटम बाँब टाकण्यामागे मूळ मुद्दा आहे.

२६ जुलै १९४५ ला जपानला सांगण्यात आले की तुम्ही बिनशर्त शरणागती पत्करा, पण त्यांनी दाद दिली नाही. (Potsdam Declaration, defining "Unconditional Surrender")
त्यानंतर पहिला अणुबाँब ६ ऑगस्टला टाकूनही जपानने शरणागती पत्करली नाही.

दुहेरी अणुबॉम्ब हल्ला आणि रश्याचा हल्ला यानंतरही शरणागती पत्करण्यास १५ ऑगस्टच्या दुपारची वाट बघावी लागली. तिसर्‍या अणुबाँबची तयारी सुरू झाली होती आणि १९ ते २१ ऑगस्टच्या दरम्यान तो तयार होणार होता. जपानने शरणागती पत्करली नसती तर तिसरा अणुबाँबपण वापरला गेला असता, पण तो टाळला गेला. २६ जुलैपासून ते ६ ऑगस्टच्या हल्ल्यानंतर जर जपानने लगेच शरणागती पत्करली असती तर दुसरा अणुबाँबपण (कदाचित पहिलापण) वापरावा लागला नसता. पण जपानमध्ये लढायची खुमखुमी शिल्लक होती, ज्यामुळे प्रथम ६ ऑगस्टला आणि नंतर ९ ऑगस्टला अणुबाँब हल्ला झाला. थोडक्यात सांगायचे तर जपानची कीव करायची काहीही गरज नाही.

हिटलरला जगात शांतता प्रस्थापित करायची होती म्हणून त्याने शांततेचे प्रयत्न सुरू केले. या कामात जपानने त्यांना मदत केली. अ‍ॅडॉल्फ हिटलरच्या या शांतीप्रयत्नांमुळे नोबेल पुरस्कारासाठी त्याचे नाव सुचवले गेले होते.

अविनाश जोशी, तुमची लेखातली माहीती बरीचशी “अर्धसत्य” म्हणता येइल.

निकाराग्वा व पनामा कॅनालचा इतिहास खचितच रंजक आहे . पण तो तुम्ही वर सांगीतला इतका सोप्पा व सरळ आहे असा वाचकांचा गैरसमज होउ शकतो.

तो इतिहास व त्यात अमेरिका का व कशी पडली त्यासाठी १९ व्या शतकातला ( १८००-१९००) त्यावेळच्या फ्रेंच- ब्रिटीश-जर्मन या युरोप मधल्या महासत्तांमधला सर्व जगभर कॉलनायझेशन करण्या साठी
चाललेला संघर्ष समजुन घेतला पाहीजे.

तो ईतिहास इथे थोडक्यात मांडणे कठिण आहे. मी प्रयत्न करीन. पण तुर्तास इच्छुकांनी आंतरजालावर अमेरिकेने त्यावेळेला ( १८५० च्या सुमारास) जे “ मन्रो डॉक्ट्राइन” व त्याच मन्रो डॉक्ट्राइन चा पुढचा भाग म्हणजे “ रुझव्हेल्ट कॉरोलरी“ (१९०० च्या सुमाराला ) या धोरणांचे अवलंबन केले त्याबद्द्ल जरुर वाचावे. ते वाचल्यावर त्यावेळचे अमेरिकेचे सेंट्रल अमेरिका व साउथ अमेरिकेतल्या देशांबाबतचे धोरण समजण्यास मदत होइल.

ते जर लक्षात घेतले नाही व नुसते “ झेलायाच्या“ नॅरो द्रुष्टीकोनातुन तो निकाराग्वाचा इतिहास बघीतला तर तो सारासार इतिहास म्हणता येणार नाही.

तिच बाब जपानवर अमेरिकेने टाकलेल्या अणुबॉम्ब्स बाबतही लागु पडते. संपुर्ण पार्श्वभुमी सांगीतल्या शिवाय ईतिहासाचा दाखला दिला तर डिस्टॉर्टेड द्र्ष्य सहज सादर करता येते.

दुसरे महायुद्ध १ सप्टेम्बर १९३९ ला सुरु झाले. अमेरिका त्या युद्धात ७ डिसेम्बर १९४१ ला पडली. मधली सव्वा दोन वर्षे अमेरिका युद्धात का पडली नाही?( ती सव्वा दोन वर्षे चर्चिल फ्रॅन्कलिन रुझव्हेल्टची युद्धात पडण्यासाठी सारखी दाढी खाजवत असतानाही!)

त्याचे कारण अमेरिकेची जनता त्या वेळेला या विचारांची होती की ते युद्ध युरोप मधल्या देशांचा प्रॉब्लेम आहे. त्यात आपल्याला पडायची जरुर नाही. पण ७ डिसेम्बर १९४१ ला जपानने पर्ल हार्बर या हवाइतल्या अमेरिकन नाविक दलावर वॉर्नीन्ग न देता हल्ला केला. त्यात ३००० अमेरिकन सैनिक मारले गेलेव अनेक युद्धनौका उध्वस्त केल्या गेल्या. म्हणुन मग अमेरिकेला युद्धात भाग घ्यायलाच लागला. पुढे जुन १९४५पर्यत अमेरिकेच्या बळावर दोस्त राष्ट्रांनी जर्मनीला शरणागती पत्करायला ला॑वली. पण तिकडे पॅसिफिक फ्रंटला जपान काही शरणागती पत्करायला तयार नव्हते. युरोपमधले युद्ध जरी संपले होते तरी पॅसिफिक युद्धात फिलिपिन्सच्या कॉरीगॉडर आयलंड इथे व ओकिना॑वा व इवोजिमा आयलंड॑ वर जपानी व अमेरिकन सैन्यात तुंबळ व हातघाइची युद्धे चालुच होती. त्यात असंख्य अमेरिकन सैनिक मारले जात होते. १७ जुलै १९४५ मधे अमेरिकन प्रेसिडेंट हॅरी ट्रुमनला जेव्हा सांगीतले गेले की आता अणुबाँब तयार आहे तेव्हा अमेरिकेने लिफलेट्स टाकुन जपानला त्या महाभयंकर अस्त्राची वॉर्निन्ग दिली होती की शरण या. पण जपानने ती वॉर्निन्ग दुर्लक्षित केली व पुढे मग अमेरिकेने वापरलेल्या त्या अण्वस्त्रांचा भिषण संहार सर्व जगाने पाहीला.

तसेच तुम्ही वर जे अमेरिका व व्हिएतनाम/ कोरिया युद्धाचा उल्लेख केला आहे तोही संपुर्ण पार्श्वभुमी न देता केला आहे. त्यासाठी दुसरे महायुद्ध संपल्यावर अमेरिकेची भांडवलशाही व रशिया/ चायनाचा साम्य॑वाद यांच्यात जो संघर्ष कोल्ड वॉरच्या रुपाने सुरु झाला त्याबाबत अधिक माहीती समजावुन घेतली पाहीजे. तसच प्रेसिडेंट आयसेनहॉवर यांनी जी “ डॉमीनो इफेक्ट” ची भिती १९५२ ते १९६० दरम्यान व्यक्त केली होती ती अमेरिकेची भिती त्यासाठी नीट समजवुन घेतली पाहीजे.

क्रंमंशः

थोडक्यात १९ ऑक्टोबर १९५० ला चायनाचे लाल सैन्य जेव्हा कोरियन पेनिन्सुला मधे घुसले तेव्हा अमेरिकेची भिती ही होती की कोरियातच ही कम्युनिस्ट घुसखोरी थांबवली नाही तर रशिया व चायना त्यांचा साम्यवाद हळु हळु संपुर्ण इंडोचायना मधे म्हणजे आधी कोरिया मग व्हिएतनाम- लाओस- कंबोडिया-थायलंड-बर्मा- इंडोनेशिया अश्या एक एक देशात पसरत जाइल व ते सर्व देश रशिया- चायनाच्या अधिपत्याखाली जातील. तेवढेच नाही तर जपान-ऑस्ट्रेलिया व न्युझिलंडही त्याच्या पाठोपाठ कम्युनिस्ट होतील अशी भिती अमेरिकेला वाटत होती. हीच ती आयझेनहॉवरची “डॉमीनो” थिअरी!म्हणुन अमेरिका कोरियन युद्धात पडली व ३८थ पॅरेलल वर तडजोड होउन उत्तर व दक्षिण कोरिया असे दोन देश तयार झाले( उत्तरेत कम्युनिस्ट तर दक्षिणेत लोकशाही)

त्याच सुमारास १००वर्षापेक्षा जास्त वास्तव्या नंतर १९५४ मधे व्हिएतनाम मधे Dien Bien Phu इथे हो ची मिन्ह ने फ्रेन्च सैन्याचा निर्णायक धुव्वा उडवला व फ्रेन्चांनी व्हिएतनाम मधुन पळ काढला.

तेव्हा अमेरिकेला वाटले की त्यांनी जर व्हिएतनामधे फ्रेंच पळुन गेल्यावर हस्तक्षेप केला नाही तर कोरियात चायनाला थोपवण्याचा काहीच उपयोग होणार नाही! म्हणुन व्हिएतनाम रामायण ! तिथे हो ची मिन्हच्या गनीमी काव्याने अमेरिकेला २० वर्ष तिथे युद्ध करुनही पळ काढावा लागला. त्या युद्धा ला खुद्द अमेरिकन जनतेचाच विरोध होता! असो.

अजुनही खुप डिटेल इतिहासात जाता येइल. पुढे कधीतरी.

जॉली एल एल बी २ या चित्रपटात कोर्ट रूम मध्ये अक्षय कुमारच्या तोंडी एक वाक्य आहे. - "बाय गॉड बडे इत्तेफाक है आप की स्टोरी मे"......तसंच निरागस निष्पाप अमेरिकेबाबत मला कधी मधी वाटत, की योगायोगच इत्तेफाकच असे होतात की त्यांना जागतिक शांतीच्या पवित्र आणि उदात्त कार्याचा घेतला वसा चालवण्यासाठी नेहमी जगात कुठल्या ना कुठल्या राष्ट्रात ढवळाढवळ /हस्तक्षेप करावा लागतो.... बिच्चारे

मुसोलिनी, हिटलर, स्टालिन जगज्जेते झाले असते तर शांतीचा ठेका त्यांच्याकडे आला असता. जो जेता असतो तो इतिहास लिहीतो.
दोस्त राष्ट्रे आणि अमेरिकेने शांतता प्रस्थापित करण्यासाठी जे युद्ध केलं त्यामुळे शांती प्रस्थापित करण्याचं काम त्यांच्याकडे आलं. जर जपान जिंकला असता तर जपानने शांती प्रस्थापित केली असती.
रस्त्यात जेव्हां भांडणे होतात तेव्हां अंगापिंडाने मजबूत असलेला किंवा ज्याच्याकडे प्राणघातक हत्यार आहे तोच शांतता प्रस्थापित करतो.

सम्राट अशोकाने पन कलिंग युद्धात शांतता प्रस्थापित केली होती. पण त्या वेळी नोबेल नव्हतं. त्या वेळचे लोक हुषार नव्हते. त्यांना पश्चात्ताप व्हायचा शांतता प्रस्थापित करून.
आत्ताचे लोक हुषार आहेत.

इथन हंट शी सहमत. लेखात खूप त्रुटी आहेत. एकतर जर्मनीने शरणागती पत्करली त्याच्या बर्‍याच आधीपासून त्यांची पीछेहाट सुरू होती. ते हरणार हे उघड झाले होते. जपान शेवटपर्यंत हटायला तयार नव्हते.

मुख्य म्हणजे अमेरिका जे करते ते प्रत्येक महासत्ता करते. फक्त अमेरिकेच्या गोष्टी सहज जगजाहीर होतात. रशिया, चीन काय करतात त्यातल्या बहुतांश गोष्टींचा पत्ताही लागत नाही.

अमेरिका दुर्बल झाली आहे किंवा इतर देश आता ऐकणार नाहीत असे चित्र दर ८-१० वर्षांनी निर्माण होत असते. अगदी व्हिएटनाम युद्ध, अफगाणिस्तान, इराक, युक्रेन, जॉर्जिया (देश) - बरीच उदाहरणे आहेत. जोपर्यंत अमेरिकेचे मार्केट लोकांना खुणावत आहे, एक प्रगत लोकशाही व त्यातून मिळणारे फायदे असलेला देश (सध्याचे सरकार व त्यांच्या कारवाया धरूनही) म्हणून त्याचे आकर्षण आहे व जोपर्यंत अमेरिकन ब्रॅण्ड्सची सॉफ्ट पॉवर आहे तोपर्यंत या गोष्टींनी काही फरक पडणार नाही. जोपर्यंत अमेरिकेऐवजी रशिया किंवा चीनला जाण्याची स्वप्ने लोक पाहात नाहीत, जोपर्यंत आपली गुंतवणूक अमेरिकेपेक्षा तेथे जास्त सेफ आहे असे लोकांना वाटत नाही तोपर्यंत अमेरिकेला पर्याय नाही. इतरांचे सोडा, चीनमधलेच श्रीमंत लोक आणि रशियन ऑलिगार्क्स अमेरिकेपेक्षा त्यांच्याच देशात पैसा सेफ आहे असे समजतील असे होउ द्या आधी. मग बोलू. हे कधीच होणार नाही असे नाही, पण एक दोन ठिकाणची पीछेहाट व एखाद्या देशाने उद्दामपणा दाखवणे यातून ते होणार नाही हे नक्की. ते अमेरिकेला नवीन नाही.

इतके दिवस ट्रम्पची वारेमाप तारीफ करणारे व आता मोदींच्या रशिया व चीन भेटींनी हुरळून जाणारे पब्लिक पाहिले की हसावे की कीव करावी कळत नाही. याही महासत्ताच आहेत, त्या ही तशाच वागणार आहेत. सध्या भारत त्यांच्या उपयोगाचा आहे म्हणून ठीक आहे. उद्या इंटरेस्ट्स एकमेकांविरोधात गेले तर अमेरिका परवडली असे हे लोक वागतील.

अमेरिका-ब्रिटन-भारत यांच्यात एक नैसर्गिक अ‍ॅफिनिटी आहे. रशिया व चीन त्याच्याशी सुसंगत नाही. आता अमेरिका व भारतात लोकशाही किती मजबूत आहे वगैरे वाद होतील - ते खरेही असेल. पण मूळ सिस्टीम एकसारखी आहे.

"लेखातली माहीती बरीचशी “अर्धसत्य” म्हणता येइल" आणि "अमेरिका जे करते ते प्रत्येक महासत्ता करते. फक्त अमेरिकेच्या गोष्टी सहज जगजाहीर होतात. रशिया, चीन काय करतात त्यातल्या बहुतांश गोष्टींचा पत्ताही लागत नाही." - दोन्हीशी सहमत!!

अ‍ॅटम बॉम्बमूळे बळी पडलेल्यांबद्दल सहानुभूती वाटली तरी जपानबद्दल कीव वाटणार्‍यांनी एकदा खरच इंपिरीयल जपानचा इतिहास चाळावा. जिथे गेले तिथे स्थानिकांवर केलेले नृशंस अत्याचार ही कॉमन थीम आहे. इथेही जेते होते म्हणून दडपशाही असा प्रकार नसून कीडामुंग्यांसारखी माणसे मारली आहेत. आझाद हिंद सेनेला पाठींबा देताना त्याच वेळी ब्रिटीश सैन्यातून पकडल्या गेलेल्या भारतीय युद्धकैद्यांना जी वागणूक दिली गेली आहे त्याबद्दल वाचून बघा.
https://www.rediff.com/news/column/when-indian-soldiers-went-through-hel...

अजून थोडे. अमेरिका म्हणजे कोणी संतमहात्मे नव्हेत. दुसर्‍या महायुद्धाआधी अमेरिका "आयसोलेशनिस्ट" होती कारण त्यांना एकतर ते त्यांचे युद्ध वाटत नव्हते आणि कदाचित युद्धावर प्रभाव पाडल्यामुळे मिळू शकणार्‍या फायद्यांची तोपर्यंत त्यांना माहिती नव्हती. २० व्या शतकाच्या सुरूवातीला अमेरिका ही जगातील सर्वात मोठी शक्ती नव्हती. ब्रिटन होते. पहिल्या महायुद्धानंतर त्यांची पॉवर कमी होत गेली व अमेरिकेची वाढत गेली. तरी गेली अनेक दशके अमेरिकेचे जे स्थान आहे ते दुसर्‍या महायुद्धानंतर निर्माण झाले.

त्यामुळे दुसर्‍या महायुद्धात स्वतःहून पडण्यात त्यांना काही इंटरेस्ट नव्हता. मात्र १९४५ नंतर जेथे जेथे अमेरिका घुसली ते बहुतांश कम्युनिजमच्या वाढीच्या भीतीने. पण हिटलरला तेव्हाच्या युरोपने शक्तिशाली होऊ देणे व तोपर्यंत काही न करणे - यातून पोळलेला युरोप - त्यातही ब्रिटन- त्यापुढे ताकही फुंकून पिऊ लागले व अमेरिकेचेही तेच झाले.

चर्चिलने महायुद्ध संपल्यानंतर केलेल्या भाषणात याचे मूळ असेल. बहुधा तेच "आयर्न कर्टन" वाले भाषण. अमेरिकेचा मतप्रवाह आपल्या बाजूने वळवण्यात चर्चिल कमालीचा यशस्वी होता. १९३९ च्या आधीपासून आपण एकट्यानेच हिटलरचा धोका ओळखला होता. तेव्हा ब्रिटनने व जगाने आपले ऐकले नाही. तेव्हा ऐकले असते तर इतकी हानी न होताच हिटलरला रोखता आले असते ई त्याने तेव्हा सांगितले आहे. नंतर रशिया व कम्युनिजम वाढीस लागतोय अशी शंका आल्यावर पुन्हा तेच होणार की काय अशी शंका ब्रिटन व अमेरिका दोघांना भेडसावू लागली. कोणत्याही देशात कम्युनिजम वाढू द्यायचा नाही या धोरणातून मग कोरिया, व्हिएटनाम, क्युबा वगैरे अमेरिका पडली (क्युबा मधे सैन्य गेले नाही माहीत आहे).

तेव्हा इतर देशांत आपल्या इंटरेस्ट्सकरता काड्या करणे हे महासत्तांचे "पॅकेज डील" आहे. रशिया व चीनही तेच करतात. भारत अजून तेवढी मोठी महासत्ता नसला तरी आपल्या आजूबाजूला असले काही करत असेल तर आश्चर्य वाटणार नाही.

चीन आणि रशियाने मानवतेचा आणि लोकशाहीचा झेंडा घेतलेला नाही. अमेरिकेने घेतला आहे. त्यावरून अमेरिका जगाला धडे देते आणि हे उद्योग करते. आताच शांततेचं नोबेल जाहीर झालेल्या बाईही अमेरिकेच्या हस्तक आहेत , इस्रायलधार्जिण्या आहेत, अशीही बोलवा आहे. आताच वाचलं की त्यांनी आपलं नोबेल ट्रंपना समर्पित केलं.

फेअर पॉइण्ट. माझा रोख अमेरिका हे सगळे चांगल्या हेतूने करते असा नसून एक महासत्ता जशी वागेल तशीच अमेरिका वागते. रशिया व चीनही हेच करतात. पण अमेरिकेबद्दलची माहिती जितक्या सहज मिळते तितकी त्यांची मिळत नाही - वगैरे होता.

असे म्हंटले जाते कि पर्ल हार्बर च्या जपानीज हल्ल्याचा सूड म्हणून अमेरिकेने जपानवर अणुबॉम्ब टाकले. हे म्हणणे तितकेसे खरे नाही. मूलतः पर्ल हार्बर हा हवाई बेटांचा एक भाग आहे. हवाई बेटांकडून तो बळजबरीने घेण्यात आला आहे. >>> यात "तितकेसे" काय खरे नाही? १९४१ त्या पन्नास वर्षे आधीपासून पर्ल हार्बर हा अमेरिकेचा भाग झाला होता (तो बळजबरीने घेतला असेल. मग जपान आशियात काय वेगळे करत होते). जपाननेही हल्ला करताना आपण एका रॅण्डम हवाई बेटावर हल्ला करतोय असे समजून केलेला नव्हता - तो अमेरिकेच्या सैनिकी तळावर करायचा अशाच हेतूने केलेला होता. त्यानंतरही लगेच जाउन अणुबाँब टाकला नव्हता. पुढे ४ वर्षे युद्ध चालले. मग इटली व जर्मनी शरण आले. युरोपमधले युद्ध संपले. तरीही जपान ऐकेना. तेव्हा तो निर्णय घेण्यात आला.

अमेरिकेने जपानवर अणुबाँब टाकला त्याची एक थिअरी (ट्रुमनच्या बाजूने) इथे आहे. ट्रुमनला याची कल्पना होती कि सोविएत युनियनने (जर्मनीच्या पाडावानंतर) जपानला शरण येण्याची तारीख १५ ऑगस्ट ही ठरवली होती. दोस्त राष्ट्रांची सहमती यावर होणार होती. त्या आधीच अमेरिकेने अणुबाँब टाकण्याची घाई केली.

याची कारणे टीकाकार देतात कि जर जर्मनीच्या पाडावानंतर जपान सुद्धा सोविएतच्या वेळापत्रकानुसार शरण आला असता तर या युद्धानंतर जगभरात सोविएतचा दबदबा वाढला असता. अमेरिकन जनतेच्या मनात पर्ल हार्बरचा राग होताच. पण अमेरिकेला अणुबाँब अन्य राष्ट्रे विकसित करत आहेत अशी कुणकुणही होती. त्यामुळे पहिल्यांदा पाऊल उचलल्यास दुसरे महायुद्ध अमेरिकेने संपवले हे श्रेयही मिळाले असते आणि अणुबाँबच्या वापराने अमेरिका महासत्ता म्हणून उदयाला येईल हा कयास होता ( जे प्रत्यक्षात घडले).

he United States did not wait for the Soviet Union's decision to enter the war against Japan before dropping the atomic bombs, primarily due to strategic concerns about post-war influence and the desire to end the conflict swiftly. While the Soviet Union was expected to declare war on Japan around August 15, 1945, American leaders, including President Harry Truman, were aware of this timeline and still chose to use the atomic bomb as early as August 6 and 9, 1945.
Critics argue that waiting for Soviet intervention would have been a viable alternative, as military analysts believed a Soviet declaration of war would have satisfied the Japanese leadership’s need to accept the inevitability of defeat.
However, some historians suggest that the U.S. decision was influenced by a desire to limit Soviet gains in post-war Asia and to assert American power in the emerging global order.
This view is supported by the fact that U.S. officials, particularly James Byrnes, opposed early negotiations that might have included preserving the Japanese emperor, fearing it would weaken the U.S. position.
The decision to use the bomb was also driven by the belief that a direct military demonstration was necessary to force surrender, as scientists on the Interim Committee concluded that a demonstration alone would not convince Japan to surrender.
Thus, the U.S. acted before the Soviet entry into the war to secure a decisive victory and shape the post-war world order.

या दाव्याच्या पुष्ट्यर्थ काही थिअरीज.
१. https://www.npr.org/2023/08/11/1193189051/looking-back-at-the-decision-t...

२. Was the atomic bombing of Hiroshima and Nagasaki by the US in WW2 justified?
https://www.historyextra.com/period/second-world-war/atomic-bomb-hiroshi...

अन्य अनेक सोर्सेस वर असा मतप्रवाह आहे कि अमेरिकेने प्रेस रिलीज मधे जो दावा केला कि हिरोशिमाच्या मिलिट्री बेस वर आम्ही हल्ला केला तो अर्धसत्य होता. अमेरिकेला त्या वेळी तिथे तीन लाख लोकवस्तीचं शहर आहे याची संपूर्ण कल्पना होती. बाँब शहराच्या मध्यवस्तीत ड्रॉप केला होता. हिरोशिमा मधे चूक झाली असं समजलं तरीही नागासाकी मधे पुन्हा तीच चूक कशी होईल ? जपानने पर्ल हार्बर वर केलेला हल्ला हा मिलिटरी बेसवर केला होता.

जपानची कोंडी झालेली होती. त्यामुळे १५ ऑगस्टला तह होण्याची शक्यता होती. जपानने त्यांच्या सम्राटाची राजवट उलथून न टाकण्याची विनंती केली होती.

अन्य काही दावे.
३. https://www.historyonthenet.com/reasons-against-dropping-the-atomic-bomb
४. https://www.britannica.com/topic/Trumans-decision-to-use-the-bomb-712569
५. https://www.iwm.org.uk/history/the-atomic-bombs-that-ended-the-second-wo...

Admiral William Halsey spoke for many Americans when he urged them to “Kill Japs! Kill Japs! Kill more Japs!”
https://pressbooks-dev.oer.hawaii.edu/ushistory/chapter/the-pacific-thea...

धन्यवाद राभू. पोस्ट वाचली. एक दोन लिंक्सही पाहिल्या

>>सर्व दृष्टीने निकाराग्वा कालवा हा पनामा कॅनॉल पेक्षा सोपा आणि कमी खर्चाचा होता.<<
हे मिसलिडिंग आहे. पॅनमा कनॅल साधारण ५० मैलांचा आहे. निकराग्वा कनॅल बांधण्याकरता साधारण १७० मैलांचं खोद/बांधकाम करावं लागलं असतं, शिवाय मधे एक तलाव असल्याने एन्वॉर्मेंटल इशुज होते. त्याचबरोबर पॅनमा कनॅल करता केलेले टर्म्स अँड कंडिशन्स निकराग्वाच्या गळी उतरवता आले असते का, हा कळीचा मुद्दा आहे...

वाचतो आहे. प्रतिसादातून इतिहासातील मुद्द्यांबद्दल रोचक माहिती मिळत आहे.

पण अमेरिकेबद्दलची माहिती जितक्या सहज मिळते तितकी त्यांची मिळत नाही - वगैरे होता.>>> प्रत्येक मिळणारी माहिती त्यांना हवी तितकीच आणि त्यांना हवी तेव्हाच मिळत असावी अशी ही एक शक्यता यात असू शकत नाही का?....माझ्यामते अगदीच माहिती मिळत नाही आहे म्हणजे काहीतरी गडबड आहे यापेक्षा आपल्याला सहजी माहिती मिळते आहे म्हणजे सर्व काही आलबेल आहे हा ठोकताळा फार धोकादायक नि बेसावध स्थितीत अनपेक्षितपणे घात करण्याची / दगा देण्याची क्षमता ठेवणारा आहे. ( हे वैयक्तिक नातेसंबंधातून संपर्कात येणाऱ्या अनेक व्यक्तींच्या बाबतीतही तितकेच लागू पडते.... मग लोकं वॉट्सॲपवर स्टेटस ठेवतात )

#TustButVerify

धन्यवाद फारेंड.

https://youtu.be/fcLaKGNDtzo?si=-bFvbc6kPMtYWHiA&t=190

हा लेख पहिला भाग आहे, असं म्हटलंय. इराक दुसर्‍या भागात असू शकेल. पण वेपन्स ऑफ मास डिस्ट्रक्शनच्या बागलबुव्याच्या निमित्ताने हे इथे ठेवतो.
https://youtu.be/fcLaKGNDtzo?si=-bFvbc6kPMtYWHiA&t=190

अमेरिकेत अधिकारप दावरच्या लोकांना अजूनतरी असे उघडपणे प्रश्न विचारले जाऊ शकतात. हे आवडतं.

१९ व्या शतकात आणि २० व्या शतका च्या पूर्वार्धात जगभरात ब्रिटनने जितक्या देशात काड्या आणि उचापती केल्या तितकेच उद्योग /उचापती अमेरिकेने २० व्या शतकाच्या उत्तरार्धात आणि २१ व्या शतकात केल्या आहेत.

एक खंड असा नसेल जेथे या दोन्ही देशांनी उचापत्या केल्या नाहीत.

त्यांना स्पर्धा म्हणून अगोदर जर्मनी जपान किंवा प्रत्युत्तर म्हणून सोव्हिएत युनियन आणि आता चीन त्याच तर्हेच्या उचापती करत आहेत.

फरक एवढाच आहे कि या देशात समृद्धी ( जी ब्रिटनने इतर देशातून वाटमारी करून आणली आणि अमेरिकेने इतर देशांतून साधनसामग्री पळवून स्वदेशात निर्माण केली) आणि व्यक्तिस्वातंत्र्य जितके आहे तितके दुसऱ्या देशात नाही

यामुळे गरीब देशातून या देशांत समृद्धीच्या आशेने असंख्य लोक स्थलांतरित झाले तसे कम्युनिस्ट देशात कोणीही जाऊ इच्छित नाही.

बाकी अमेरिकेची तळी उचलण्यासारखे उद्दात्त वगैरे काही दिसत नाही.

कारण लोकशाहीच्या संरक्षणासाठी त्यांनी इतक्या देशात लोकशाहीने निवडून आणलेली सरकारे उलथली आहेत कि आपणच लोकशाहीचे आधार म्हणून कोणत्या तोंडाने ते मिरवतात हे आश्चर्यच आहे.

बाकी त्यांचे ब्रीदवाक्य democracy for (all american) यात कंसातले शब्द हे अध्याहृत आहेत.

किंवा new world order हे new world (made to) order असं आहे.

>>आपण आपल्या विविध प्रकारच्या दादागिरी विषयी गप्पा मारू. वाद - विवाद करू .<<
इतरांना जी दादागिरी वाटते ती अमेरिकेच्या लाँगटर्म स्ट्रॅटजीचा भाग आहे/असतो - अमेरिका फर्स्ट या दृष्टिकोमातुन. काहिंना आवडत नाहि, तर काहिंना झक मारुन ती पत्करावी लागते.

ह्ल्लीचंच उदाहरण घ्या. आज इजिप्तमधे झालेल्या पीस समीटची बीजं इस्रेलने कतरवर केलेल्या हल्ल्यात आहेत. ट्रंपच्या कूटनितीमुळे सगळे अरब या समीटला हजर आहेत. ट्रंपचा २० कलमी कार्यक्रम काहिंना अमान्य असुनहि हमासवर दबाव आणला गेला आणि (जिवंत) उरलेले ओलिस सोडायला भाग पाडलं. अरबांना हि दादागिरी वाटणं साहजिक आहे, बट बेगर्स कॅनॉट बी चुझर्स.. अशी सगळी गंमत आहे...

https://x.com/MintPressNews/status/1979281153245778148
US General Laura Richardson reveals the Empire’s true motives in Venezuela

In a recent address, the head of US Southern Command openly admitted what Washington usually hides behind the language of “democracy” and “human rights”:
the U.S. seeks to control Latin America’s vast natural wealth — including oil, lithium, gold, and rare earth minerals to fuel Western military & technological advancements.