शशक २ - आनंद - उपाशी बोका

शाळेच्या दहाव्या रियुनियनला समीर भेटला मोनिकाला.
त्याच्या आवडीची चॉकलेट्स खास त्याच्यासाठी तिने स्वतःच्या हाताने बनवली होती.
चॉकलेट्स चघळत त्याने गप्पांना सुरुवात केली, जुन्या आठवणीना उजाळा मिळाला. पहिलं प्रेम होतं त्याचं. अजूनही ती तितकीच सुंदर दिसत होती, जास्तच सुंदर.
मोनिका, मी अजूनही तुझी वाट बघतोय.
ते शक्य नाही, ती ठामपणे म्हणाली.
पण का? तशीही तू एकटीच आहेस.
नाही, मी तुला नाकारले म्हणून गुंड पाठवून माझ्या नवऱ्याचा खून केलास तू, तेपण मी प्रेग्नण्ट असतानाच. मला वाटले नव्हते, तू कधी असा वागशील!
जाउ दे जुन्या गोष्टी. आता तरी माझी हो, आनंदात रहाशील. तो पुटपुटला.
स्लो पॉइजनची चॉकलेट्स तू खाल्लीस, मी आनंदित झाल्ये कधीच.