भडक बटबटीत दाक्षिणात्य सिनेमे आणि बॉयकॉट बॉलीवूड !

आर आर आर चित्रपट त्यावरची चर्चा ऐकून पाहिला. अपेक्षा बाहुबलीच्या होत्या. पण बघितल्यावर आरारारा का बघितला असे झाले.

केजीएफबाबत सावध भुमिका घेतली आणि थोडक्यातच तो चित्रपट काय कॅटेगरीचा आहे हे ओळखत वेळ आणि मनस्ताप दोन्ही वाचवले.

पुष्पा मात्र पुर्ण बघितला. अल्लू अर्जुन नाव ऐकून होतो. त्याचा स्वॅग आवडला. पुर्ण चित्रपटाचा डोलारा त्यावरच होता. बाकी चित्रपट म्हणून कलाकृती सामान्य वाटली.

आता कांतारा आलाय. काही लोकं याची तुलना तुंबाडशी करायचा चावटपणा करत आहेत. तुंबाड क्लासिक होता. हा ट्रेलरवरून काहीतरी भडक भयानक प्रकार दिसतोय. याचे कौतुक करणारे तेच लोकं आहेत ज्यांना वर उल्लेख केलेले तीन चित्रपट आवडलेले आहेत. त्यामुळे मी माझ्यापुरते तरी याच्या नादाला न लागायचे ठरवले आहे.

असो,
ईथे हे चित्रपट आवडणार्‍यांच्या अभिरुचीला बिलकुल नावे ठेवायची नाहीयेत.

पण हे चित्रपट ज्या कॅटेगरीचे आहेत त्या चित्रपटांना आपल्याकडची पब्लिक कधी डोक्यावर उचलून घ्यायची नाही.

हल्ली आपण शाहरूखच्या रोमांटीक चित्रपटांना, चोप्रा जोहर यांच्या पंजाबी चित्रपटांना, बॉलीवूडच्या नेपोटीजमला नावे ठेवू लागलो होतो. बॉयकॉट बॉलीवूड म्हणून ट्रेंडही सुरू झालाय. बरेच चित्रपटांना याचा फटकाही बसलाय.

हरकत नाही !

पण पर्याय म्हणून आपण काय उभे करत आहोत? तर हे भडक बटबटीत सो कॉल्लड लार्जर दॅन सुपरमॅन साऊथ ईंडियन सिनेमे डोक्यावर घेत आहोत?

त्यामुळे यांना टक्कर द्यायला बॉलीवूडही आता काय करतेय, तर ब्रह्मास्त्र मैदानात उतरवतेय..
काहीतरी चुकतेय...

आपल्या येत्या पिढीतील प्रेक्षकवर्ग प्रामुख्याने याच चित्रपटांवर पोसला जाणार आहे जो ट्रेंड बॉक्स ऑफिसवर आज आपण सेट करत आहोत.
कितीही नावे ठेवली तरी यापेक्षा ते शाहरूखचे रोमांटीक चित्रपट कैक पटीने सरस होते ज्यांना बघत आमची नव्वदीची पिढी लहानाची मोठी झाली.

आज चांगले आशयघन चित्रपट आले तरी ते ओटीटीपुरतेच मर्यादीत राहणार आहेत. आणि थिएटरला पब्लिक खेचायला असेच स्पेशल ईफेक्टचा मारा असलेले भडक बटबटीत चित्रपट बनवले जाणार आहेत. आणि ते चालणार सुद्धा आहेत. त्यांचीच जनमाणसात हवा होणार आहे.

हा जो नवा ट्रेंड सेट होतोय तो एक प्रेक्षक म्हणून आपल्याला आणि भारतीय चित्रपटसृष्टीला कुठे घेऊन जाणार आहे यावर चर्चा करायला हा धागा.