पुन्हा गवसलो होतो

Submitted by निशिकांत on 2 June, 2022 - 12:01

खरे सांगतो माझ्यापासुन मीच हरवलो होतो
डोळ्यामध्ये तुझ्या पाहता, पुन्हा गवसलो होतो

आस तुझी सोडून दिल्यावर, सर्व संपले होते
वळून तू बघता जातांना, मी मोहरलो होतो

आज अचानक कबरीवरती दिवा लावला तू अन्
प्रेम कळाले मरणानंतर, तरी बहरलो होतो

एक कवडसा जगण्यासाठी मला पुरेसा होता
तो मावळता अंधारी मी मुकाट निजलो होतो

असंख्य कोल्हे, नभी गिधाडे, आप्त भोवती असता
जगणार्‍याने कसे जगावे? मी गांगरलो होतो

देव म्हणे "कैदेत राहिलो धूर्त पुजार्‍यांच्या,
सोडुन गेलो मंदिर जेथे मी गुदमरलो होतो"

किती फाटका प्रपंच माझा! लोक सुदामा म्हणती
कधी न झाली कृष्णकृपा, पण मी सावरलो होतो

कयास होता, उगारलेले हात गारद्यांचे पण
तेच हात पाठीवर फिरता, मी गहिवरलो होतो

भूक लागली "निशिकांता"ला आपुलकीची इतकी
अपुल्यांच्या शोधात निरंतर मी वणवणलो होतो

निशिकांत देशपांडे, पुणे.
मो.क्र. ९८९०७ ९९०२३
वृत्त---लवंगलता
मात्रा---८+८+८+४=२८

Group content visibility: 
Public - accessible to all site users