वाड्यातल्या गप्पा

>>>>>>सामो
देवळात जात होतो बर्फ पडला
पोर्क ची भजी (? हे अंधुक आठवतंय )
हे पु लनी ताशास तसे भाषांतर करणाऱ्या लोकांची खिल्ली उडवताना लिहिलेले आहे.

ओह ओके धन्स झकासराव.

तिने एक नवे फेसबुक पेज सुरू केलं आहे, " मी कात टाकली" या नावाने.>>>> अच्छा. थॅंक्यु अल्पना. परत देशील का लिंक ?
अरे लंपन, असं नका करू मला माबो गटग एखादं तरी करावं असं वाटतंय आणि आपण सगळे भेटावं असं ही वाटतंय.

https://www.facebook.com/share/1FkaoW5bqe/

हो त्या गटग मध्ये गप्पा झाल्या होत्या भरपूर. आपला kayppa ग्रुप पण active होता तेंव्हा त्यामुळे बऱ्याच गप्पा अशा ही होत तिकडे. मजा आली होती हे नक्की.
धनुडी माझी बहुदा असेल ट्रिप टाऊनला महिन्याभरात. मी सांगेन तसे आगाऊ. आपण दोघे तरी भेटू नक्की, ऋतूराज पण टाऊन साइडला असेल तर त्याला पण बोलावू. मंत्रालय जवळच्या स्वाती स्नॅक्स मध्ये खादाडी करू. दोघांना जवळ पडेल तुम्ही अजून फ्री प्रेस पाशीच आहात ना?

रीक्षा किती पळते एक किलो cng मध्ये हे ही सांगतात मग गप्पांच्या ओघात. >> घोडा कितीला पडतो ? अरे हॅट ची आठवण आली.

6,7,8 मुंबईत असेन मी बहूतेक. आमच्या मुंबई स्वयंपाक घर च्या सुगी फेस्टिव्हल साठी यायचा प्रयत्न करतेय. कोणी येणार असेल सुगी ला मुलुंडमध्ये तर सांगा.
त्या आधी 22 नंतर छ. संभाजीनगर आणि एक चक्कर अंबेजोगाई ला चुलत भावाच्या लग्नासाठी.

मी पण खूप बडबड करते. पण गप्प बसायला शिकावं, अशी फार इच्छा आहे. बडबड करण्याबद्दलचा काँप्लेक्स त्रास देतो. आपण जरा अतीच करतो, असं कसं तोंड बंद ठेवता येत नाही? असं फार वाटतं.
म्हणून हल्ली मी फोन करायचं टाळते. मेसेजवर बरं असतं.
चांगला भाग म्हणजे लोकसंग्रह चांगला आहे. अगदी भाजीवाले, रिक्षावाले, दुकानदार सगळ्यांशी मैत्री होते. मैत्रीणी तर जीव की प्राण.
आज मी आणि मैत्रीण पुण्यातील 'द बॉक्स' इथे एका कार्यक्रमासाठी गेलो होतो. तिथलं क्राऊड बघून पु.लं.च्या 'खुर्च्या'ची आठवण काढली होती. 'चिराबाजारातल्या क्रुसाजवळून जाताना पडलेला बर्फ' 'कोंडीफोडू धीटपणा' वगैरे. त्या न-नाट्यातल्या हिरॉईनचं नाव 'सोनाली शेरतुकडे' असतं तर पु.लं.ची कमेंट 'अरारारा, बाई आडनावात गेली' अशी आहे!! हे सगळं आठवून रांगेतला कंटाळवाणा वेळ मनोरंजक झाला.

मला अनोळखी लोकांशी गप्पा मारायला हल्ली आवडतात. ओळखीची लोकं लिस्टात असतील तर कितीही बोलू शकतो. पण विचार जुळत नसतील आणि समोरचा त्याचेच विचार थोपवत असेल तर मला जोक करायचा सुद्धा कंटाळा येतो. जुजबी बोललं की मग पुढे नको त्या विषयांवर गाडी जाऊ नये म्हणून फाटे फोडत बोलत रहायचं. पण विचार न जुळणारी व्यक्ती जवळची असेल, तर मग काही हरकत नाही, खडाजंगी भांडण करून परत भेटू करतोच. पण मुळात भांडण होतच नाही, मग कितीही तडजोड मान्यच असते.
वेडगळ सारखे फालतू जोक करणे आणि हसणे हे ही कोणा बरोबर आहे याने फरक पडतो बहुतेक. समोरच्याला आणि आपल्याला फार सिरीयसली न घेता पेशन्स वाढवणे जरुरी आहे.

अनया कसे आहे ते बॉक्स? मला मुलीला न्यायचे होते. मागे एकदा तिथे तोत्तोचान चे अभिवाचन होते, पर्ण पेठे करते. पण मीच कंटाळा केला. बऱ्यापैकी प्रवास आहे, रविवारी नको वाटते पुन्हा एवढ्या लांब.

@स्वाती - मिडवेस्ट म्हणजे - टेक्सास / विस्कॉन्सिन दोन्ही भागात मी राहीलेले आहे. पैकी विस्कॉनसिनमध्ये अनेकदा, अनंत वेळा या ना त्या कारणाने डॉक्टरांकडे जाणे झालेले आहे. पहीला प्रश्न तिथे हा असतो की "तुम्हाला तुमच्या घरी सेफ वाटते का?"
व्हरमॉन्ट, न्यु यॉर्कमध्येही म्हान्जे नॉर्थ ईस्ट खूपदा डॉक्टरांकडे गेलेले आहे. पण इथे असा प्रश्न कोणी विचारत नाहीत.
हा प्रत्येक स्टेटच्या पॉलिसीचा भाग आहे का?

लंपन, चांगलं आहे. लहान कार्यक्रमाला अगदी योग्य आहे. मी एका पॉटरी प्रदर्शनासाठी गेले होते. आज 'इये मराठीचीये नगरी' साठी गेले. बालगंधर्व, यशवंतरावला वेगळं क्राऊड असतं. इथे बाहेरची मंडळी प्रायोगिक नाटक टाईप वाटत होती. कार्यक्रमाला आमच्यासारख्या पुणेरी काकवा पुष्कळ होत्या.
लेकी बरोबर मेट्रोने येऊ शकता. नळ स्टॉपवरून जवळ आहे.

फोनवर फारच बडबड करणारे कुणी असेल त्याने फरक पडत नाही, फक्त त्या व्यक्तीने प्रश्न विचारू नयेत
मग आपण अधुन मधून बोलण्याच्या टोन वरून 'हं, अच्छा, अच्छा? वा! खरं? ' असं करत आपलं काम सुरू ठेवु शकतो. मध्ये पॉज आला की 'एक सेंकद हं' असं म्हणुन आपणही किंचित पॉज घेऊन 'हं बोल' करायचं.
प्रत्यक्षातही आपण आपल्या विचारात मग्न असु, एखादं कोडं वगैरे सोडवत असु तरीही असं चालुन जातं. अशी व्यक्ती शेवटी 'छान गप्पा झाल्या आज' म्हणाली तर कृतकृत्य झाल्यासारखं वाटतं.

अनया धन्यवाद. बघू आता परत कधी योग येतो ते.

>>>ऋतूराज पण टाऊन साइडला असेल तर त्याला पण बोलावू. मंत्रालय जवळच्या स्वाती स्नॅक्स मध्ये खादाडी करू. दोघांना जवळ पडेल तुम्ही अजून फ्री प्रेस पाशीच आहात ना?>>>> हो हो, मी तिथेच आहे अजून. भेटू आपण नक्की. रहेजा चेंबर मधे आहे मी.
मानव त्या जाहिरातीची आठवण झाली ज्यात एक नवरा आपल्या बायकोशी फोनवर बोलत असतो तर फोन जरावेळ दुसऱ्याला धरायला देऊन स्वतः चं काम निपटवून येतो, इथे बायकोला पत्ता नाही, ती बोलतेय ,फोनवर दुसरा माणूस हां हूं करतोय

धनश्री, हे असे सेफ वाटते का वगैरे विचारणे माझ्यासाठीही नविनच आहे. कारण मला कधीच कुणी असे विचारले नाही. कदाचित डोमेस्टिक अ‍ॅब्यूज बाबत तेव्हा त्या स्टेटची काहीतरी कँपेन असेल. आमचा गेली ३० वर्षे एकच फॅमिली डॉक आहे.
फोनवर बोलण्यावरुन तर मी आणि माझी वहिनी जेव्हा कधी बोलतो तेव्हा तासंतास बोलू शकतो. माझ्या भावाला आणि नवर्‍याला आम्ही दोघी घरभर फिरत एका विषयावरुन दुसर्‍या उड्या मारतो ते बघूनच भांजाळायला होते. त्यावरुन आम्ही सगळ्या नातेवाईकांत बदनाम आहोत. सध्याचा आमचा रेकॉर्ड ७ तासांचा आहे. बरे, बाकी सगळ्यांशी आमचे बोलणे नॉर्मल असते हे अजून एक!

किंवा एसेन्शिआ हॉस्पिटलची पॉलिसी असावी.

>>>>>कुणाला कुठल्याही ॲब्युजला सामोरे जावे लागत असेल आणि कुठे तोंड उघडायची संधी मिळत असेल तर चांगले आहे. एअरपोर्टवर बाथरूममध्ये ह्यूमन ट्रॅफिकिंगचे हेल्प ॲलर्ट असतात तसं.
+१००
-----------------
काल मला एक कथा लिहायची होती की एक स्त्री दुर्धर आजाराने अंथरुणाला खिळते आणि डॉक्टर जेकिल मिस्टर हाईड सारखे तिच्या नवर्‍याचे खरे स्वरुप तिच्या लक्षात येते. पण ती हे मग कशी सांगणार, कुणाला सांगणार? मग मला आठवले की असे हॉस्पिटलमध्ये विचारतात तो एक तिच्याकरता सुटकेचा मार्ग ठरु शकतो.
.
आणि वरील सर्व डॉ खरे यांच्या त्या रिअल लाईफ प्रसंगावरुन सुचले जिथे अपस्मार असलेल्या मुलाला नीट वैद्यकिय मदत मिळाली नाही.
----------------------
>>>>>> रेकॉर्ड ७ तासांचा आहे.
बाप रे बाप! सलग सात तास?