वाड्यातल्या गप्पा

हाय हॅलो सुदुपार रामराम वाडा

अल्पना
ब्रेड कसला भारी दिसतोय
अनया रांगोळी।मस्तच
श्रवू फिरून आल्या का
छानच

अल्पना
मिळेल चांगले कॉलेज आयाम ला.
आयाम बहुतेक नो नॉनसेन्स शो ऑफ बॉय आहे.
चांगलं आहे.

शेत सगळ्यांना आवडेल, ह्याबद्दल खात्री आहे. श्रवु, तुला घर बघायचं आहे, म्हणालीस ना? कधीही ये. तुझं स्वागत आहे. पण मला घर नीटनेटकं ठेवायची अक्कल जरा कमी आहे. बऱ्यापैकी पसारा असतो. त्याची तयारी ठेव!!

अनया तू पुण्यात आहेस ना? तिकडे, आले की मी सुद्धा येणार.

नमस्कार वाडेकर,
काल मलेशियाहून परत आलो. लंगकावीहून दीड तास उशीरा निघून इंडिगोने बंगलोरला पोहोचलो. मग इंडिगोच्या प्रॉब्लेममुळे बंगलोर एअरपोर्ट काल बंद होता इंडिगोसाठी, कारण त्यांचे एकही फ्लाईट उडत न्हवते. त्यामुळे काल संध्याकाळी ४ वाजता टॅक्सीने निघून आज सकाळी १० वाजता मुंबईला पोहोचलो. आयुष्यातील सर्वात लांबचा टॅक्सीने १८ तास प्रवास
#Indigo is now #ItDidntGo

उबो वृत्तांत लिहा फोटोसकट.

नक्की.

सुप्रभात

सुप्रभात धवलतरांशुक.... चहा मस्त!

हॅलो वाडा

रांगोळी आवडली.

थँक्स धनश्री

छान रांगोळी.
आजपासून आमच्या चिंचवडचा उत्सव सुरू झाला, बुधवार पर्यंत आहे यंदा. मुलांना उत्सवात नेऊन आणले, मंगलमूर्ती वाड्यातल्या मोरयाला नेऊन आणले. बरीच गर्दी होती. मजा आली. मोरया समोर आज वंदना घांगुर्डे यांचे गायन चालू होते. ह्या सावनी रवींद्रच्या आई. मंगलमूर्ती वाड्यात बरेचदा सभा मंडपात कोणता तरी गायन कार्यक्रम चालू असतो. अगदी मोजके लोक असतात प्रेक्षक म्हणून सुद्धा. लोक जा ये करत असतात, दर्शन घेत असतात. छान असते वातावरण. अगदी जुनी वास्तू आहे.

मस्त असेल ना उत्सवी वातावरण!

आज मला २ - ३ भारीपैकी धक्के बसले आहेत. धक्के देणार्‍या व्यक्ती कांपिटर इंजिनीअर आहेत.

धक्का १ व्यक्ती क्र. १: एक्सेल शीटवर मुलांची नावं आणि बाकीची डेटा एंट्री करताना खालच्या सेलमधे जायला म्हणून ही व्यक्ती "राईट क्लिक- इन्सर्ट रो बिलो" करत होती. मला १-२ वेळा माझीच नजरचूक वाटली, मग वाटलं मधलीच रो असेल म्हणून इन्सर्ट केलं का... मग बघितलं तर एंट्री केलेल्या शेवटच्या रो मधे राईट क्लिक कार्यक्रम चालू होता. मायक्रोसॉफ्टला कळवावं का?

धक्का २ व्यक्ती क्र. २: आमचा सगळा महत्त्वाचा डेट सर्व्हरवर असतो, प्रत्येकाचं स्वतःचं वेगळं आणि कामाप्रमाणे सेमिस्टरसाठी लागतील तशी, सगळ्यांना वापरता येणारी अशी फोल्डर्स असं स्ट्रक्चर आहे. आणि कॉलेजचं लॅन/ वाय फाय वापरून कमांड प्रॉम्प्टवर सर्व्हरचा आयपी अ‍ॅड्रेस टाकला की कोणत्याही मशीवरून सर्व्हर अ‍ॅक्सेस होतो. कांपिटर इंजिनीअरसाठी तर हे अगदीच साधं लॉजिक आहे. समोर बसलेली व्यक्ती मला काहीतरी माहिती विचारत होती. मी म्हटलं "एक मिनिट, मी माझ्या सर्व्हर फोल्डरमधे बघून सांगते" म्हणून मी सर्व्हर अ‍ॅक्सेस घेतला तर २४० चा धक्का लागावा अशी ती व्यक्ती खुर्चीतून उठली. "तुम्हाला इथे सर्व्हर उघडता येतो? कसा काय? काय टाईप केलं बघू बघू.." माझी लॅन केबल मी टेबलवरून ओढून घेते कारण तशीच घ्यावी लागते, त्यामुळे मी लॅन वापरते हे समोर दिसत होतं आणि म्हणूनच "लॅन" ही ती जादू नाही हे उघड होतं. ती जादू म्हणजे कमांड प्रॉम्प्टवरून अ‍ॅक्सेस होणं ही आहे हे त्या व्यक्तीला नव्याने समजलं. ती व्यक्ती जूनमधे बी ई होऊन आता एम ई करते आहे. कॉम्प्युटर इंजिनीअरिंग. अगदी सिलॅबसमधे सुद्धा नेटवर्किंग आणि त्या अनुषंगाने विषय अनिवार्य असतो.

धक्का ३ व्यक्ती ३ - मी या व्यक्तीला ओळखत नाही, पण डिप्लोमा इन कॉम्प्युटर एवढं समजलं मला.
टेक्निकल असिस्टंट नी "कमांड प्रॉम्प्ट उघडा" म्हटलं. गैरसमज नको म्हणून सांगते, आम्ही विंडोज वापरतो, पण काही वेळा कमांड ने सोपं जातं त्यामुळे कामापुरत्या कमांड्स माहित आहेत.
- कसा उघडायचा तो प्रॉम्प्ट?
- "कीबोर्डवर विंडोज आणि आर अशी २ कीज एक्दम प्रेस करा.
-"हां जमलं. आता?"
-"डबल बॅक स्लॅश - पिंग १९२......" सांगणार्‍या सरांना वाटलं "पिंग" ही कमांड आहे हे समजेल, डबल बॅक स्लॅश हे कीबोर्ड इन्पुट आहे हे माहिती असतंच ना...
- खाटखुट खटखुट.... जरा जास्तच. होतेय.
-"अहो इतकी काय बटणं दाबताय..?"
-"तुम्हीच म्हटलंत ना डबल बॅक स्लॅश पिंग १९२... बघा..."
बघितलं तर double back slash ping 192.... हे अ‍ॅक्चुअल प्रॉम्प्टवर टाईप करायचं चाललं होतं.
सरांनी कपाळावर हात मारला. "डबल बॅक स्लॅश हे कीबोर्डवरून बॅक स्लॅश की २ वेळा टाईप करून करायचं आहे". सर धक्क्यातून सावरत थंड आवाजात बोलले.

कपाळ बडवती

मी इतके दिवस मुलं आळशी म्हणून इथे पोस्टी टाकत होते. आता माझं मत बदललं. आता मी म्हणते माझे विद्यार्थी चांगले आहेत. कारण, रूढार्थाने इंजि. चं कॉलेज संपून याच क्षेत्रात उद्योग करणारी माणसं जर हे बेसिक प्रश्न विचारत असतील तर बाकी बोलणंच खुंटलं! डिप्लोमा करा नाहीतर डिग्री करा नाहीतर पोस्ट ग्रॅड करा, पहिल्या सेम ला हे पुस्तकात आणि लॅबमधेही घ्यावंच लागतं. आणि बाकी जाऊद्या, एरवी सगळ्यात जुगाड शोधणारी माणसं हे कामाचं कसं काही शिकत नाहीत?

प्रोफ झालं की नवीन शिकायची गरज नाही असा mindset असतो
मुळात tech मध्ये आत्मविश्वास कमी असतो.
कारण ME ला असताना एवढं पाहिलं होतं
की ज्यांना टेकनॉलॉजि मध्ये आत्मविश्वास नसतो आणि भीती असते कॉडिंग ची ते प्रोफ बनतात जरा जास्त शिकून
हे चूक आहे
पण घडतं खरं बऱयाच वेळा

Result च्या काळात Percentage कसं काढायचं हे विचारायला टीचर्स यायच्या माझ्याकडे . त्यात math टीचर (lower grades) पण असायच्या. मी रागावले त्यांना, की ' सिर्फ इस बार...' असायचंच .

धक्कादायक आहे हे.....

आम्ही शिकताना लॅबवर अवलंबून होतो. पण आता सर्रास लॅपटॉप किंवा PC शाळेपासून घरातच उपलब्ध असतात, यूट्यूबवर लाखो व्हिडीओ असतात, डेटा स्वस्त झालाय तरी ही गत?

किल्ली म्हणते ते काही अंशी खरं आहे. पण हे लोक इतरांना काय शिकवणार?

Result च्या काळात Percentage कसं काढायचं हे विचारायला टीचर्स यायच्या माझ्याकडे . त्यात math टीचर (lower grades) पण असायच्या.
>>>>> परसेन्टेज काढता येत नाही? सीरिअसली? हे लोक बँक किंवा loan emi वगैरेचे व्यवहार कसे करतात मग?

परसेन्टेज काढता येत नाही? सीरिअसली? हे लोक बँक किंवा loan emi वगैरेचे व्यवहार कसे करतात मग?>>> अविश्वानीय असलं तरी खरं आहे. पाचवी ला (math)शिकवणाऱ्या टीचर ने पण एकदा हे विचारले तेव्हा तर मी फुटलेच. (कारण पाचवीच्या सिलॅबस मधे आहे हा lesson)
तर ' सिर्फ confirm कर रही हू मॅम...' म्हणाली.
Btw, बहुतेक वेळा loan वैगेरे प्रकरण घरी दुसरं कुणी बघत असतं.

(मी परीक्षा विभागाची प्रमुख होते म्हणून माझ्याकडे चौकशी व्हायची)

वरच्या तिन्ही गोष्टी करता येण्यासाठी खरंतर कम्प्युटर इंजिनिअर असण्याची पण गरज नाहीये. कम्प्युटर/ लॅपटॉप हाताळता येणाऱ्या / वापरणाऱ्या प्रत्येक व्यक्तीला हे इतकं तर यायलाच हवं ना?

पर्सेंटेज काढता येत नाही म्हणजे मात्र खरंच कमाल आहे.

आता भागाकार न करता येणारे शिक्षक बघितले की सुडोमि!

वरच्या तिन्ही गोष्टी करता येण्यासाठी खरंतर कम्प्युटर इंजिनिअर असण्याची पण गरज नाहीये. कम्प्युटर/ लॅपटॉप हाताळता येणाऱ्या / वापरणाऱ्या प्रत्येक व्यक्तीला हे इतकं तर यायलाच हवं ना?>> एक्झॅक्टली! पण हे म्हणजे जरा जास्तच झालं!
पर्सेंटेजचं पण भयंकरच आहे की!

३ पैकी एक किस्सा शिकवण्याचं काम करणार्‍या व्यक्तीचा आहे, २ किस्से टेक्निकल असिस्टंट लोकांचे आहेत. पण खरंतर टे. अ. लोक प्रॅक्टिकली जास्त स्मार्ट असतात. बरेच कीबोर्ड शॉर्ट कट्स, कमांड्स आणि प्रिंटिगचे फॉर्मॅट आणि सेटिंग्स वगैरेवर त्यांचा रोजचा हात बसलेला असतो त्यामुळे कामंही पटापट होतात. आजवरचे टी ए (टेक असि.) एकदम प्रो मिळाले.

यातल्या एका जेन झी ने तर माझ्या बोलण्यातली हवाच काढली परवा. आम्ही गप्पा मारत होतो. माझा नवरा इंटरव्यू घेताना त्याला लिपसिंक/ ए आय च्या मदतीने उत्तरं असा अनुभव सर्रास येतो हे मी सांगत होते. एकूणच इंडस्ट्रीमधे हे खूप वाढलंय वगैरे तो सांगत होता असं मी गप्पांमधे सांगत होते. तर जेन झी ने हसत हसत "आम्ही ना असं करायचो..." म्हणून इंटरव्यू च्या वेळी मोबाईल, मेटा, आणि स्वतःचं फेसिंग वगैरे कसं परफेक्ट सेट करायचं असं बरंच काय काय सांगून माझं ज्ञान वाढवलं. ए आय ही वस्तुस्थिती आहे, ते अटळ आहे आणि अनेक कंपन्यांचे स्वतःचे बॉट्स/ ए आय असिस्टंट्स असतात. मुद्दा हा असतो की त्यातून तुम्हाला काय येतं, तुम्ही ते कसं वापरता आणि प्रॉब्लेम सॉल्विंग करता वगैरे.... म्हणजे ते वापरणं हे चीटिंग नाहीच मुळी, पण स्वतःला ते न समजणं हे As a candidate चालण्यासारखं नाही. शिवाय ऑनलाईन असताना असा गैरफायदा घेणं हे होऊ नये.. असा विषय होता. मी संभाषणच थांबवलं.
आता मला हे फरक खूप जाणवतात. मी स्वतःला बदलायचा प्रयत्न करतेय, पण काही ओल्ड स्कूल संस्कार आहेत तिथे अडतंच.
मी माझं बरंच काम ए आय ने करते. आहे सोय तर आवर्जून वापरा, उघड उघड वापरा. पण स्वतःचं डोकं बंद करून किंवा स्वतःला रिप्लेसमेंट म्हणून नव्हे ना!
असो.

जेन झी बेस्ट आहे. असंच पाहिजे. हे असं डोकं चालवायची सवय असती तर वरचे प्रकार झाले नसते.

घरी माझा आणि पोराचा असाच उंदीर मांजराचा खेळ चालू असतो. मी फायरवॉल टाकतो, त्यात रुल्स टाकतो, तो काहींना काही करून ते वळवून ऍक्सेस मिळवतो. मॅक स्पुफिंग पासून सोशल इंजिनिअरिंग सगळे प्रकार केलेले आहेत. मी तात्पुरता चिडलो तरी पोरगं योग्य रस्त्यावर आहे हे समजून मजा ही येत.