आणि मी चोरांना पळवून लावले …(सत्य घटनेवर आधारीत) .

आणि मी चोरांना पळवून लावले ….

पहाटे ४ वाजता कसल्याशा आवाजाने जाग आली .खडखड , खटखट असा आवाज होत होता . आमच्या सोसायटीच्या पाण्याच्या मीटरचा, पावसाळ्यात नेहमी असा आवाज होतो . कोणीतरी येउन मग बटण बंद करते, तसे आताही कोणीतरी येईल असे वाटले . कारण त्या मीटरपर्यंत माझा हात पोचत नव्हता आणि नक्की कोणते बटण बंद करायचे ते ही मला माहित नव्हते त्यामुळे मी तिकडे फार लक्ष दिले नाही . पण नंतर आमच्या दाराची कडीही वाजल्यासारखी वाटली . मी तशी झोपेतच होते . एकदा तर वाटले भूकंप झाला की काय ? पण आमचा बेड तर हालत नव्हता , मग हा काय प्रकार आहे ? हा कसला आवाज होतोय ते पाहायला म्हणून मी पहाटे ४.१५ च्या सुमारास दार उघडून पाहते तो काय …… !!

आमच्या दारासमोर तीन अनोळखी माणसे … मुंडासे बांधलेली, डोळे तांबारले … साधारण २५ ते ३० वयोगटातले. प्रथम मला जाणवला तो दारूचा उग्र भपकारा … एकदम तिडीक आणणारा . नंतर जाणवले, त्यापैकी एक शेजारच्या काकूंच्या दाराशी काहीतरी करतोय . मला क्षणभर वाटले त्यांच्याकडे कोणी त्यांचे नातेवाईक आले असतील . पण त्या तर गावाला गेल्यात. मग त्या ह्या लोकांना किल्ली देऊन गेल्यात की काय ? आणि यांना दार उघडायला जमत नाहीये . म्हणून मी त्यांना कोण आहे ? काय पाहिजे ? असे विचारले . तसे ते घाबरले . हाताने गप्प राहा , मारू का ? अशा खुणा करू लागले .

तशी मी झोपेतून खाड्कन जागी झाले . काय चाललेय ते माझ्या लक्षात आले . त्यांच्यातील एक जण काकुंचे दार खाली बसून लोखंडी हत्याराने तोडू पाहतोय . ते पाहताच मी खवळले . त्यांच्यावर जोराने ओरडले " ए , काय चाललेय ? कोण आहात तुम्ही ? चला निघा इथून ? " मी जोर जोरात ओरडत होते . त्या आवाजाने माझी मुलगीही जागी झाली . तिने पण डोकावले . तो पर्यंत घाबरून ते तिघे आमच्या दाराला जोरात रागाने लाथा मारून, हताशपणे पळून गेले . त्यांना पळताना आम्ही दोघींनी पहिले. मग मी ही आमचे लोखंडी सेफ्टी दार उघडू लागले तेव्हा कळले की त्या लोकांनी आमचे दार बाहेरून बंद केलेय . मग तर मी खूपच जोराने ओरडू लागले . चोर , चोर …

थोड्या वेळाने वरच्या मजल्यावर राहणारे एक कपल खाली आले . त्यांना मी हे सर्व सांगितले . त्यांनी आमच्या दाराची कडी काढली आणि त्यांनी आमच्या वरती राहणा-या वकिलांना बोलावून आणले . मग आम्ही सर्व हकीकत परत त्यांना सांगितली . त्यांनी पोलिसांना फोन केला आणि कोणत्याही वस्तूला हात लावू नका, कुलुपावर त्यांचे ठसे असतील असे सांगितले . १५ ते २० मिनिटात पोलिस आले . त्यांनी स्थळाची तपासणी केली. दाराला लावलेली दोनही कुलुपे तोडलेली . बाहेरच्या लोखंडी दाराचे कुलूप होते तसेच होते पण त्यांनी त्यांच्या कडे असलेल्या gas कटरने कडी कोयंडाच कापला होता . आतील कुलूप तोडून एक त्यांच्याकडचे पितळी कुलूप लाकडी दाराच्या सापटीत अडकवून ठेवले होते व ते आता पहारीने त्यांचे लाकडी दारही तोडणार इतक्यात मी दार उघडले आणि त्यांना पळवून लावले होते त्यामुळे त्यांना चोरी काही करताच आली नव्हती .

पोलिसांनी माझ्याकडे चौकशी केली . त्यांचे वर्णन करायला सांगितले , माझा नंबर लिहून घेतला . तोपर्यंत मुलीने शेजारच्या काकुंना जळगावला फोन लावला . त्यांचे वडील आजारी होते म्हणून त्या तिकडे आपल्या माहेरी गेल्या होत्या . मी त्यांना झालेली सर्व घटना सांगितली . " तुम्ही घाबरू नका , चोरी झालेली नाही पण घरफोडीचा प्रयत्न झाला आहे आणि तुमचे बाहेरचे दार फोडलेय त्यामुळे ते बंदच करता येत नाहीये . जमेल तेवढ्या लवकर येथे आलात तर बरे होईल " असे सांगितले . त्या पण लगेच निघते म्हणाल्या .

पोलिस सर्व चौकशी करून , सूचना देऊन थोड्या वेळाने निघून गेले . जाताना एक पोलिस मला म्हणाला " ९९% घर फोडलेच होते त्यांनी . तुम्ही अगदी वेळेवर त्यांना अडवले, नाहीतर ते घरात घुसलेच असते. आता यापुढे काळजी घ्या . जीन्यालाच खाली लोखंडी दार बसवून घ्या . अनोळखी व्यक्तींना एकदम घरात घेत जाऊ नका . तसे आमचे आता लक्ष असेलच " असा दिलासा देऊन तो निघून गेला . नंतर सोसायटीमध्ये सर्वानाच कळले तसे चर्चांना उधाण आले . आठ वाजेपर्यंत हाच विषय चालू होता .

पेपर मध्ये इतके दिवस चोरी , घरफोडी वगैरे गोष्टी आपण वाचत आलोय . पण तीच गोष्ट आता शब्दशः दारापर्यंत येउन पोचल्याचे पाहून मनात धडकी भरली. मुलगी दुपारी घरी एकटीच असते त्यामुळे जास्तच काळजी वाटू लागली . नंतर मला वरच्या वहिनी म्हणाल्या " तू फारच धाडसी आहेस बाई. मी असते तर चोर पाहून बेशुद्धच पडले असते … ओरडणे तर दूरच . आणि अगं त्यांच्याकडे चाकू , gas कटर होते … त्यांनी तुला काही केले असते तर ते केवढ्यात पडले असते … बाप रे "

पण मला खरेच अजिबात भीती वाटली नव्हती . त्याक्षणी शेजारच्या काकुंचे घर वाचवणे , आलेल्या संकटाला तोंड देणे एवढेच डोक्यात होते . नशीब बलवत्तर म्हणून त्या चोरांनी आम्हाला काही न करता तिथून पळ काढला , नाहीतर … या गोष्टीची जाणीव मला आता व्हायला लागली .

संध्याकाळी ऑफिसमधून आल्यावर कळले की आमच्या समोरच्या दोन बिल्डींगमध्ये पण घरफोडी झाली होती . त्यांच्याकडचे सोने, पैसे सारे काही त्या चोरांनी पळवले होते . त्यादिवशी म्हणे आमच्या एरियात ५ ठिकाणी चो-या झाल्या होत्या आणि एकूण ८ ते १० जण चोरी करायला आले होते . मी सकाळी जेव्हा चोर, चोर ओरडत होते तेव्हा आमच्या खालची एक दहावीतली मुलगी अभ्यासासाठी उठली होती . तिने बाल्कनीतून ७ ,८ जणांना पळताना पहिले होते .

खरेच हे सर्व ऐकून मी देवाचे शतशः आभार मानले . आमचा जीव आणि काकुंचे घर वाचवल्याबद्दल …

रात्री काकुंनी घरी आल्या आल्या,रडत रडत मला कृतज्ञतेने मिठीत घेतले .त्यांच्या त्या न बोलता आभार व्यक्त करण्यानेच मी अगदी भरून पावले ….

कविता क्षीरसागर
(सत्य घटनेवर आधारीत- जून २०१३ )