Submitted by सुमुक्ता on 14 October, 2014 - 05:38
शरण मी परिस्थितीस कायम
मनास सामोरी गेलेच नाही
वाकवीत राहिले दैव मला
मी मनस्वी कधी झालेच नाही
वाट आली जी पायाखाली
तिलाच आपली म्हणत गेले
दूर मागे राहूनी गेली
घ्यायची होती जी वळणे
मनाच्या कोपऱ्यात एका
जमविली स्वप्ने वेगवेगळी
मी सांधायास गेले परंतु
चित्र कधी जमलेच नाही
नव्हते कधीच मी दुःखीकष्टी
भोग कोणते भोगत नव्हते
असंख्य होते सगेसोयरे
साथीला केवळ मन नव्हते
मन आजही खुणावीत आहे
आयुष्याच्या या वळणावर
एकवटूनी माझे धैर्य सारे
काय मी मनस्वी होणार आहे ?
विषय:
Groups audience:
Group content visibility:
Public - accessible to all site users
शेअर करा
परिस्थितीशरण महिलेची आत्मकथा
परिस्थितीशरण महिलेची आत्मकथा (व्यथा) नेमक्या शब्दांत मांडली आहे.
अप्रतीम, आवडली...
अप्रतीम, आवडली...
आवडली...
आवडली...