मीहून स्वत: स्वप्नांच्या सरणावर गेलो होतो!

मतला सोडला,तर अक्खी गझल लाजवाब.

अजून येउ द्या प्रोफेसर.

अमानवीय

मतला मलाही जास्त नाही आवडला बाकी गझल एकदम भारी वाटली

माझा एक जुना शेर होता ........ अजूनपर्यंत एकटादुकटाच आहे .... कालच त्या जमीनीची गझल करावी असे योजले आहे नक्कीच प्रयत्न करीन ..ही गझल वाचून मला तसे करावेसे वाटते आहे

तुझ्यातही बघेल जग सुरेश भट कुणी नवा
तुझ्या मनात वैभवा तुझा वसंत पाहिजे

....... खूप खूप धन्यवाद सर!!

स्वप्नांच्या सरणावर जाणे = जीवनाच्या भोळ्या हसण्यावर जाणे हा अर्थ फार उशीरा अत्ता विचर करताना लागला आहे मला आधी या दोन ओळीतले कनेक्षनच समजले नाही आताचा अर्थही ओळींची आदलाबदल करून /वरची खाली खालची वर ...मग लागला आहे

"म्हणजेच" हा अव्यक्त शब्द आहे असे मी मानले आहे आधी "कारण", "पण" ,"किंवा" ,"तसेच" असे अव्यक्त शब्द योजून अर्थ लावू पाहत होतो

चुकले असल्यास क्षमस्व

माझा एक शेर ; जो मी तुम्हाला अर्पण होता ...तो चुकून आठवला ..तुम्हालाही आठवेल पहा तो ...या नंतरच तुम्ही माझ्या तखल्लुसास रदीफ योजून एक गझल केली होती पहा .........

विजा घेवून येणार्‍या पिढ्यांचे स्वप्न सरणावर
चितेची राख करण्यास्तव पडा की देवसर खाली ..........

असो

जीवना! तुझ्या, मी, भोळ्या हसण्यावर गेलो होतो!!
<<< सुंदर मिसरा >>

मी स्वत: पाडला होता पायावर धोंडा माझ्या!
असणे न पाहिले केव्हा, दिसण्यावर गेलो होतो!!
<< छान >>

तसदी न दिली कोणाला, मी मेल्यावरती सुद्धा!
मी स्मशानातही माझ्या खांद्यावर गेलो होतो!!
<< व्वा ! >>

मी खरे बोलण्यासाठी फासावर गेलो होतो!!

<<< सुंदर मिसरा >>