रुबाई - साद देतात मनातील उन्हाळे राणी

Submitted by बेफ़िकीर on 1 June, 2012 - 04:28

साद देतात मनातील उन्हाळे राणी
रोज येतात नभातून उमाळे राणी
ही रुबाई करते लाख विनवण्या .. ये ना
ती तरी काय विनवणार निराळे राणी

कालही चंद्र उदासीन उगवला होता
कालही शेर तुझ्यावीण जुळवला होता
कालही खूप प्रतीक्षा करून थकलो मी
कालही धीर स्वतःलाच पुरवला होता

एवढा दीर्घ अबोला जगात असतो का
एवढा झाकुनी दु:खास कुणी हसतो का
घे शपथ घट्ट मिठीतील जुन्या भेटींची
आपला विषयही स्मरणात तुझ्या नसतो का

आज दिसशील असे सांगत होते कोणी
ऐकले चोरुन मी, ऐकत होते कोणी
काय सांगू कसला जीव हुरळला होता
की जणू ग्रीष्म उभा भिजवत होते कोणी

मात्र आता तुला दिसायचोच नाही मी
तोंड फिरवेन जणू पाहिले न काही मी
राज्य माझे असेल हो गुलाम प्रेमाची
चांगला खेळवेन खेळ बादशाही मी

पाप नसतेच जगी तर कबीर असते का
प्रेम नसतेच... कवी दाग, मीर असते का
हे तखल्लूस न शोभेल असा हळवा मी
बघ तुझ्याहून कुणी 'बेफिकीर' असते का

-'बेफिकीर'!

गुलमोहर: 
कविता
शेअर करा

एवढा दीर्घ अबोला जगात असतो का
एवढा झाकुनी दु:खास कुणी हसतो का
घे शपथ घट्ट मिठीतील जुन्या भेटींची
आपला विषयही स्मरणात तुझ्या नसतो का

ही फार आवडली.

निंबुडा - रुबाईचे अनेकवचन रुबाईआत्/रुबाईयात असे आहे खरे तर पण मराठीत बरेच लोक रुबायाच म्हणतात.

Submitted by विजय दिनकर पाटील on 4 June, 2012 - 05:57

वाह!
साद देतात मनातील उन्हाळे राणी
रोज येतात नभातून उमाळे राणी
ही रुबाई करते लाख विनवण्या .. ये ना
ती तरी काय विनवणार निराळे राणी............हे आवडले...:)

Submitted by माउ on 18 August, 2013 - 12:00